Atos 16
Chergash NT (RMY_CHE) vs VC
1 Gajda o Pavle areslo ando gav savo akhardol Derva, a askal ande Listra, kaj trajilas o učeniko savo akhardolas Timotej. Vo sas čhavo e Židovkako savi sas vernica, a lesko dad nas Židovo.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 O Timotej sas po lačho glaso maškar e phral ande Listra thaj ande Ikonija.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pa o Pavle kamla te o Timotej džal lesa po drom, pa zato obrezisarda les sar prihvatisardinesas les e Židovurja save trajinas ande godola thana, kaj savora džanenas kaj lesko dad nas Židovo.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Džanas andar o gav ando gav thaj phenenas e manušenđe e odluke save andine e apostolurja thaj e starešine ando Jerusalim thaj rodenas lendar te poštuin godola odluke.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Gajda e khanđirja zuravonas ando paćipe thaj lengo brojo barjolas svako đes sa majbut.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 A von nakhline kroz e regija Frigija thaj Galatija, kaj o Sveto Duho zabranisarda lenđe te propovedin e Devlesko Alav ande Cikni Azija.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Kana aresline dži ke Mizisko granica, kamline te den ande Vitinija, ali e Isusesko Duho či mukla len.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 A kana nakhline e Mizija, đeline ande Troada.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Godoja rjat e Pavle sas viđenje: dikhla jek manuše andar e Makedonija savo ačhelas angle leste thaj molilas les e alavenca: “Av akaring ande Makedonija thaj pomožisar amenđe!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pale godova viđenje dikhlam so majsigo te teljaras ande Makedonija, zato kaj samas uverime kaj o Del akharel men okote te mothas lenđe e Bahtali nevimata.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Andar e Troada otplovisardam pravo po otoko savo akhardolas Samotrak, a thejara o đes đelam ando Neapolj,
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 pa okotar ande Filipe, savo si rimsko kolonija thaj važno gav ande godova deo e Makedonijako. Ande godova gav ačhilam varekozom đesa.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ando savato inkljistam avrjal o gav thaj đelam dži ke reka, kaj gndisardam kaj okote ćidel pe o them te molin pe. Okote bešlam thaj počnisardam te ćeras svato e ćidine manušnjenca.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 A čholas kan amende vi jek pobožno manušnji savi akhardolas Lidija, savi bićinelas kuč lole pohtana andar o gav Tijatira. O Gospod putardas lako ilo te lačhe čhol kan ke okova so o Pavle phenelas.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 A kana bolda pe voj thaj savora save trajinas ande lako ćher, zamolisarda men: “Ako gndin kaj čače paćav ando Gospod, aven thaj ačhen ande mungro ćher.” Thaj nagovorisarda men te ačhas late.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Jekhvar dok džasas po than kaj molilas pe, maladam men varesave ropkinja. Voj sas opsednutime e bilačhe duhosa savo majanglal phenelas laće so avela. Pe godova način voj anelas bari zarada pire gospodarenđe.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Voj teljarda palo Pavle thaj pale amende thaj čholas muj: “Akala manuša si sluge e majbare Devlešće! Aviline te navestin tumenđe o drom sar te spasin tumen!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Gajda ćerelas đesenca, pa kana e Pavlešće godova dojadisarda, bolda pe late thaj phendas e duhošće savo sas ande late: “Zapovediv tuće ando alav e Isuse Hristosko: inklji andar late!” Thaj o duho odma inkljisto.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 A kana laće gospodarja dikhline kaj propadnisarda lenđi nada ande zarada, astardine e Pavle thaj e Sila thaj crdine len po trgo, angle šorvale.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Thaj kana andine len angle upravnikurja, phendine: “Akala manuša save si Židovurja uznemirin amaro gav,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 thaj propovedin e običaja save amen, e Rimljanurja, či tromas te prihvatis niti te inćaras.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Askal o them navalisarda po Pavle thaj po Sila, a e upravnikurja godole gavešće pharadine pe lende e drze thaj naredisardine te išibin len.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Nakon so zurale išibisardine len, čhudine len ando phanglipe, thaj naredisardine e stražarešće te lačhe lel sama pe lende.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nakon so dobisarda kasavi naredba, vo čhuda len andre ande majzabacime deo e tamnicako, a lenđe pungre čhuta ande kaštune okurja.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Kana varekaj katar e opaš e rjat o Pavle thaj o Sila molinas pe, đilabenas thaj slavinas e Devle, a aver okola save sas ando phanglipe ašunenas len.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 A katar jekhvar nastanisarda gajda zuralo zemljotres kaj e phanglipešće temeljurja ćhinosajle. Odma sa e vudara pe tamnica putajle, thaj savorenđe peline e okurja!
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 O stražari džungadilo andar o suno, pa kana dikhla kaj si o vudar e tamnicako putardo, inkalda o mačo thaj kamlas te mudarel pe kaj gndisarda kaj e phangle našline.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ali o Pavle andar sasto glaso čhuta lešće muj: “Na ćer tuće nisosko bilačhipe! Savora sam akate!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Askal o tamničari naredisarda te anen e lampe thaj prastaja andre. Ćhinolas pe e daratar thaj pelo pe koča anglo Pavle thaj anglo Sila.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Askal inkalda len avri thaj phučla len: “Rajalen, so trubul te ćerav te spasiv man?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 A von phendine lešće: “Paća ando Gospod Isus, thaj spasija tut, tu thaj vi savora andar ćiro ćher!”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Askal navestisardine o Alav e Gospodesko lešće thaj savorenđe ande lesko ćher.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Još isto časo ande godoja rjat o stražari lijas e Pavle thaj e Sila thaj thoda lenđe rane. Thaj odma pale godova vo thaj savora andar lesko ćher boldine pe.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Askal anda len ande piro ćher, dija len te han thaj raduisajlo zajedno savorenca save trajinas lesa ando ćher zato kaj paćaine ando Del.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Kana svanosardas, e upravnikurja bičhaldine e službenikonen ko stražari e porukasa: “Oslobodisar godole duj manušen!”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Askal o stražari phendas e Pavlešće: “E upravnikurja phendine te mukas tumen. Akana inkljen thaj džan ando miro!”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 A o Pavle phendas: “Javno mardine men, a či dokažisardine amenđe e doš. Čhudine men ande tamnica vi ako sam rimske građanurja, a akana kamline sas čordane te mućen amen te džastar! Nipošto! Neka korkoro aven thaj inkalen amen!”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Kana e službenikurja phendine e upravikonenđe so phendas o Pavle thaj kana akala saznaisardine kaj si o Pavle thaj o Sila rimske građanurja, darajle,
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 pa aviline lende te jarton pe, inkaldine len avri thaj zamolisardine len te džantar andar o gav.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Kana o Pavle thaj o Sila inkljistine andar e tamnica đeline ande Lidijako ćher, te dićhen pe e phralenca thaj te ohrabrin len, pa đeletar andar o gav.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.