Atos 22

Chergash NT (RMY_CHE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Phralalen thaj dadalen, ašunen akana so si man te phenav tumenđe ande mungri odbrana.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Kana ašundine kaj ćerel lenđe svato pe židovsko čhib, sas još majbari tišina. Askal o Pavle phendas:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Me sem Židovo. Bijando sem ando Tarso ande Kilikija, ali barjilem akate ande akava gav. Semas e Gamalilesko učeniko thaj vo tačno sikada man o zakon amare pradadengo. Saste ileja služisardem e Devlešće sago vi tumen ađes.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Progonivas thaj mudaravas okolen save sledinas akava Drom, astaravas e manušen thaj e manušnjen thaj čhavas len ande tamnica.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pale godova šaj te posvedočin vi e šorvale rašaja thaj sa e starešine. Lendar dobisardem o lil pale phral ando Damask, thaj teljardem te okolen save sas okote anav phanglen ande lancurja ando Jerusalim te aven kaznime.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Dok putuivas thaj semas već paše te dav ando Damask, varekaj katar o mismeri katar jekhvar obasjaisarda man o zuralo svetlost andar o nebo.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Pelem pe phuv thaj ašundem o glaso savo phenelas manđe: ‘Savle, Savle, sostar progonis man?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 A me phučlem: ‘Ko san tu Gospode?’, a o glaso phendas manđe: ‘Me sem o Isus andar o Nazaret saves tu progonis.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 E manuša save sas manca dikhline o svetlo, ali či haćardine o glaso okolesko savo motholas.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 A me phučlem: ‘So trubul te ćerav, Gospode?’ A o Gospod phendas manđe: ‘Ušti thaj teljar ando Damask. Okote phenela pe tuće so si tuće odredime te ćeres.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Katar o baro svetlo korajlem thaj okola save sas manca inđarenas man palo vas, pa gajda dijam ando Damask.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Okote sas varesavo pobožno manuš savo akhardolas Ananija. Vo verno inćarelas o Zakon thaj sas po lačho glaso maškar e Židovurja save trajinas okote.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Vo avilo dži mande, ačhilo thaj phendas: ‘Phrala Savle, dik!’ A me isto časo dikhlem pe leste thaj šaj dikhlem les.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 O Ananija phendas manđe: ‘O Del amare pradadengo majanglal losarda tut te pindžares lešći volja, te dićhes e Pravedniko thaj te ašunes o glaso andar lesko muj.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kaj, tu angle savorende svedočija pale leste thaj pale okova so dikhlan thaj ašundan.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 A akana, so ažućares? Ušti thaj bol tut, thaj thov ćire bezeha gajda kaj akhareja lesko alav.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Kana bolde man ando Jerusalim thaj molisajlem ando Hramo, sas man vizija.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Dikhlem e Isuse sar phenel manđe: ‘Siđar, odma thaj džatar andar o Jerusalim, kaj o them akate či prihvatila okova so kames te phenes lenđe pale mande.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 A me phendem: ‘Gospode, von džanen kaj čhudavas ande tamnica thaj kaj maravas pe sinagoge okolen save paćanas ande tute.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 A kana čhordolas o rat ćire svedokosko e Stefanesko, vi me ačhavas okote, odobrisardem godova thaj lavas sama pe drze okolenđe save mudarenas les.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 A vo phendas manđe: ‘Dža, kaj bičhalava tut dur maškar okola save naj Židovurja.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 E Židovurja čhonas kan ko Pavle sa dži ke akala alava, a askal čhutine muj: “Istrebi kasaves katar e phuv! Godova či zaslužil te trajil!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Gajda dok čhonas muj, čhudenas pestar e ogrtača thaj čhudenas o praho ando vazduh.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 A o zapovedniko naredisarda te e Pavle inđaren ande kasarna te bičuin les, sar saznaisardasas sostar e Židovurja gaći čhonas muj pe leste.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 A kana pašljardine les thaj phangline les e haravljenca te bičuin les, o Pavle phučlas e kapetano savo sas okote: “Dali troman te bičuin okole savo si rimsko državljanin, a či ni sudisardine lešće?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kana o kapetano godova ašundas, avilo dži ko zapovedniko thaj phendas lešće: “So ćeres godova? Pa akava manuš si rimsko državljanin!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 O zapovedniko nakhlo dži ko Pavle thaj phučla les: “Phen manđe, dali san tu čače rimsko državljanin?” A o Pavle phendas: “Sem.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Askal o zapovedniko phendas: “Me but love dijem te dobiv rimsko državljanstvo.” A o Pavle pe godova phendas: “A me lesa bijandilem.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 A e vojnikurja, save spremisajle te bičuin e Pavle odma crdine pe lestar. A o zapovedniko zato kaj phangla e Pavle zurale darajlo kana ašundas kaj si o Pavle rimsko državljanin.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Thejara o đes o zapovedniko oslobodisarda e Pavle, a pošto kamlas pouzdano te ašunel sostar e Židovurja optužin e Pavle, naredisarda e šorvale rašajenđe thaj savorenđe andar o Baro veće te sastanin pe. Askal inkalda e Pavle angle lende.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.