Gênesis 41
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs BKJ
1 Начилэ дуй бэрш, ай фараоноскэ сыкадилас суно: вов тордёлас паша нал Нил,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 кана анда нал авилэ аври эфта гурувня — грыжымэ ай тхулэ. Вон лынэ хахавэн-пэ машкар камышы.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Пала лэндэ анда Нил авилэ кавэр эфта гурувня — жюнгалэ тай шутярдэ — ай тордилэ по таласы паша англунэ гурувня.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Ай жюнгалэ тай шукэ гурувня халэ лэ грыжымэ тай тхулэ гурувнян. Атунчи о фараоно убрэдысайлас.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Вов палэ сутас, ай дыкхлас кавэр суно: эфта дивэскэ колосы баронас састэ ай тхулярдэ пэ екх раикори.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Пала лэндэ барилэ инкэ эфта колосы — шукэ тай билярдэ пхабардэ балваляса.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Шукэ колосы накхадэ эфта састэн тай тхулярдэн. Ай фараоно убрэдысайлас. Кадо сас суно.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ёкор пхарэ гиндура чи ащявнас лэс. Вов кидас саворэ тудошэн ай бутжянглэн, кай сас андо Египет. Вов панаскодысардас лэнгэ пэскэ сунэ, алом кхоник чи бирисардэ тэ гичин лэн.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Атунчи май баро моляри пхэндас фараоноскэ:
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Еквар фараоно холяйлас пэ пэскэ бутярнэ ай бэшадас ман тай лэ май барэ пэкарэс андо кхэр кай о паранчёдашы пэ лышытора.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Амэ солдуй андэ екх рати дыкхлам сунэ, ай андо сако суно сас пэско гиндо.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Котэ сас амэнца екх тэрно евреё, слуга кай паранчёдашы пэ лышытора. Амэ панаскодысардам лэскэ амарэ сунэ, ай вов гичисардас лэн амэнгэ ай аракхлас саконэ сунэскэ пэско гиндо.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Ай са кэрдилас кадэ, сар вов ви пхэндас амэнгэ: ман болдэ палпалэ по муро тхан, ай кавэрэ манушэс умбладэ по копачи.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Фараоно бищядас пала Ёсиф, ай лэс сыго андэ анда тэмлица. Вов рандадас-пэ, парудас лэ гада ай авилас англа фараоно.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Фараоно пхэндас лэ Ёсифоскэ:
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 — На, наштык кэрав кадо, — пхэндас о Ёсиф. — Алом о Дэл пхэнла фараоноскэ кадо, со вов камэл.
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Фараоно пхэндас Ёсифоскэ:
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 кана анда нал авилэ аври эфта гурувня — грыжымэ ай тхулэ, ай лынэ тэ хахавэн-пэ машкар камышы.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Пала лэндэ анда Нил авилэ кавэр эфта гурувня — зуралэс жюнгалэ тай шутярдэ. Мэ шоға чи дыкхлэм касавэ жюнгалэ гурувнян пэ интрэги Египтоски пхув.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Э шукэ, жюнгалэ гурувня халэ лэ тхулярдэ гурувнян, савэ авилэ англунэ.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Ай ви кана вов халэ лэн, лэнгэ кадо нас ғасна: вон ащилэ касавэ жюнгалэ, сар сас. Атунчи мэ убрадысайлэм.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Инкэ мэ дыкхлэм андо суно эфта колосы, пхэрдэ лаще дивэскэ сэмноса, кай баронас пэ екх раикори.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Пала лэндэ барилэ кавэр эфта колосы: шукэ, санэ ай билярдэ пхабардэ балваляса.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Санэ колосы накхадэ лэ лащен. Мэ панаскодысардэм кадо лэ тудошэнгэ, алом кхоник чи бирисардэ тэ гичин о суно.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Атунчи Ёсиф пхэндас лэ фараоноскэ:
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Эфта лаще гурувня — кадо эфта бэрш, ай ви эфта дивэскэ колосы — кадо эфта бэрш; кадо сы екх суно.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Эфта шукэ, жюнгалэ гурувня, кай авилэ палал, ай эфта канческэ дивэскэ колосы, билярдэ пхабардэ балваляса, — кадо сы эфта бокхалэ бэрш.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Эта ворта кодо, со мэ пхэндэм фараоноскэ: о Дэл сыкадас лэскэ, со вов кидэл-пэ тэ кэрэл.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Эфта зуралэс барвалэ бэрш авна по са о тхэм Египет,
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 алом пала лэндэ авна эфта бокхалэ бэрш. Атунчи са барвалэ бэрш авна бистэрдэ, ай э пхув авла щющи анда бокх.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Кхоник чи сэрэла па барвалипэ, кэ э бокх пала кадо авла насул.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Ай сас сыкадэ дуй сунэ екхэ гиндоса анда кадо, кэ о Дэл щютас аба пэ кадо баё, ай сыго пхэрдёла, со Вов камэл тэ кэрэл.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Ай аканак мэк о фараоно аракхэл годявэрэ манушэс, саво шай дыкхэл, со авла англал, ай щёла лэс тэ визэрий о тхэм Египет.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Мэк о фараоно щёл лышыторэн па са о тхэм тэ кидэн э панжьто партя катар са, со дэл э пхув андо Египет, кана авна эфта лаще бэрш.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Мэк андэ кодал лаще бэрш вон кидэн див, тэ инкрэн лэс андэ форура тэла фараоноско лышыпэ, тэ авэл хабэ.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Трубуй тэ фирин кадо хабэ ай тэ хан лэс, кана авна эфта бокхалэ бэрш андо Египет, тэ на хасайвэл са о тхэм бокхатар.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Кадал ворби чялилэ лэ фараоноскэ ай са лэскэ рангэ.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ай о фараоно пущлас лэндар:
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Ай фараоно пхэндас лэ Ёсифоскэ:
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Мэ щював тут визэрескэ андэ мури диз, ай са мурэ мануш патяна тё муй. Фэри муро кралицко тхан авла май опрэ тутар.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Ай фараоно пхэндас Ёсифоскэ:
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Котар вов лас тэлэ па най ангрусти ай урадас по Ёсифоско най. Вов урадас лэс андэ санэ похтана ай щютас лэскэ пэ кор сумнакуно ланцо.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Вов дас аври тэ пхиравэн лэс андо гинтово сар дуйтонэс пала лэстэ ай тэ цыпин англа лэс: «Аврех!» Кадэ вов щютас лэс май барэса пэ са э пхув Египтоски.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Атунчи фараоно пхэндас Ёсифоскэ:
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Вов дас Ёсифоскэ анав Цафнах-Панеах ай дас лэскэ ромни Асната, ла Поти-Пераска щя. Лако дад сас рашай по форо Он. Ай Ёсиф традас тэ накхэл са Египтоски пхув.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Ёсифоскэ сас транда бэрш, кана вов лас тэ кэрэл бути по фараоно, Египетско край. Вов гэластар катар фараоно ай традэлас па са Египет.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Са эфта чялэ бэрш э пхув дэлас пхэрдо хабэната.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Ёсиф кидэлас са, со дэлас э пхув Египет андэ кадал бэрш, ай инкэрлас андэ форура. Андо сако форо вов кидэлас хабэ, кай баролас пэ пашутнэ маля.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Вов кидас кадэ бут див, сар кишай андо море. Лэс сас кати бут, кэ вов аба чи гинавлас о сэмно, кэ наштык сас тэ гинавэн лэс.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Англа кодо, сар авилэ бокхалэ бэрш, кай о Ёсиф аракхадилэ дуй щявэ катар Аснат, щей лэ Поти-Пераски, кон сас рашай по форо Он.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Ёсиф пхэндас: «О Дэл дас тэ бистрав са муро кино ай са мурэ дадэско челэдо», ай пэскэ англунэскэ дас анав Манассия.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Дуйтонэ щявэскэ вов дас анав Ефрем ай пхэндас: «О Дэл дас мангэ щяворэн пэ пхув, кай хос кино».
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Эфта чялэ бэрш андо Египет авилэ кай о агор,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 ай киздысайлэ эфта бокхалэ бэрш, сар ви пхэндас Ёсиф. Бокх сас ви андэ са кавэр пхува, алом пэ са пхув Египтоски сас хабэ.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Кана са о Египет лэлас тэ бокхайвэл, лэ мануш манглэ лэ фараонос пала хабэ. Атунчи вов пхэндас:
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Кана э бокх буғлилас па са тхэм, Ёсиф путэрдас са э болты ай лас тэ бикнэл о див египтянонгэ, кэ э бокх андо са Египет сас насул.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Анда са лэ тхэма лэ мануш авнас кай Ёсиф тэ кинэн див, анда кадо кэ пэ са э пхув сас бари бокх.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.