Atos 22

Chergash NT (RMY_CHE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Phralalen thaj dadalen, ašunen akana so si man te phenav tumenđe ande mungri odbrana.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kana ašundine kaj ćerel lenđe svato pe židovsko čhib, sas još majbari tišina. Askal o Pavle phendas:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Me sem Židovo. Bijando sem ando Tarso ande Kilikija, ali barjilem akate ande akava gav. Semas e Gamalilesko učeniko thaj vo tačno sikada man o zakon amare pradadengo. Saste ileja služisardem e Devlešće sago vi tumen ađes.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Progonivas thaj mudaravas okolen save sledinas akava Drom, astaravas e manušen thaj e manušnjen thaj čhavas len ande tamnica.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Pale godova šaj te posvedočin vi e šorvale rašaja thaj sa e starešine. Lendar dobisardem o lil pale phral ando Damask, thaj teljardem te okolen save sas okote anav phanglen ande lancurja ando Jerusalim te aven kaznime.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Dok putuivas thaj semas već paše te dav ando Damask, varekaj katar o mismeri katar jekhvar obasjaisarda man o zuralo svetlost andar o nebo.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Pelem pe phuv thaj ašundem o glaso savo phenelas manđe: ‘Savle, Savle, sostar progonis man?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 A me phučlem: ‘Ko san tu Gospode?’, a o glaso phendas manđe: ‘Me sem o Isus andar o Nazaret saves tu progonis.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 E manuša save sas manca dikhline o svetlo, ali či haćardine o glaso okolesko savo motholas.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 A me phučlem: ‘So trubul te ćerav, Gospode?’ A o Gospod phendas manđe: ‘Ušti thaj teljar ando Damask. Okote phenela pe tuće so si tuće odredime te ćeres.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Katar o baro svetlo korajlem thaj okola save sas manca inđarenas man palo vas, pa gajda dijam ando Damask.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Okote sas varesavo pobožno manuš savo akhardolas Ananija. Vo verno inćarelas o Zakon thaj sas po lačho glaso maškar e Židovurja save trajinas okote.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Vo avilo dži mande, ačhilo thaj phendas: ‘Phrala Savle, dik!’ A me isto časo dikhlem pe leste thaj šaj dikhlem les.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 O Ananija phendas manđe: ‘O Del amare pradadengo majanglal losarda tut te pindžares lešći volja, te dićhes e Pravedniko thaj te ašunes o glaso andar lesko muj.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kaj, tu angle savorende svedočija pale leste thaj pale okova so dikhlan thaj ašundan.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 A akana, so ažućares? Ušti thaj bol tut, thaj thov ćire bezeha gajda kaj akhareja lesko alav.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Kana bolde man ando Jerusalim thaj molisajlem ando Hramo, sas man vizija.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Dikhlem e Isuse sar phenel manđe: ‘Siđar, odma thaj džatar andar o Jerusalim, kaj o them akate či prihvatila okova so kames te phenes lenđe pale mande.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 A me phendem: ‘Gospode, von džanen kaj čhudavas ande tamnica thaj kaj maravas pe sinagoge okolen save paćanas ande tute.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 A kana čhordolas o rat ćire svedokosko e Stefanesko, vi me ačhavas okote, odobrisardem godova thaj lavas sama pe drze okolenđe save mudarenas les.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 A vo phendas manđe: ‘Dža, kaj bičhalava tut dur maškar okola save naj Židovurja.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 E Židovurja čhonas kan ko Pavle sa dži ke akala alava, a askal čhutine muj: “Istrebi kasaves katar e phuv! Godova či zaslužil te trajil!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Gajda dok čhonas muj, čhudenas pestar e ogrtača thaj čhudenas o praho ando vazduh.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 A o zapovedniko naredisarda te e Pavle inđaren ande kasarna te bičuin les, sar saznaisardasas sostar e Židovurja gaći čhonas muj pe leste.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 A kana pašljardine les thaj phangline les e haravljenca te bičuin les, o Pavle phučlas e kapetano savo sas okote: “Dali troman te bičuin okole savo si rimsko državljanin, a či ni sudisardine lešće?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kana o kapetano godova ašundas, avilo dži ko zapovedniko thaj phendas lešće: “So ćeres godova? Pa akava manuš si rimsko državljanin!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 O zapovedniko nakhlo dži ko Pavle thaj phučla les: “Phen manđe, dali san tu čače rimsko državljanin?” A o Pavle phendas: “Sem.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Askal o zapovedniko phendas: “Me but love dijem te dobiv rimsko državljanstvo.” A o Pavle pe godova phendas: “A me lesa bijandilem.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 A e vojnikurja, save spremisajle te bičuin e Pavle odma crdine pe lestar. A o zapovedniko zato kaj phangla e Pavle zurale darajlo kana ašundas kaj si o Pavle rimsko državljanin.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Thejara o đes o zapovedniko oslobodisarda e Pavle, a pošto kamlas pouzdano te ašunel sostar e Židovurja optužin e Pavle, naredisarda e šorvale rašajenđe thaj savorenđe andar o Baro veće te sastanin pe. Askal inkalda e Pavle angle lende.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.