Atos 13

Chergash NT (RMY_CHE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maškar e prorokurja thaj maškar e učitelja ande Antiohisko khanđiri sas o Varnava, o Simeon saves akharenas Niger, o Lukije andar e Kirina, o Manain savo barilo e Irodesa savo sas vladari, thaj o Savle.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Dok jekhar slavinas e Gospode thaj postinas, o Sveto Duho phendas lenđe: “Odvojin manđe akana e Varnava thaj e Savle palo delo savo si man pale lende.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Von askal, nakon so postisardine thaj molisardine, čhutine e vas po Varnava thaj po Savle thaj askal bičhaldine len po drom.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 O Savle thaj o Varnava sas bičhalde e Sveto Duhostar ande Seleukija, a okotar đeline e lađicava ando Kipar.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Kana aresle ando gav savo akhardolas Salamina, navestinas e Devlesko alav ande židovske sinagoge. O Jovano saves akharenas Marko sas lengo pomoćniko.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Kana nakhline o sasto ostrvo aresline dži ko gav savo akhardolas Paf. Okote maladine varesaves vračares thaj hohavne prorokos, savo sas Židovo e alaveja Varisus.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Vo sas ando društvo e upravnikosko e gođaver manušesa savo akhardolas Sergije Pavlo. Vo akhardas peste e Varnava thaj e Savle thaj zamolisarda len te phenen lenđe e Devlesko alav.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ali lenđe usprotivisajlo o Elima o vračari (gajda prevodil pe lesko alav) thaj ačhilo te nagovoril e upravniko te na paćal ando alav e Devlesko.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Askal o Savle, saves akharenas vi Pavle, ispunime e Sveto Duhosa, dikhla vorta ando Varisus Elim
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 thaj phendas lešće: “Tu san čhavo e benđesko thaj dušmano pe sa so si pravedno! Pherdo san svako prevara thaj bilačhipe. Zar či ačheja te banđares e ispravne droma e Gospodešće?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ake, akana o vas e Gospodesko vazdel pes pe tute: koravoja thaj varesavi vrjama našti dićheja o svetlo e đesesko.” Thaj odma o baro tunjariko dijas pe lešće jakha thaj vo pipolas naokolo, thaj rodelas varekas te vodila les.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Kana o upravniko dikhla so sas, paćajas thaj sas zadivime e Gospodešće sikavipeja.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Nakon godova o Pavle thaj okola kaj džanas lesa otplovisardine e lađicava andar o Paf thaj aresline ando Pergu ande Pamfilija. Okote o Jovan saves akharenas Marko mukla len thaj bolda pes ando Jerusalim.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 O Pavle thaj o Varnava đeletar andar o Pergu ande Pisidijsko Antiohija. A ando savato đeline ande sinagoga thaj bešline.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Posle kana čitosardine andar o Zakon thaj andar e knjige e prorokonenđe, e vođe e sinagogaće bičhaldine varekas te phenel lenđe: “Phralalen, te si tumen vareso te mothon palo ohrabrenje e themešće, phenen!”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Pe godova o Pavle uštilo, vazdas piro vas thaj phendas: “Manušalen andar o Izrael thaj vi tumen savora aver save daran e Devlestar, ašunen:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 O Del akale Izraelsko themesko, izabirisardas amare pradaden thaj umnožisardas amare themes pale vrjama dok trajinas sago strancurja ando Egipat. Thaj pire zurale vastesa inkalda len andar godoja phuv.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Štarvardeš brš strpljivo podnosilas len ande pustinja.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Kana uništisarda ande Hanaansko phuv efta themen, dija lenđi phuv e Izraelconenđe ando nasledstvo. Sa akava sas kroz štar šela thaj pandžvardeš brš.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Posle godova, o Del dija len sudijen, sa dži ko proroko Samuilo.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Askal e manuša rodine te avel len caro, thaj o Del dija len e Saule, e Kisosće čhaves, andar o Venijaminesko pleme, savo vladilas štarvardeš brš.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 A kana harada e Saules katar o prestolje, vazda lenđe e Davides palo caro, pale savo korkoro posvedočisardas: ‘Arakhlem e Davides e čhaves e Jeseješće, manušes savo si pe mungro ilo. Vo ćerela sa so me kamav.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Andar o Davidesko potomstvo o Del sago kaj obećisarda, vazdas e Izraelošće Spasiteljes – e Isuse.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Majsigo nego so avilo o Isus, o Jovano savo bolelas propovedilas sa izraelošće themešće kaj moraš te obratin pe e Devlešće thaj te bolen pe.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Kana o Jovano završisarda piri služba phendas: ‘Pale kaste tumen inćaren man? Me naj sem okova pale savo gndin kaj sem. Ali ake, pale mande avel okova kašće me naj sem dostojno te putrav e sandale pe pungre.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Phralalen, čhavra e Avraamešće thaj vi savora tumen aver save daran e Devlestar, amenđe si bičhaldi akaja poruka palo spasenje!
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 E manuša save bešen ando Jerusalim thaj lenđe šorvale vođe či pindžardine e Isuse, nego osudisardine les. Gajda pherdine e alava e prorokošće save čiton pe svako savato, a či haćaren len.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Vi ako či arakhline nisošći doš zbog savi zaslužilas te avel mudardo, von mangline katar o Pilato te mudarel les.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 A kana pherdine sa so si pale leste ramome, fuljardine les katar o trušul thaj čhutine les ando limori.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ali o Del vazda les andar e mule,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 thaj vo but đesa sikavelas pe okolenđe save avile lesa andar e Galileja ando Jerusalim, thaj akana von si lešće svedokurja anglo Izraelosko them.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Amen akana mothas tumenđe e Bahtali nevimata: o obećanje savo o Del dijas amare pradadenđe
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 akana pherdas godova amare čhavrenđe godoleja kaj vazdas e Isuse andar e mule. Sago kaj si ramome ando dujto psalmo:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 A pale godova kaj o Del vazda les andar e mule, te nikad či ćernjol, agajda phendas:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Gajda vi pe aver than phenel:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Kaj o David poslužisardas ande Devlešći namera ande piri vrjama. Kana mulo, sas prahome paše pire pradada, thaj lesko telo ćernjilo.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ali o Isus saves o Del vazdas andar e mule, či ćernjilo ando limori.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Gajda džanen, phralalen, kaj kroz o Isus mothol pe tumenđe o jartipe katar tumare bezeha, thaj katar sa aver katar soste našti opravdin tumen ande Mojsijesko zakono.
38 — ausente —
39 E Isuseja opravdila pes svako savo paćal.
39 — ausente —
40 Zato len sama te či avel tumenđe okova so o Del ramomosardas kroz e Prorokurja:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Kana o Pavle thaj o Varnava inkljenas andar e sinagoga, e manuša zamolisardine len te vi aver savato ćeren lenđe svato pale akava.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Kana o sastanko sas gata e but Židovurja thaj e pobožne manuša save obratisajle po židovsko paćipe, teljardine palo Pavle thaj palo Varnava, save ćerenas lenca svato thaj poticinas len te ustrajno paćan ande Devlešći milost.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ande aver savato gata o sasto gav ćida pe te ašunel o alav e Gospodesko.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kana e Židovske vođe dikhline o but o them, sas ljubomorne, thaj vređonas e Pavle gajda kaj mothonas protiv okova so vo motholas.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 A o Pavle thaj o Varnava hrabro phendine lenđe: “Trubuja majsigo te o alav e Devlesko avel tumenđe e Židovenđe mothodo. Ali sar tumen odbacisardine o alav thaj smatrin kaj sen nedostojne e večno trajošće, akana džastar okolenđe save naj Židovurja.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Kaj, agajda o Gospod korkoro zapovedisardas amenđe:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Kana ašundine godova, okola save nas Židovurja raduinas pe thaj slavinas e Gospodesko alav. Thaj okola kaj sas odredime palo večno trajo paćaine.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 A o alav e Gospodesko buljilo pe sasto godova krajo.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 A e židovske vođe vazdine pe buna varesave ugledne thaj pobožne manušnjen thaj e gavešće poglavaren te progonin e Pavle thaj e Varnava thaj te traden len andar pire krajurja.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 A von duj džene ćhinosarde o praho katar pire pungre protiv lende sago znako kaj o Del sudila lenđe, thaj đeline ande Ikonija.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 A e učenikurja pherdile bahtasa thaj e Svete Duhosa.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.