Atos 15
Gurbet NT (RMY_GUR) vs VC
1 Tegani avile nesave manuša andari Judeja ani Antiohija thaj lije te sikaven e phralen: “Te ni ćerden suneti palo purano e Mojsijaso adeti, našti spasin tumen.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 O Pavle thaj o Varnava zurale suprostavisajle golese thaj sasa bari čingar maškar lende. O Pavle thaj o Varnava thaj vadži nesave phrala sesa bičhalde te džan ano Jerusalim, golestar te vaćaren e apostolurencar thaj e starešinencar.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Gija i Khanđiri bičhalda len po drom thaj von nakhle maškar i Fenikija thaj i Samarija thaj vaćarena lenđe sa tare abandžije save obratisajle e Devlese. Gova ćerda baro radost maškare sa e pačavne.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Kana avile ano Jerusalim, i khanđiri, e apostolura thaj e starešine lačhe ađućarde len, a o Pavle thaj o Varnava vaćarde sa so ćerda o Dol prekal lende.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Tegani uštile nesave pačavne tari farisejsko stranka save vaćarde: “Trubun e abandžijenđe te ćeren suneti thaj naredisade lenđe te ićaren e Mojsijaso zakon!”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 E apostolura thaj e starešine ćidije pe te vaćaren golestar.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Pali bari čingar, uštilo o Petar thaj vaćarda: “Phralalen! Tumen džanen kaj o Dol tare anglune đivesa birisada man maškar tumende, andar mingro muj te šunen e abandžije o Lačho Lafi thaj te pačan.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 O Dol savo pindžarol e ile, potvrdisada kaj prihvatil e abandžijen gija so dija len o Sveto Duxo, sar i amenđe.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 O Dol ni ćerda nisavi razlika maškar lende thaj amende, golese kaj e pačajimasa thoda lenđe ile.”
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Sose akana iskušin tumare Devle thaj manđen te čhuven pharipe pi kor e sikadenđe, savo naštine te inđara ni amen ni amare paradada?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Nego amen pača kaj ka ava spasime taro milost e Gospodeso e Isuseso, sar i von.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tegani khoni khanči ni vaćarda thaj lije te šunen e Varnava thaj e Pavle so vaćarde, save znakura thaj čudura ćerda o Dol maškare abandžije prekale lende.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Kana von ačhade te vaćaren, o Jakov phenda: “Phralalen, šunen man!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 O Simon Petar vaćarda sar o Dol taro anglunipe brinisajlo maškare abandžije te biril narodo pese.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 A kalesa uklopin pe e lafura e prorokurenđe, golese kaj si pisime:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Golese me phenav te ma ćeren pharipe e abandžijenđe save akana irin pe ko Dol,
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 nego amen te pisi lenđe te aračhen pe taro xape savo si žrtvujime e idolurenđe, taro blud, taro mas e tasade životinjengo kaso rat ni thavdija thaj te ni pijen o rat tare nisavi životinja.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Golese kaj ane svako foro, od angleder isi kola save propovedin gola zakonura e Mojsijase thaj lendar čitin svako savato ane sinagoge.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Tegani e apostolura thaj e starešine sa e Khanđirasa, odlučisade te birin maškar peste manušen saven ka bičhalen e Pavlesa thaj e Varnavasa ani Antiohija. Gija birisade e Juda kas akharde Varsava thaj e Sila, save sesa e šorutne maškare phrala.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Pale lende bičhalde kava lil:“Amen, e apostolura thaj e starešine, tumare phrala andaro Jerusalim, bičhala pozdrav sa e phralenđe tare aver narodura save živin ani Antiohija thaj ani Sirija thaj ani Kilikija.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Amen šundam kaj nesave amendar avile tumende, uznemirisade tumen thaj bunisade tumen pe lafurencar. Al amen ni vaćardam lenđe te ćeren gova.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Golese odlučisadam savore sar jekh, te biri nekobor manušen thaj te bičhala len katane amare mangle phralencar, e Varnavasa thaj e Pavlesa.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Gova si manuša save po džuvdipe čhute ki kocka bašo alav amare Gospodeso, e Isuseso e Hristeso.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Gija bičhala e Juda thaj e Sila, save ka vaćaren tumenđe gova lafurencar.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Golese odlučisadam, o Sveto Duxo thaj amen, te ni čhuva tumenđe nisavo aver pharipe, sem kava so trubul:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 te aračhen tumen taro xape savo si žrtvujime e idolurenđe, te ni pijen rat thaj te ni xan mas e tasade životinjengo kaso rat ni thavdija thaj te ni ćeren blud. A te arakhljen tumen tare kava, ka ćeren šukar.Aven saste.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Gija bičhalde len po drom thaj von đele ani Antiohija. Gothe ćidije sa e pačavnen ani khanđiri thaj dije len o lil.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Kana čitisade le, radujisajle tare gova ohrabrenje.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 O Juda thaj o Sila, save i korkore sesa prorokura, bute lafurencar ohrabrisade thaj zurade e phralen.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 A sar sesa gothe nesavo vreme, e phrala mukhlje len ano mir palal kolenđe so bičhalde len.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Al o Sila odlučisada kaj si po šukar te ačhol gothe.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 A o Pavle thaj o Varnava ačhile ani Antiohija kaj sikade thaj vaćarde o Lafi e Gospodeso bute dženenđe.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Pale nekobor đivesa o Pavle vaćarda e Varnavase: “Te iri amen thaj te dikha e phralen ke sa e forura, ane save propovedisadam o Lafi e Gospodeso, te dikha sar si.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 O Varnava manglja te inđaren pesa e Jovane kas akharde Marko.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Al o Pavle vaćarda: “Kova savo ačhada amen ani Pamfilija thaj ni đelo amencar ke buća save trubujam te ćera, ma te la le amencar.”
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Gija iklili čingar maškar lende thaj uladile jekh averestar. O Varnava lija pesa e Marko thaj đelo ko Kipar.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 A o Pavle lija e Sila. E phrala predajisade len ane Gospodese vasta, vov te brinil pe lendar thaj von đele.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Nakhle maškar i Sirija thaj i Kilikija thaj zurada e phralen ane khanđira.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.