Gênesis 47
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NTLH
1 Ёсиф гэлас кай о фараоно ай пхэндас лэскэ:
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Вов алосардас панжен анда прал ай пинжярадас фараонос лэнца.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Фараоно пущлас лэ пралэн:
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Ай щютэ пашэ: — Амэ авилам катэ тэ траисарас вари-кати врама анда насул бокх пэ пхув Ханаан, ай кэ най кай тэ хахавас лэ кырдура. Мэк тирэ слугон тэ траисарас андо Гошэн.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Фараоно пхэндас лэ Ёсифоскэ:
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Э пхув Египтоски сы англа тутэ; щюв тё дадэс ай те пралэн тэ траин по май лащё тхан пэ кады пхув. Мэк траин андо Гошэн. Ай тэ жянэс лаще алатонгэ лышыторэн машкар лэндэ, щюв лэн тэ лышын пала мурэ алатура.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Котар Ёсиф андас пэскэ дадэс Яковос англа фараоно. Яков бахтярдас фараонос,
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 ай кодо пущлас лэстар:
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 О Яков пхэндас фараоноскэ:
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Яков алдысардас фараонос ай мэклас лэски диз.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Кадэ Ёсиф щютас пэскэ дадэс ай пралэн тэ траин андо Египет ай дас лэнгэ май лащи пхув андо тхан Раамсес, сар дас аври о фараоно.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Ай Ёсиф пхэрдас хабнаса лэ дадэс, лэ пралэн ай ви са дадэски вица, кати сас мануш андо сако челэдо.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Пэ са э пхув нас хабэ анда насул бокх. Лэ мануш андэ Египет ай Ханаан сас бизоракэ бокхатар.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Ёсиф кидас са о руп, кай сас андо Египет ай Ханаан, кэ лэ мануш потиннас пала див, кай вон киннас лэстар. Вов андас кадо руп андэ фараоноски диз.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Кана са о руп начилас кай э мануш ви андо Египет ай ви андо Ханаан, са лэ египтянура авилэ кай Ёсиф ай пхэндэ:
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 — Атунчи анэн тумарэ алатон, — пхэндас Ёсиф. — Мэ паруво тумэнгэ хабэ пэ алатура, тэ начилас тумэндэ руп.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Атунчи вон андэ Ёсифоскэ алатон, ай вов лас тэ парувэл лэнгэ хабэ пэ грас, бакрэ, бусня, лэнгэ гурувня ай самары. Ай са кодо бэрш вов парувлас лэнгэ хабэ пэ алатура.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Кана начилас кодо бэрш, пэ кавэр бэрш вон авилэ лэстэ ай пхэндэ:
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Ива хасайвас англа тирэ якха, амэ ви амари пхув. Кин амэн ай амари пхув пала хабэ, ай амэ аваса фараоноскэ рабура куса амари пхув. Дэ амэнгэ сэмно тэ шай траисарас ай тэ на мэрас ай ви э пхув тэ на авэл щющи.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Кадэ Ёсиф киндас аври лэ фараоноскэ са э пхув андо Египет. Са лэ египтянура бикиндэ пэскэ маля, кэ э бокх сас зуралэс насул. Э пхув кэрдилас фараоноски,
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 ай Ёсиф кэрдас анда мануш рабура, катар екх агор жи кай о кавэр андо Египет.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Алом вов чи киндас э пхув, сави фараоно дас лэ рашангэ, кэ лэндэ доста сас хабэ катар лэнги пхув. Акэ анда состэ вон чи бикиндэ пэски пхув.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Ёсиф пхэндас манушэнгэ:
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Алом кана барола о див, дэна панжьто партя лэ фараоноскэ. Э кавэр штар парти ащна тумэнгэ тэ барарэн сэмно пэ маля ай тэ хан тумэ, тумарэ челэдура ай щявора.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 — Ту фирисардан амаро траё, — пхэндэ вон. — Тэ аракхас милошаго андэ амарэ раскэ якха. Амэ аваса рабура фараоноскэ.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Атунчи Ёсиф дас аври законо па пхув андо Египет, саво сас андэ зор бут врама. Сар сас андо законо, екх панжьто партя катар са, со дэл э пхув, пэрэл лэ фараоноскэ. Фэри э рашанги пхув чи кэрдилас фараоноски.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Атунчи израильтянура лынэ тэ траин андо Египет, пэ пхув Гошэн. Лэндэ сас котэ кхэра, ай аракхадёнас бут щявора, ай вон кэрдёнас са май бут.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Андо Египет Яков траисардас дэшэфта бэрш, ай кадэ по са вов траисардас екх шэл штарвардэш тай эфта бэрш.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Кана авилас Израилёски врама тэ мэрэл, вов акхардас пэскэ щявэс Ёсифос ай пхэндас лэскэ:
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 алом кана жётар кай мурэ дада, ингэр ман анда Египет ай прахосар ман андэ мурэ мулэ нямонги крипта.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 — Цолахар, — манглас Яков.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.