Atos 22
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NVT
1 O Pavle phenda: “Phralalen thaj dadalen! Šunen akana so isi man te vaćarav tumenđe ani mingri odbrana.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Kana šunde kaj vaćarol jevrejskone čhibasa, sasa pobari tišina. Tegani o Pavle vaćarda:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Me sem Jevrejo, bijando ano kilikijsko Tars, al barado sem ane kava foro, sikliljem paše pingre e Gamalilese thaj šukar sem sikado palo zakon amare paradadengo. Revno služisadem e Devle sar savore tumen ađive.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 E manušen save džan akale Dromesa me gonisadem dži o meripe. E muršen thaj e džuvljen phangljem ane sinđira thaj čhutem len ano phanglipe.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Tare kava šaj te svedočil o baro svešteniko thaj sa o Baro sudo e starešinengo. Lendar dobisadem lila baše amare jevrejska phrala ano Damask thaj đeljem odori te anav len ano Jerusalim ane sinđira, te bi avena kaznime.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Al kana sema ko drom thaj aviljem pašo foro o Damask, ko opašo đive tari jekh drom pe mande svetlisada zuralo svetlost taro nebo.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Peljem ki phuv thaj šundem glaso savo vaćarda manđe: ‘Savle! Savle! Sose goni man?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Me pučljem: ‘Ko san tu, Gospode?’ O glaso vaćarda manđe: ‘Me sem o Isus o Nazarećanino kas tu progoni.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Kola save sesa mancar dikhlje gova svetlost, al ni haljarde o glaso koleso savo vaćarola mancar.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Me pučljem: ‘So te ćerav, Gospode?’ A o Gospod vaćarda manđe: ‘Ušti thaj dža ano Damask! Gothe ka avol tuće phendo sa so o Dol odredisada te ćere.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Gova svetlost sasa gaći zuralo, kaj ačhiljem koro thaj kola so sesa mancar inđarde man vastesa ano Damask.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Odori sasa nesavo manuš savo akhardola Ananija. Vov verno ićarola pe po Zakon thaj sasa ko šukar glaso maškare Jevreja so bešle gothe.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Vov avilo ke mande, ačhilo paše mande thaj phenda: ‘Phrala Savle, dikh!’ Thaj ane gova sato predikhljem thaj dikhljem e Ananija.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tegani o Ananija vaćarda manđe: ‘O Dol amare paradadengo angleder birisada tut te pindžare leso manglipe thaj te dičhe lese Pravedniko thaj te šune leso glaso andare leso muj.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Golese kaj angle sa e manuša ka svedoči tare gova so dikhljan thaj šundan.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Thaj akana, so ađućare? Ušti thaj krsti tut! Thov tut tare ćire grehura gija so ka de vika e Gospodeso alav.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Kana irisaljem ano Jerusalim, đeljem ano Hram. Dži kaj molisaljem, sasa man vizija.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Dikhljem e Gospode sar vaćarol manđe: ‘Siđar thaj dža sigate andaro Jerusalim, golese kaj ni ka prihvatin ćiro svedočanstvo mandar.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 A me vaćardem: ‘Gospode, kala manuša džanen kaj đeljem andari sinagoga ki sinagoga te dolav thaj te marav kolen so pačan ane tute.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Von džanen kaj sema gothe kana mudarde e Stefane, ćire svedoko thaj odobrisadem thaj arakhljem e šeja kolenđe save mudarde le.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Al o Gospod phenda manđe: ‘Dža! Golese kaj me ka bičhalav tut dur maškare abandžije.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 E Jevreja šunde le dži kala lafura, al pale kava lije andaro baro glaso te den vika: “Crden gasave tari phuv! Ni zaslužil gasavo te avol džuvdo.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Dok gija dije vika, čhudije pestar e fostanura thaj čhudije o praho ano vazduho.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 O komandiri naredisada te inđaren e Pavle ani kasarna. Naredisada te čalaven le bičosa thaj te pučen le, te bi dodžanena sose e Jevreja but dije vika pe leste.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Kana lije te phanden te bi bičujina le, o Pavle pučlja e kapetano savo gothe ačhola: “Smin li te bičujin e rimskone manuše kase naj dokažimi nisavi krivica?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kana o kapetano šunda kava, đelo ko komandiri thaj vaćarda lese: “So manđe te ćere? Kava manuš si rimljanino.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tegani o komandiri avilo dži leste thaj pučlja le: “Vaćar manđe, tu li san čače rimljanino?” A o Pavle phenda: “Va.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 O kapetano vaćarda lese: “Me poćindem gova but te avav rimljanino.” Al o Pavle vaćarda lese: “Me bijandiljem sar rimljanino.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 E vojnikura, save spremisajle te bičujin e Pavle, sigate crdije pe. Kana o komandiri haljarda kaj si o Pavle rimljanino darajlo, golese kaj vov čhuta le ane sinđira.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 O komandiri manglja te džanol sose tužin e Jevreja e Pavle. Gija theara đive mukhlja le andaro phanglipe thaj naredisada e šorutne sveštenikurenđe thaj savorenđe taro Baro sudo te ćiden pe. Tegani ikalda e Pavle thaj anda le angle lende.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.