Atos 15
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NTLH
1 Tegani avile nesave manuša andari Judeja ani Antiohija thaj lije te sikaven e phralen: “Te ni ćerden suneti palo purano e Mojsijaso adeti, našti spasin tumen.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 O Pavle thaj o Varnava zurale suprostavisajle golese thaj sasa bari čingar maškar lende. O Pavle thaj o Varnava thaj vadži nesave phrala sesa bičhalde te džan ano Jerusalim, golestar te vaćaren e apostolurencar thaj e starešinencar.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Gija i Khanđiri bičhalda len po drom thaj von nakhle maškar i Fenikija thaj i Samarija thaj vaćarena lenđe sa tare abandžije save obratisajle e Devlese. Gova ćerda baro radost maškare sa e pačavne.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Kana avile ano Jerusalim, i khanđiri, e apostolura thaj e starešine lačhe ađućarde len, a o Pavle thaj o Varnava vaćarde sa so ćerda o Dol prekal lende.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tegani uštile nesave pačavne tari farisejsko stranka save vaćarde: “Trubun e abandžijenđe te ćeren suneti thaj naredisade lenđe te ićaren e Mojsijaso zakon!”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 E apostolura thaj e starešine ćidije pe te vaćaren golestar.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Pali bari čingar, uštilo o Petar thaj vaćarda: “Phralalen! Tumen džanen kaj o Dol tare anglune đivesa birisada man maškar tumende, andar mingro muj te šunen e abandžije o Lačho Lafi thaj te pačan.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 O Dol savo pindžarol e ile, potvrdisada kaj prihvatil e abandžijen gija so dija len o Sveto Duxo, sar i amenđe.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 O Dol ni ćerda nisavi razlika maškar lende thaj amende, golese kaj e pačajimasa thoda lenđe ile.”
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Sose akana iskušin tumare Devle thaj manđen te čhuven pharipe pi kor e sikadenđe, savo naštine te inđara ni amen ni amare paradada?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Nego amen pača kaj ka ava spasime taro milost e Gospodeso e Isuseso, sar i von.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tegani khoni khanči ni vaćarda thaj lije te šunen e Varnava thaj e Pavle so vaćarde, save znakura thaj čudura ćerda o Dol maškare abandžije prekale lende.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Kana von ačhade te vaćaren, o Jakov phenda: “Phralalen, šunen man!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 O Simon Petar vaćarda sar o Dol taro anglunipe brinisajlo maškare abandžije te biril narodo pese.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 A kalesa uklopin pe e lafura e prorokurenđe, golese kaj si pisime:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Golese me phenav te ma ćeren pharipe e abandžijenđe save akana irin pe ko Dol,
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 nego amen te pisi lenđe te aračhen pe taro xape savo si žrtvujime e idolurenđe, taro blud, taro mas e tasade životinjengo kaso rat ni thavdija thaj te ni pijen o rat tare nisavi životinja.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Golese kaj ane svako foro, od angleder isi kola save propovedin gola zakonura e Mojsijase thaj lendar čitin svako savato ane sinagoge.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Tegani e apostolura thaj e starešine sa e Khanđirasa, odlučisade te birin maškar peste manušen saven ka bičhalen e Pavlesa thaj e Varnavasa ani Antiohija. Gija birisade e Juda kas akharde Varsava thaj e Sila, save sesa e šorutne maškare phrala.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Pale lende bičhalde kava lil:“Amen, e apostolura thaj e starešine, tumare phrala andaro Jerusalim, bičhala pozdrav sa e phralenđe tare aver narodura save živin ani Antiohija thaj ani Sirija thaj ani Kilikija.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Amen šundam kaj nesave amendar avile tumende, uznemirisade tumen thaj bunisade tumen pe lafurencar. Al amen ni vaćardam lenđe te ćeren gova.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Golese odlučisadam savore sar jekh, te biri nekobor manušen thaj te bičhala len katane amare mangle phralencar, e Varnavasa thaj e Pavlesa.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Gova si manuša save po džuvdipe čhute ki kocka bašo alav amare Gospodeso, e Isuseso e Hristeso.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Gija bičhala e Juda thaj e Sila, save ka vaćaren tumenđe gova lafurencar.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Golese odlučisadam, o Sveto Duxo thaj amen, te ni čhuva tumenđe nisavo aver pharipe, sem kava so trubul:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 te aračhen tumen taro xape savo si žrtvujime e idolurenđe, te ni pijen rat thaj te ni xan mas e tasade životinjengo kaso rat ni thavdija thaj te ni ćeren blud. A te arakhljen tumen tare kava, ka ćeren šukar.Aven saste.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Gija bičhalde len po drom thaj von đele ani Antiohija. Gothe ćidije sa e pačavnen ani khanđiri thaj dije len o lil.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Kana čitisade le, radujisajle tare gova ohrabrenje.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 O Juda thaj o Sila, save i korkore sesa prorokura, bute lafurencar ohrabrisade thaj zurade e phralen.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 A sar sesa gothe nesavo vreme, e phrala mukhlje len ano mir palal kolenđe so bičhalde len.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Al o Sila odlučisada kaj si po šukar te ačhol gothe.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 A o Pavle thaj o Varnava ačhile ani Antiohija kaj sikade thaj vaćarde o Lafi e Gospodeso bute dženenđe.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Pale nekobor đivesa o Pavle vaćarda e Varnavase: “Te iri amen thaj te dikha e phralen ke sa e forura, ane save propovedisadam o Lafi e Gospodeso, te dikha sar si.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 O Varnava manglja te inđaren pesa e Jovane kas akharde Marko.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Al o Pavle vaćarda: “Kova savo ačhada amen ani Pamfilija thaj ni đelo amencar ke buća save trubujam te ćera, ma te la le amencar.”
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Gija iklili čingar maškar lende thaj uladile jekh averestar. O Varnava lija pesa e Marko thaj đelo ko Kipar.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 A o Pavle lija e Sila. E phrala predajisade len ane Gospodese vasta, vov te brinil pe lendar thaj von đele.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Nakhle maškar i Sirija thaj i Kilikija thaj zurada e phralen ane khanđira.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.