Gênesis 47
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVI
1 Ёсиф гэлас кай о фараоно ай пхэндас лэскэ:
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Вов алосардас панжен анда прал ай пинжярадас фараонос лэнца.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Фараоно пущлас лэ пралэн:
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Ай щютэ пашэ: — Амэ авилам катэ тэ траисарас вари-кати врама анда насул бокх пэ пхув Ханаан, ай кэ най кай тэ хахавас лэ кырдура. Мэк тирэ слугон тэ траисарас андо Гошэн.
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Фараоно пхэндас лэ Ёсифоскэ:
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Э пхув Египтоски сы англа тутэ; щюв тё дадэс ай те пралэн тэ траин по май лащё тхан пэ кады пхув. Мэк траин андо Гошэн. Ай тэ жянэс лаще алатонгэ лышыторэн машкар лэндэ, щюв лэн тэ лышын пала мурэ алатура.
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Котар Ёсиф андас пэскэ дадэс Яковос англа фараоно. Яков бахтярдас фараонос,
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 ай кодо пущлас лэстар:
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 О Яков пхэндас фараоноскэ:
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Яков алдысардас фараонос ай мэклас лэски диз.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Кадэ Ёсиф щютас пэскэ дадэс ай пралэн тэ траин андо Египет ай дас лэнгэ май лащи пхув андо тхан Раамсес, сар дас аври о фараоно.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Ай Ёсиф пхэрдас хабнаса лэ дадэс, лэ пралэн ай ви са дадэски вица, кати сас мануш андо сако челэдо.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Пэ са э пхув нас хабэ анда насул бокх. Лэ мануш андэ Египет ай Ханаан сас бизоракэ бокхатар.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ёсиф кидас са о руп, кай сас андо Египет ай Ханаан, кэ лэ мануш потиннас пала див, кай вон киннас лэстар. Вов андас кадо руп андэ фараоноски диз.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Кана са о руп начилас кай э мануш ви андо Египет ай ви андо Ханаан, са лэ египтянура авилэ кай Ёсиф ай пхэндэ:
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 — Атунчи анэн тумарэ алатон, — пхэндас Ёсиф. — Мэ паруво тумэнгэ хабэ пэ алатура, тэ начилас тумэндэ руп.
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Атунчи вон андэ Ёсифоскэ алатон, ай вов лас тэ парувэл лэнгэ хабэ пэ грас, бакрэ, бусня, лэнгэ гурувня ай самары. Ай са кодо бэрш вов парувлас лэнгэ хабэ пэ алатура.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Кана начилас кодо бэрш, пэ кавэр бэрш вон авилэ лэстэ ай пхэндэ:
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Ива хасайвас англа тирэ якха, амэ ви амари пхув. Кин амэн ай амари пхув пала хабэ, ай амэ аваса фараоноскэ рабура куса амари пхув. Дэ амэнгэ сэмно тэ шай траисарас ай тэ на мэрас ай ви э пхув тэ на авэл щющи.
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Кадэ Ёсиф киндас аври лэ фараоноскэ са э пхув андо Египет. Са лэ египтянура бикиндэ пэскэ маля, кэ э бокх сас зуралэс насул. Э пхув кэрдилас фараоноски,
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 ай Ёсиф кэрдас анда мануш рабура, катар екх агор жи кай о кавэр андо Египет.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Алом вов чи киндас э пхув, сави фараоно дас лэ рашангэ, кэ лэндэ доста сас хабэ катар лэнги пхув. Акэ анда состэ вон чи бикиндэ пэски пхув.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Ёсиф пхэндас манушэнгэ:
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Алом кана барола о див, дэна панжьто партя лэ фараоноскэ. Э кавэр штар парти ащна тумэнгэ тэ барарэн сэмно пэ маля ай тэ хан тумэ, тумарэ челэдура ай щявора.
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 — Ту фирисардан амаро траё, — пхэндэ вон. — Тэ аракхас милошаго андэ амарэ раскэ якха. Амэ аваса рабура фараоноскэ.
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Атунчи Ёсиф дас аври законо па пхув андо Египет, саво сас андэ зор бут врама. Сар сас андо законо, екх панжьто партя катар са, со дэл э пхув, пэрэл лэ фараоноскэ. Фэри э рашанги пхув чи кэрдилас фараоноски.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Атунчи израильтянура лынэ тэ траин андо Египет, пэ пхув Гошэн. Лэндэ сас котэ кхэра, ай аракхадёнас бут щявора, ай вон кэрдёнас са май бут.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Андо Египет Яков траисардас дэшэфта бэрш, ай кадэ по са вов траисардас екх шэл штарвардэш тай эфта бэрш.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Кана авилас Израилёски врама тэ мэрэл, вов акхардас пэскэ щявэс Ёсифос ай пхэндас лэскэ:
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 алом кана жётар кай мурэ дада, ингэр ман анда Египет ай прахосар ман андэ мурэ мулэ нямонги крипта.
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 — Цолахар, — манглас Яков.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.