Atos 22
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NTLH
1 O Pavle phenda: “Phralalen thaj dadalen! Šunen akana so isi man te vaćarav tumenđe ani mingri odbrana.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kana šunde kaj vaćarol jevrejskone čhibasa, sasa pobari tišina. Tegani o Pavle vaćarda:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Me sem Jevrejo, bijando ano kilikijsko Tars, al barado sem ane kava foro, sikliljem paše pingre e Gamalilese thaj šukar sem sikado palo zakon amare paradadengo. Revno služisadem e Devle sar savore tumen ađive.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 E manušen save džan akale Dromesa me gonisadem dži o meripe. E muršen thaj e džuvljen phangljem ane sinđira thaj čhutem len ano phanglipe.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Tare kava šaj te svedočil o baro svešteniko thaj sa o Baro sudo e starešinengo. Lendar dobisadem lila baše amare jevrejska phrala ano Damask thaj đeljem odori te anav len ano Jerusalim ane sinđira, te bi avena kaznime.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Al kana sema ko drom thaj aviljem pašo foro o Damask, ko opašo đive tari jekh drom pe mande svetlisada zuralo svetlost taro nebo.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Peljem ki phuv thaj šundem glaso savo vaćarda manđe: ‘Savle! Savle! Sose goni man?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Me pučljem: ‘Ko san tu, Gospode?’ O glaso vaćarda manđe: ‘Me sem o Isus o Nazarećanino kas tu progoni.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Kola save sesa mancar dikhlje gova svetlost, al ni haljarde o glaso koleso savo vaćarola mancar.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Me pučljem: ‘So te ćerav, Gospode?’ A o Gospod vaćarda manđe: ‘Ušti thaj dža ano Damask! Gothe ka avol tuće phendo sa so o Dol odredisada te ćere.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Gova svetlost sasa gaći zuralo, kaj ačhiljem koro thaj kola so sesa mancar inđarde man vastesa ano Damask.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Odori sasa nesavo manuš savo akhardola Ananija. Vov verno ićarola pe po Zakon thaj sasa ko šukar glaso maškare Jevreja so bešle gothe.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Vov avilo ke mande, ačhilo paše mande thaj phenda: ‘Phrala Savle, dikh!’ Thaj ane gova sato predikhljem thaj dikhljem e Ananija.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Tegani o Ananija vaćarda manđe: ‘O Dol amare paradadengo angleder birisada tut te pindžare leso manglipe thaj te dičhe lese Pravedniko thaj te šune leso glaso andare leso muj.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Golese kaj angle sa e manuša ka svedoči tare gova so dikhljan thaj šundan.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Thaj akana, so ađućare? Ušti thaj krsti tut! Thov tut tare ćire grehura gija so ka de vika e Gospodeso alav.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Kana irisaljem ano Jerusalim, đeljem ano Hram. Dži kaj molisaljem, sasa man vizija.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Dikhljem e Gospode sar vaćarol manđe: ‘Siđar thaj dža sigate andaro Jerusalim, golese kaj ni ka prihvatin ćiro svedočanstvo mandar.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 A me vaćardem: ‘Gospode, kala manuša džanen kaj đeljem andari sinagoga ki sinagoga te dolav thaj te marav kolen so pačan ane tute.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Von džanen kaj sema gothe kana mudarde e Stefane, ćire svedoko thaj odobrisadem thaj arakhljem e šeja kolenđe save mudarde le.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Al o Gospod phenda manđe: ‘Dža! Golese kaj me ka bičhalav tut dur maškare abandžije.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 E Jevreja šunde le dži kala lafura, al pale kava lije andaro baro glaso te den vika: “Crden gasave tari phuv! Ni zaslužil gasavo te avol džuvdo.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Dok gija dije vika, čhudije pestar e fostanura thaj čhudije o praho ano vazduho.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 O komandiri naredisada te inđaren e Pavle ani kasarna. Naredisada te čalaven le bičosa thaj te pučen le, te bi dodžanena sose e Jevreja but dije vika pe leste.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kana lije te phanden te bi bičujina le, o Pavle pučlja e kapetano savo gothe ačhola: “Smin li te bičujin e rimskone manuše kase naj dokažimi nisavi krivica?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kana o kapetano šunda kava, đelo ko komandiri thaj vaćarda lese: “So manđe te ćere? Kava manuš si rimljanino.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tegani o komandiri avilo dži leste thaj pučlja le: “Vaćar manđe, tu li san čače rimljanino?” A o Pavle phenda: “Va.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 O kapetano vaćarda lese: “Me poćindem gova but te avav rimljanino.” Al o Pavle vaćarda lese: “Me bijandiljem sar rimljanino.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 E vojnikura, save spremisajle te bičujin e Pavle, sigate crdije pe. Kana o komandiri haljarda kaj si o Pavle rimljanino darajlo, golese kaj vov čhuta le ane sinđira.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 O komandiri manglja te džanol sose tužin e Jevreja e Pavle. Gija theara đive mukhlja le andaro phanglipe thaj naredisada e šorutne sveštenikurenđe thaj savorenđe taro Baro sudo te ćiden pe. Tegani ikalda e Pavle thaj anda le angle lende.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.