Marcos 6
Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARIB
1 O Isus iklilo gothar thaj đelo ano Nazaret, ano foro kaj barilo. Lese sikade đele lesa.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Kana avilo o savato, o Isus lija te sikavol ani sinagoga. But džene so šunde le, divisajle thaj pučlje: “Kotar kale manušese sa kava? Savo si gova mudrost so dija pe lese? Sar pe vastencar ćerol kala čudura?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Naj li kava samo kaštarutno, čhavo e Marijako thaj phral e Jakoveso, e Josijaso, e Judaso thaj e Simoneso? Naj li lese pheja amencar kate?” Golese sesa but razočarime thaj ni manglje te prihvatin le.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Tegani o Isus vaćarda lenđe: “O proroko si bizo čast samo ano foro kaj barilo, maškar pi familija thaj ane po čher.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Thaj naštine ni jekh čudo te ćerol, samo čhuta pe vasta pe zala nasvale thaj sastarda len.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Thaj čudisajlo o Isus kaj e manuša ni pačaje. O Isus bičhalol pe sikaden (Mt 10,1, 5–15; Lk 9,1–6) Tegani o Isus phirda maškare pašutne gava thaj sikada e manušen.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Dija vika paše peste e dešuduje (12) sikaden, dija len zuralipe te traden e bilačhe duxuren thaj bičhalda pe sikaden te džan duj po duj ke različita thana.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Thaj vaćarda lenđe: “Ma te len khanči tumencar, ni mangro, ni trasta, ni bakarna parave ane tumare poske, samo jekh rovli.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Al uraven tumen sandale thaj samo jekh gad, a na duj.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Thaj vadži vaćarda lenđe: “Kana džan ane nesavo than, bešen ane jekh čher, dži kaj ni pojdin ane aver than.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 A te khoni ni prihvatisada tumen thaj ni manglja te šunol tumen, ikljen gothar thaj tresin o praho tare tumare pingre sar svedočanstvo so ni lije o Lafi e Devleso. [Čače vaćarav tumenđe: ‘Po ločhe ka avol e Sodomaće thaj e Gomoraće ko Sudnjo đive nego kale forose.’]”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Gija đele e sikade thaj vaćarena savorenđe kaj trubun te pokajin pe tare pe grehura.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Buten benđen ikalde tare manuša thaj makhlje bute nasvalen uljesa thaj sastarde len.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 O caro o Irod šunda bašo Isus golese kaj savore vaćarena lestar. Nesave manuša phenena: “Gova si o Jovane o Krstitelj savo uštilo tare mule, golese šaj ćerol kala čudesura.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Avera vaćarde: “Gova si o proroko o Ilija.” A nesave vaćarde: “Vov si proroko sar jekh tare prorokura andare purane vremenura.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Kana o Irod šunda kava, phenda: “Gova si o Jovane kaso šoro me čhindem. Vov uštilo tare mule!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Golese kaj o Irod sasa kova savo angleder naredisada te dolen e Jovane, te phanden le thaj te čhuven le ano phanglipe. O Irod gova ćerda baši Irodijada, i romni lese phralesi e Filipesi, golese kaj o Irod lija la romnjaće.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Golese kaj o Jovane angleder vaćarola e Irodese: “Našti le romnjaće će phralese romnja!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 I Irodijada holajli po Jovane thaj manglja te mudarol le, al naštine,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 golese kaj o Irod darajlo taro Jovane thaj džanglja kaj si vov pravedno thaj sveto thaj golese zaštitila le. Thaj kana o Irod šunola e Jovane, avola bi but zbunime, al manglja te šunol le.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tegani sikadili šukar prilika kana sasa e Irodeso bijando đive thaj vov ćerda bari gozba e bare manušenđe ani piri avlin, e anglunenđe tari vojska thaj e anglunenđe tari Galileja.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Avili andre i Irodijaći čhej thaj čhelda. Gova sasa šukar e Irodese thaj savorenđe save bešle gothe. Gija o caro o Irod vaćarda laće: “Rode mandar sa so manđe. Me ka dav tut.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Thaj xalja sovli: “Sa so ka manđe mandar, ka dav tut, pa i ako si gova opaš tare mingro carstvo!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Voj iklili thaj pučlja pe da: “So te mangav?” A voj phenda laće: “Rode o šoro e Jovaneso e Krstiteljeso!”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Sigate i čhej avili ko caro thaj vaćarda: “Mangav te de ma akana ko čaro o šoro e Jovaneso e Krstiteljeso!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 O caro o Irod sasa but žalosno, al golese kaj xalja sovli angle gostura, ni manglja te odbil la.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Gija o caro sigate bičhalda e dželato thaj naredisada lese te anol e Jovaneso šoro. Vov đelo thaj čhinda leso šoro ano phanglipe.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Tegani anda leso šoro ko čaro thaj dija le e čhejaće, a i čhej dija le pe daće.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Kana e Jovanese sikade šunde kava, avile, lije leso telo thaj prahosade le ano limori.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 E apostolura irisajle tare po drom, avile ko Isus thaj vaćarde lese sa so ćerde thaj so sikade.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Thaj o Isus phenda lenđe: “Te dža ko nesavo mirno than korkore, te odmorin tumen zala.” Gova phenda lenđe golese kaj avena thaj džana pherdo manuša thaj von naštine ni te xan.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Gija đele čamcosa ko mirno than, te aven korkore.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 A but manuša so dikhlje len sar džan, pindžarde len thaj prastaje dromesa odori andare sa e forura thaj resle angleder lende.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Kana o Isus iklilo taro čamco thaj dikhlja kaj si but manuša, pelo lese žal, golese kaj sesa sar bakre bizo pastiri. Gija lija te sikavol len tare but buća.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Sar sasa kasno, e sikade avile pašo Isus thaj vaćarde: “Ke kava than naj khanči thaj kasno si.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Mukh e manušen, nek džan ane pašutne gava thaj thana te ćinen pese khanči te xan!”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 A o Isus vaćarda lenđe: “Den len tumen te xan!” E sikade pučlje le: “Sosa? But paretrubul amenđe te ćina mangro te bi parvarasa sa kale manušen!”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 A o Isus pučlja len: “Kobor mangre isi tumen? Džan thaj dičhen!” Kana dodžanglje, vaćarde: “Pandž mangre thaj duj mačhe.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Tegani o Isus zapovedisada e sikadenđe te bešljaren e manušen ke kupe pi zeleno čar.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Gija e manuša bešle ane kupe po šel (100) thaj po pinda (50).
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tegani o Isus lija kola pandž mangre thaj e dujen mačhen, dikhlja ano nebo thaj zahvalisada e Devlese. Phaglja e mangre thaj dija e sikadenđe te den e manušenđe. Gija ulada i e duje mačhen.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Savore xalje thaj čalile.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Thaj e sikade ćidije dešuduj (12) kotora pherde korpe taro kova so ačhilo tare mangre thaj tare mačhe.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Kola save xalje e mangre sesa pandž milje (5 000) murša.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Sigate pale gova o Isus naredisada pe sikadenđe te džan ano čamco thaj te džan angleder leste ki aver rig e jezerosi, premali Vitsaida, dži kaj vov ni mukhlja e manušen čhere.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kana oprostisajlo e manušencar, đelo ko brego te molil pe.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kana peli i rat thaj o čamco e sikadencar sasa maškaral o jezero, o Isus sasa korkoro ki phuv.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Dikhlja kaj naštine te veslin, golese kaj i balval phurdola premal lende. Maškare trin em šov o sato sabalje avilo o Isus dži lende phirindoj po jezero. Vov manglja te načhol paše lende,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 al kana dikhlje le sar phirol po jezero, dije gođi kaj si omaja thaj lije te den vika.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Savore dikhlje le thaj but darajle. A o Isus sigate phenda lenđe: “Šukar si! Me sem, ma daran!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Tegani avilo lencar ano čamco thaj i balval ačhili. But darajle thaj čudisajle so gova dikhlje,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 golese kaj ni haljarde khanči taro čudo e mangrencar golese so lenđe ile sesa zurale sar bar.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Kana nakhle ki aver rig e jezerosi, avile ano Genisaret thaj gothe phanglje o čamco.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Kana iklile taro čamco, e manuša odma pindžarde e Isuse.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Thaj prastije maškaro sa gova krajo te vaćaren averenđe so o Isus avilo, a e manuša lije ke nosiljke te anen e nasvalen odori kaj šunde kaj si o Isus.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Thaj kaj god te džala, ane gava il forura il po cikne thana, e manuša ke trgura čhuvena e nasvalen. Molinasa le te dolen pe bar tare leso teluno kotor e fostanoso, thaj savore save doldepe pe leste, sastile.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.