Atos 1
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ARC
1 Пативало Феофило, дэ муро англуно лил мэ искриисардом пала вса, со терэлас Исусо и сости Вов сиклярэлас
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 ды колэ дивэ, кала Свэнтонэ Фаноґа прыпхэнда вытидэне апостолонэнди кода, со лэнди трэбуни тэ терэ, и сля лито дэ болыбэн.
2 até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Пала Пэхкири бари грыжа Вов сикавдапэ лэнди джювдэґа тай допхэнда, со кода чячимо. Исусо сикавэласпэ лэнди саранда дивэ и дэдумэлас пала Дэвлэхкоро Тхагаримо.
3 aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias e falando do que respeita ao Reino de Deus.
4 Екхвар, кала вонэ сле їтханэ, Исусо прыпхэнда лэнди тэ на уджян Ерусалимостар, нэ тэ дожутярэн кода, со Дад камля лэнди тэ дэ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que (disse ele) de mim ouvistes.
5 Иоанно болдэня панеґа, нэ тумэ сиго авэна болдэ Свэнтонэ Фаноґа.
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Тунчи кодэла, савэ котэ сле, пхучле Лэстар:
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Вов пхэнда лэнди:
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Нэ кала пэ тумэн сджяла Свэнто Фано, тумэ лэна зор и авэна тэ розпхэнэ пала Ман дэ Ерусалимо, пав всавири Иудея, дэ Самария и пав всавири люмля.
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas tanto em Jerusalém como em toda a Judeia e Samaria e até aos confins da terra.
9 Кала Вов пропхэнда када, вонэ дыкхле, сар Вов ваздэняпэ упрал, и хмара затерда Лэ лэнгэрэ якхэндар.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Вонэ на пэрэаченас тэ дыкхэ пэ болыбэн, кала Вов ваздэласпэ. Тай акэ, паша лэн ачиле дуй мануша дэ парни їда.
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois varões vestidos de branco,
11 — Галилеянуря, — пхэндэ вонэ, — сости тумэ ачен и дыкхэн дэ болыбэн? Кадэва Исусо, Саво сля лито тумэндар дэ болыбэн, рисявэла кади ж, сар тумэ дыкхле Лэ, кала уджялас.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Тунчи вонэ рисиле дэ Ерусалимо плаестар, саво акхарэлпэ «Оливково». Вов сля надур форостар, дром, саво домукэнас тэ проджя дэ суббота.
12 Então, voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Кала вонэ авиле дэ цэр, дэ саво джювдэ набари вряма, тунчи ваздэнепэ дэ упралуни цэра. Котэ сле Пётро тай Иоанно, Иаково тай Андреи, Филиппо тай Фома, Варфоломеи тай Матфеи, Иаково, Алфеёхкоро чяво, Симоно Зилото тай Иуда, Иаковохкоро чяво.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Всавэрэ вонэ їтханэ сле дэ мангима. Лэнца сле набут джювлен, дэй Исусохкири, Мария, тай Лэхкэрэ пхрала.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Дэ кодыя вряма Пётро вщиля машкар патякунэн (а лэн стидэняпэ паша шэл тай биш мануш) и пхэнда:
15 E, naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas), disse:
16 — Мурша! Пхралалэ! Трэбуни сля, соб тэ стерэлпэ кода, со чиндо дэ Лилэн, тев Свэнто Фано пхэнда чэрез Давидо пала Иуда, саво лиджялас колэн, савэ пхангле Исусо.
16 Varões irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Иуда сля екх амэндар, саво терэлас амэнца екх бути.
17 porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 (Пэ ловэ, савэ вов затерда пала пэхкоро вурыто рындо, вов тинда маля. Нэ тэлэдэня и кади фартэ замардапэ, со пхариля лэхкоро води и выґульдэ лэстар всавэрэ пора.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniquidade e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Пала кода уджянгле всавэрэ, ко джювдэ дэ Ерусалимо, и проакхардэ маля пав пэхкири чиб Акелдама, ай пав аврэ — «Ратэхкири маля».)
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém, de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Дэ лил «Псалмы» искриисардо:
20 Porque no Livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu bispado.
21 Колэсти амэнди трэбуни тэ вытидэ екхэ кодэла манушэндар, ко пхирэлас амэнца всавири вряма, тев бы тэ на джял Рай Исусо,
21 É necessário, pois, que, dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 кодэла вряматар, кала Иоанно болдэня Лэ ды колэ дивэ, кала Исусо сля лито амэндар. Кадэва мануш, сар и амэ, трэбуни тэ авэл допхэнимари пала Исусохкоро отджюндивимо.
22 começando desde o batismo de João até ao dia em que dentre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Вытидэне дон: Иосифо, савэ инте акхарэнас Варсавва, а кади ж — Иусто, тай Матфие.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Тай поманглепэ:
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor do coração de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 тэ лиджя бути апостолэнгири, соб вов тэ парувэл Иуда, саво ачявда амэн и джиля дэ тхан, тев трэбуни лэсти тэ авэ.
25 para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Тунчи вонэ чутэ жребии, тай вов выпэля пэ Матфие, саво прыачиля дэшуекхэ апостолонэндэ.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E, por voto comum, foi contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.