2 Coríntios 12
Gurbet NT (RMY_GUR) vs VC
1 Thaj trubul vadži te hvaliv man, iako naj tare gova nisavo korist. Al me ka vaćarav akana tare vizije thaj taro otkrivenje e Gospodeso.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Džanav manuše ano Hrist savo angle dešuštar (14) berš inđardo sasa dži ko trito nebo. Ni džanav dal ano telo il avral o telo – o Dol džanol.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Thaj džanav kaj kava manuš – dal ano telo il avral o telo, ni džanav, o Dol džanol –
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 inđardo sasa ano raj thaj šunda lafura save našti vaćaren pe thaj save o manuš ni tromal putarde te phenol.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Gole manušesa ka hvaliv man, al mancar korkorestar ni ka hvaliv man, osim mingre slabosturencar.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Golese kaj, te odlučisadem te hvaliv man, ne bi avava bigođako, golese kaj bi vaćarava čačipe. Al ni mangav te hvaliv man golese kaj ni mangav khoni tumendar te dol gođi kaj sem pošukar, nego so sikadiljem ane lafura thaj ane buća.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Al te ne bi hvaliva man gole but bare otkrivenjurencar, dijape manđe ano telo kangro, e Sataneso anđelo, bičhaldo te mučil man, te ma bi avava barikano.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Trin droma e Gospode molisadem te crdol kava mandar,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 al vov vaćarda manđe: “Mingro milost si dosta tuće, golese kaj mingri zor emjasno sikadol ano slabost.” Golese pobut ka hvaliv man mingre slabosturencar, te bi e Hristesi zor bešola ane mande.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Golese, bašo Hrist, radujiv man kana sem slabo, kana vređin man, kana sem ano pharipe, kana progonin man thaj kana sem ano bilačhipe. Golese kaj, kana sem slabo, tegani sem zuralo.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Vaćardem, te phene kaj postanisadem sar bigođako, al tumen pe gova terisaden man! Tumen trubujen te aven gola save trubujen te hvalin man, golese kaj me naj sem gore tare kola “bare apostolura”, iako me naj sem khoni ni khanči.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 E znakura save sikaven mingro apostolstvo si: čudesna znakura, čudesura thaj silna buća, save si ćerde maškar tumende ano baro strpljenje.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ane so sen, tegani, pocikni khanđiri tare avera, sem so ni sema ko pharipe tumenđe? Oprostin manđe baši kaja “nepravda”!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Dičhen! Trito drom spremno sem te avav tumende thaj ni ka avav ko pharipe tumenđe. Golese kaj me ni rodav tumare pare nego tumen korkoren. E čhave ni trubun te ćeren imanje e dadenđe thaj e dejenđe, nego e dada thaj e deja e čhavenđe.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Al tari mingri rig, sa e ilesa me bi tumenđe dava so isi man, pa i man korkore. Te mangljem tumen pobut, dal ka manđen man po zala?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Al nek avol gija! Ni sema tumenđe ko pharipe, nego, sar so sem lukavo, doldem tumen ke prevare.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Dal iskoristisadem tumen prekal nekaste tare kola kas bičhaldem tumende?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Molisadem e Tito te posetil tumen thaj bičhaldem lesa jekhe phrale. Dal o Tito ane khanči iskoristisada tumen? Ni li phirdam me thaj o Tito jekhe duxosa thaj jekhe stopencar?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Den li gođi kaj sa o vreme brani amen angle tumende? Anglo Dol ano Hrist vaćara tumenđe kaj sa kava so ćera, manglalen, ćera te bi tumen barona.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Golese kaj darav, kana ka avav tumende, te ni arakhav tumen gasave save ni mangav, ni tumen te ni aračhen man gasave save ni manđen. Darav kaj maškar tumende ka arakhav čingara, ljubomore, holja, inatura, bilačho vaćaripe tare avera manuša, ogovaranjura, baripe thaj neredura.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Darav kaj kana palem ka avav, mingro Dol ka ponizil man angle tumende thaj ka žalostil man baše but džene tumendar save angleder grešisade thaj save ni crdije pe taro melalipe, taro blud thaj tare ladžutne buća save ćerde.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.