Atos 27
Chergash NT (RMY_CHE) vs ARIB
1 Kana sas odlučime te otplovisaras ande Italija, e Pavle thaj aver manušen andar o phanglipe predaisardine ko kapetano pe Cezarošći četa, savo akhardolas Julije.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Dijam ande jek lađa andar o gav Adramiteja, savi džalas dži ke cikne azijske thana ando primorje thaj otplovisardam. Amenca sas vi o Aristarh, o Makedonco andar o Soluno.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Thejara đes avilam ando Sidon, a o kapetano Julije, sago manuš postupilas e Pavlesa, mukla les te džal dži ke pire drugarja te pobrininpe pale okova so trubulas les.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Kana đelam okotar, plovisardam severno uz o Kipar maškar o ostrvo thaj o kopno kaj phurdelas e protivno balval te avas zaštitime.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Preplovisardam o more uz e obala Kilikija thaj Pamfilija thaj areslam ando gav Mira Likijsko.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Okote o kapetano arakhlas jek lađa andar e Aleksandrija savi džalas ande Italija, gajda kaj dijam ande godoja lađa.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 But đesa plovisardam zurale sporo thaj jedva areslam paše dži ko than Knid. Pošto e balval či delas amen te plovisaras majdur, zato plovisardam e južno Kritaće rigava te štitil men katar e balval dži ko than Salmona.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Phares plovisardam uz e obala, areslam dži ke varesavo than savo akhardolas “Lačhe pristaništa”, paše ko than Laseja.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 But vrjama sas hasardi, a e plovidba postanisardas opasno, a vi o židovsko posto sas već gata, pa o Pavle upozorisarda len:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Manušalen, dikhav kaj e plovidba avela opasno thaj pe bari šteta – na samo palo tereto thaj pale lađa, nego vi pale amare trajurja.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ali o kapetano majbut paćalas e manušešće savo tradelas e lađa thaj kolešće kašći sas e lađa, nego e Pavlešće.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Pošto e luka nas lačhi te ačhel pe okote prekal o ivend, majbut džene odlučisardine te otplovisaras okotar dži ko Feniks te avilo moguće thaj te okote ačhel pe prekal o ivend. O Feniks si luka pe Krita, savi dićhel karing o jugozapad thaj karing o severozapad.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Kana phurdas e cikni južno balval, pelo lenđe pe gođi kaj avela lenđe gajda sago kaj kamenas, vazdine o sidro thaj plovinas uz e obala Krita.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ali či nakhlo but katar godova, kana ačhili te phurdel katar o ostrvo e olujno balval akhardi severoistočnjak.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Astardas e lađa, savi našti oduprisajli gajda kaj muklam te inđarel men e balval.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Dok plovisardam uz varesavo cikno ostrvo savo akhardolas Klauda te avas zaštitime katar e balval, e phare mukava astardam o čamco savo crdam pale amende.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Kana vazdine o čamco, e šolenca učvrstisardine e lađa te na rspil pe. Daranas te na zaglavin pes ando plitko paj pe Sirta zato mukline o cikno sidro thaj e balval inđarelas len majdur.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Sar astarda men e bari oluja, thejara đes ačhile te čhuden o tereto katar e lađa te avel e lađa majloći,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 a o trito đes čhudine čak vi e oprema.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Sar o kham thaj e čerenja či sikadonas but đesa, a e oluja marelas e lađa, hasardam svako nada kaj spasisarasa men.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 A sar već dugo khonik khanči či hala, o Pavle ačhilo angle lende thaj phendas: “Manušalen, trubujine te čhon kan mande thaj te na isplovin katar e Krita. Askal či avilosas tumen akaja nevolja thaj šteta.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ali vi akana phenav tumenđe te na daran, kaj khonik tumendar či hasarela pesko trajo, samo e lađa avela uništime.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Araći pe rjat sikadilo manđe o anđelo e Devlesko kašće pripadiv thaj kašće služiv,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 thaj phendas manđe: ‘Na dara, Pavle. Tu trubus te ačhes anglo Cezar. Thaj ake, o Del obećisarda tuće kaj zbog tute spasila savoren save plovin tusa.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Andar godova, na te daran, manušalen, kaj paćav e Devlešće kaj avela sago kaj sas manđe mothodo.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Samo trubul te zaglavi men ando plitko paj pe varesavo ostrvo.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Mukhla pes e dešu štarto rjat, a e balval inđarelas men još e Sredozemno moreja, a varekaj katar e opaš e rjat e mornarja gndinas kaj si o kopno paše.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Izmerisardine kozom sas o paj handuk e šoleja pe savo sas phanglo o tego. Izmerisardine kaj sas o paj handuk trijanda thaj efta meterja. Cara majposle palem izmerisardine e handuk thaj o paj sas handuk biš thaj ohto meterja.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Sar daranas te na pekas ande podvodne stene, čhudine štar sidrurja ando paj katar e paluni rig e lađaći thaj molisajlam te đesavol.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 E mornarja kamenas te našen, gajda kaj mukline o čamco ando paj thaj ćerenas pešće muj kaj moraš te mućen e sidrurja vi katar e angluni rig e lađaći.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ali o Pavle phendas e kapetanošće thaj e vojnikonenđe: “Ako akala manuša či ačhen pe lađica, tumen či spasina tumen!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pe godova e vojnikurja čhindine o šolo thaj mukline te o čamco perel ando paj.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Kana počnisarda te đesavol, o Pavle motholas savorenđe te len te han vareso. Phenelas: “Ađes si dešuštarto đes sar ažućaren ande neizvesnost bi habesko, thaj khanči či čhutine ando muj.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Akana moliv tumen te han vareso kaj si godova pale tumaro lačhipe. A nijećešće tumendar či perela ni bal katar o šoro.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Sar akava phendas, lijas o mangro thaj angle lende zahvalisarda e Devlešće, phagla thaj lijas te hal.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Savora sas ohrabrime thaj line te han.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 A pe lađa sas ukupno duj šela thaj eftavardeš thaj šov manuša.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Kana čaljile ačhile te loćaren e lađa, gajda kaj čhudenas o điv ando more.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Kana đesajlo, či pindžardine o kopno, ali dikhline varesavo zaliv e pristupačno obalava thaj kamenas te avilo moguće, okote te uplovin e lađava.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Putardine e šole katar e sidrurja te peren ando more thaj ande isto vrjama mukline e kormilurja ando paj te šaj upravin e lađasa. Askal vazdine o angluno jedro karingal e balval thaj teljardine karingal e obala.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ali e lađa dija dab ando pesko kaj sas o cikno paj thaj ačhili. O angluno deo e lađako zaglavisajlo thaj našti pomaknilaspe, dok o paluno deo e lađako phađolas e zurale talasendar.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Askal e vojnikurja kamenas te mudaren e phangle manušen, te na varesavo lijasas te plivil thaj našel.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ali o kapetano kamlas te spasil e Pavle thaj či mukla te ćeren godova. Naredisarda te prvo okola manuša save džanenas te plivin huten ando paj thaj inkljen pe obala,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 a aver manuša neka plutin pe phalja ili pe vareso aver so ačhilo katar e lađa. Gajda savora džude aresline pe phuv.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.