Marcos 6
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NVT
1 O Isus iklilo gothar thaj đelo ano Nazaret, ano foro kaj barilo. Lese sikade đele lesa.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Kana avilo o savato, o Isus lija te sikavol ani sinagoga. But džene so šunde le, divisajle thaj pučlje: “Kotar kale manušese sa kava? Savo si gova mudrost so dija pe lese? Sar pe vastencar ćerol kala čudura?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Naj li kava samo kaštarutno, čhavo e Marijako thaj phral e Jakoveso, e Josijaso, e Judaso thaj e Simoneso? Naj li lese pheja amencar kate?” Golese sesa but razočarime thaj ni manglje te prihvatin le.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Tegani o Isus vaćarda lenđe: “O proroko si bizo čast samo ano foro kaj barilo, maškar pi familija thaj ane po čher.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Thaj naštine ni jekh čudo te ćerol, samo čhuta pe vasta pe zala nasvale thaj sastarda len.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Thaj čudisajlo o Isus kaj e manuša ni pačaje. O Isus bičhalol pe sikaden (Mt 10,1, 5–15; Lk 9,1–6) Tegani o Isus phirda maškare pašutne gava thaj sikada e manušen.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Dija vika paše peste e dešuduje (12) sikaden, dija len zuralipe te traden e bilačhe duxuren thaj bičhalda pe sikaden te džan duj po duj ke različita thana.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Thaj vaćarda lenđe: “Ma te len khanči tumencar, ni mangro, ni trasta, ni bakarna parave ane tumare poske, samo jekh rovli.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Al uraven tumen sandale thaj samo jekh gad, a na duj.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Thaj vadži vaćarda lenđe: “Kana džan ane nesavo than, bešen ane jekh čher, dži kaj ni pojdin ane aver than.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 A te khoni ni prihvatisada tumen thaj ni manglja te šunol tumen, ikljen gothar thaj tresin o praho tare tumare pingre sar svedočanstvo so ni lije o Lafi e Devleso. [Čače vaćarav tumenđe: ‘Po ločhe ka avol e Sodomaće thaj e Gomoraće ko Sudnjo đive nego kale forose.’]”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Gija đele e sikade thaj vaćarena savorenđe kaj trubun te pokajin pe tare pe grehura.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Buten benđen ikalde tare manuša thaj makhlje bute nasvalen uljesa thaj sastarde len.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 O caro o Irod šunda bašo Isus golese kaj savore vaćarena lestar. Nesave manuša phenena: “Gova si o Jovane o Krstitelj savo uštilo tare mule, golese šaj ćerol kala čudesura.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Avera vaćarde: “Gova si o proroko o Ilija.” A nesave vaćarde: “Vov si proroko sar jekh tare prorokura andare purane vremenura.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Kana o Irod šunda kava, phenda: “Gova si o Jovane kaso šoro me čhindem. Vov uštilo tare mule!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Golese kaj o Irod sasa kova savo angleder naredisada te dolen e Jovane, te phanden le thaj te čhuven le ano phanglipe. O Irod gova ćerda baši Irodijada, i romni lese phralesi e Filipesi, golese kaj o Irod lija la romnjaće.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Golese kaj o Jovane angleder vaćarola e Irodese: “Našti le romnjaće će phralese romnja!”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 I Irodijada holajli po Jovane thaj manglja te mudarol le, al naštine,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 golese kaj o Irod darajlo taro Jovane thaj džanglja kaj si vov pravedno thaj sveto thaj golese zaštitila le. Thaj kana o Irod šunola e Jovane, avola bi but zbunime, al manglja te šunol le.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Tegani sikadili šukar prilika kana sasa e Irodeso bijando đive thaj vov ćerda bari gozba e bare manušenđe ani piri avlin, e anglunenđe tari vojska thaj e anglunenđe tari Galileja.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Avili andre i Irodijaći čhej thaj čhelda. Gova sasa šukar e Irodese thaj savorenđe save bešle gothe. Gija o caro o Irod vaćarda laće: “Rode mandar sa so manđe. Me ka dav tut.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Thaj xalja sovli: “Sa so ka manđe mandar, ka dav tut, pa i ako si gova opaš tare mingro carstvo!”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Voj iklili thaj pučlja pe da: “So te mangav?” A voj phenda laće: “Rode o šoro e Jovaneso e Krstiteljeso!”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Sigate i čhej avili ko caro thaj vaćarda: “Mangav te de ma akana ko čaro o šoro e Jovaneso e Krstiteljeso!”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 O caro o Irod sasa but žalosno, al golese kaj xalja sovli angle gostura, ni manglja te odbil la.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Gija o caro sigate bičhalda e dželato thaj naredisada lese te anol e Jovaneso šoro. Vov đelo thaj čhinda leso šoro ano phanglipe.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Tegani anda leso šoro ko čaro thaj dija le e čhejaće, a i čhej dija le pe daće.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Kana e Jovanese sikade šunde kava, avile, lije leso telo thaj prahosade le ano limori.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 E apostolura irisajle tare po drom, avile ko Isus thaj vaćarde lese sa so ćerde thaj so sikade.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Thaj o Isus phenda lenđe: “Te dža ko nesavo mirno than korkore, te odmorin tumen zala.” Gova phenda lenđe golese kaj avena thaj džana pherdo manuša thaj von naštine ni te xan.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Gija đele čamcosa ko mirno than, te aven korkore.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 A but manuša so dikhlje len sar džan, pindžarde len thaj prastaje dromesa odori andare sa e forura thaj resle angleder lende.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Kana o Isus iklilo taro čamco thaj dikhlja kaj si but manuša, pelo lese žal, golese kaj sesa sar bakre bizo pastiri. Gija lija te sikavol len tare but buća.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Sar sasa kasno, e sikade avile pašo Isus thaj vaćarde: “Ke kava than naj khanči thaj kasno si.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Mukh e manušen, nek džan ane pašutne gava thaj thana te ćinen pese khanči te xan!”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 A o Isus vaćarda lenđe: “Den len tumen te xan!” E sikade pučlje le: “Sosa? But paretrubul amenđe te ćina mangro te bi parvarasa sa kale manušen!”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 A o Isus pučlja len: “Kobor mangre isi tumen? Džan thaj dičhen!” Kana dodžanglje, vaćarde: “Pandž mangre thaj duj mačhe.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Tegani o Isus zapovedisada e sikadenđe te bešljaren e manušen ke kupe pi zeleno čar.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Gija e manuša bešle ane kupe po šel (100) thaj po pinda (50).
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Tegani o Isus lija kola pandž mangre thaj e dujen mačhen, dikhlja ano nebo thaj zahvalisada e Devlese. Phaglja e mangre thaj dija e sikadenđe te den e manušenđe. Gija ulada i e duje mačhen.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Savore xalje thaj čalile.
42 Todos comeram à vontade,
43 Thaj e sikade ćidije dešuduj (12) kotora pherde korpe taro kova so ačhilo tare mangre thaj tare mačhe.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Kola save xalje e mangre sesa pandž milje (5 000) murša.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Sigate pale gova o Isus naredisada pe sikadenđe te džan ano čamco thaj te džan angleder leste ki aver rig e jezerosi, premali Vitsaida, dži kaj vov ni mukhlja e manušen čhere.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Kana oprostisajlo e manušencar, đelo ko brego te molil pe.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kana peli i rat thaj o čamco e sikadencar sasa maškaral o jezero, o Isus sasa korkoro ki phuv.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Dikhlja kaj naštine te veslin, golese kaj i balval phurdola premal lende. Maškare trin em šov o sato sabalje avilo o Isus dži lende phirindoj po jezero. Vov manglja te načhol paše lende,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 al kana dikhlje le sar phirol po jezero, dije gođi kaj si omaja thaj lije te den vika.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Savore dikhlje le thaj but darajle. A o Isus sigate phenda lenđe: “Šukar si! Me sem, ma daran!”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Tegani avilo lencar ano čamco thaj i balval ačhili. But darajle thaj čudisajle so gova dikhlje,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 golese kaj ni haljarde khanči taro čudo e mangrencar golese so lenđe ile sesa zurale sar bar.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Kana nakhle ki aver rig e jezerosi, avile ano Genisaret thaj gothe phanglje o čamco.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Kana iklile taro čamco, e manuša odma pindžarde e Isuse.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Thaj prastije maškaro sa gova krajo te vaćaren averenđe so o Isus avilo, a e manuša lije ke nosiljke te anen e nasvalen odori kaj šunde kaj si o Isus.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Thaj kaj god te džala, ane gava il forura il po cikne thana, e manuša ke trgura čhuvena e nasvalen. Molinasa le te dolen pe bar tare leso teluno kotor e fostanoso, thaj savore save doldepe pe leste, sastile.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.