Atos 16

Chergash NT (RMY_CHE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gajda o Pavle areslo ando gav savo akhardol Derva, a askal ande Listra, kaj trajilas o učeniko savo akhardolas Timotej. Vo sas čhavo e Židovkako savi sas vernica, a lesko dad nas Židovo.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 O Timotej sas po lačho glaso maškar e phral ande Listra thaj ande Ikonija.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pa o Pavle kamla te o Timotej džal lesa po drom, pa zato obrezisarda les sar prihvatisardinesas les e Židovurja save trajinas ande godola thana, kaj savora džanenas kaj lesko dad nas Židovo.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Džanas andar o gav ando gav thaj phenenas e manušenđe e odluke save andine e apostolurja thaj e starešine ando Jerusalim thaj rodenas lendar te poštuin godola odluke.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Gajda e khanđirja zuravonas ando paćipe thaj lengo brojo barjolas svako đes sa majbut.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 A von nakhline kroz e regija Frigija thaj Galatija, kaj o Sveto Duho zabranisarda lenđe te propovedin e Devlesko Alav ande Cikni Azija.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kana aresline dži ke Mizisko granica, kamline te den ande Vitinija, ali e Isusesko Duho či mukla len.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 A kana nakhline e Mizija, đeline ande Troada.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Godoja rjat e Pavle sas viđenje: dikhla jek manuše andar e Makedonija savo ačhelas angle leste thaj molilas les e alavenca: “Av akaring ande Makedonija thaj pomožisar amenđe!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pale godova viđenje dikhlam so majsigo te teljaras ande Makedonija, zato kaj samas uverime kaj o Del akharel men okote te mothas lenđe e Bahtali nevimata.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Andar e Troada otplovisardam pravo po otoko savo akhardolas Samotrak, a thejara o đes đelam ando Neapolj,
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 pa okotar ande Filipe, savo si rimsko kolonija thaj važno gav ande godova deo e Makedonijako. Ande godova gav ačhilam varekozom đesa.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ando savato inkljistam avrjal o gav thaj đelam dži ke reka, kaj gndisardam kaj okote ćidel pe o them te molin pe. Okote bešlam thaj počnisardam te ćeras svato e ćidine manušnjenca.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 A čholas kan amende vi jek pobožno manušnji savi akhardolas Lidija, savi bićinelas kuč lole pohtana andar o gav Tijatira. O Gospod putardas lako ilo te lačhe čhol kan ke okova so o Pavle phenelas.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 A kana bolda pe voj thaj savora save trajinas ande lako ćher, zamolisarda men: “Ako gndin kaj čače paćav ando Gospod, aven thaj ačhen ande mungro ćher.” Thaj nagovorisarda men te ačhas late.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jekhvar dok džasas po than kaj molilas pe, maladam men varesave ropkinja. Voj sas opsednutime e bilačhe duhosa savo majanglal phenelas laće so avela. Pe godova način voj anelas bari zarada pire gospodarenđe.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Voj teljarda palo Pavle thaj pale amende thaj čholas muj: “Akala manuša si sluge e majbare Devlešće! Aviline te navestin tumenđe o drom sar te spasin tumen!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Gajda ćerelas đesenca, pa kana e Pavlešće godova dojadisarda, bolda pe late thaj phendas e duhošće savo sas ande late: “Zapovediv tuće ando alav e Isuse Hristosko: inklji andar late!” Thaj o duho odma inkljisto.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 A kana laće gospodarja dikhline kaj propadnisarda lenđi nada ande zarada, astardine e Pavle thaj e Sila thaj crdine len po trgo, angle šorvale.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Thaj kana andine len angle upravnikurja, phendine: “Akala manuša save si Židovurja uznemirin amaro gav,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 thaj propovedin e običaja save amen, e Rimljanurja, či tromas te prihvatis niti te inćaras.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Askal o them navalisarda po Pavle thaj po Sila, a e upravnikurja godole gavešće pharadine pe lende e drze thaj naredisardine te išibin len.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Nakon so zurale išibisardine len, čhudine len ando phanglipe, thaj naredisardine e stražarešće te lačhe lel sama pe lende.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nakon so dobisarda kasavi naredba, vo čhuda len andre ande majzabacime deo e tamnicako, a lenđe pungre čhuta ande kaštune okurja.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kana varekaj katar e opaš e rjat o Pavle thaj o Sila molinas pe, đilabenas thaj slavinas e Devle, a aver okola save sas ando phanglipe ašunenas len.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 A katar jekhvar nastanisarda gajda zuralo zemljotres kaj e phanglipešće temeljurja ćhinosajle. Odma sa e vudara pe tamnica putajle, thaj savorenđe peline e okurja!
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 O stražari džungadilo andar o suno, pa kana dikhla kaj si o vudar e tamnicako putardo, inkalda o mačo thaj kamlas te mudarel pe kaj gndisarda kaj e phangle našline.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ali o Pavle andar sasto glaso čhuta lešće muj: “Na ćer tuće nisosko bilačhipe! Savora sam akate!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Askal o tamničari naredisarda te anen e lampe thaj prastaja andre. Ćhinolas pe e daratar thaj pelo pe koča anglo Pavle thaj anglo Sila.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Askal inkalda len avri thaj phučla len: “Rajalen, so trubul te ćerav te spasiv man?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 A von phendine lešće: “Paća ando Gospod Isus, thaj spasija tut, tu thaj vi savora andar ćiro ćher!”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Askal navestisardine o Alav e Gospodesko lešće thaj savorenđe ande lesko ćher.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Još isto časo ande godoja rjat o stražari lijas e Pavle thaj e Sila thaj thoda lenđe rane. Thaj odma pale godova vo thaj savora andar lesko ćher boldine pe.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Askal anda len ande piro ćher, dija len te han thaj raduisajlo zajedno savorenca save trajinas lesa ando ćher zato kaj paćaine ando Del.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kana svanosardas, e upravnikurja bičhaldine e službenikonen ko stražari e porukasa: “Oslobodisar godole duj manušen!”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Askal o stražari phendas e Pavlešće: “E upravnikurja phendine te mukas tumen. Akana inkljen thaj džan ando miro!”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 A o Pavle phendas: “Javno mardine men, a či dokažisardine amenđe e doš. Čhudine men ande tamnica vi ako sam rimske građanurja, a akana kamline sas čordane te mućen amen te džastar! Nipošto! Neka korkoro aven thaj inkalen amen!”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Kana e službenikurja phendine e upravikonenđe so phendas o Pavle thaj kana akala saznaisardine kaj si o Pavle thaj o Sila rimske građanurja, darajle,
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 pa aviline lende te jarton pe, inkaldine len avri thaj zamolisardine len te džantar andar o gav.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kana o Pavle thaj o Sila inkljistine andar e tamnica đeline ande Lidijako ćher, te dićhen pe e phralenca thaj te ohrabrin len, pa đeletar andar o gav.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.