Romanos 4
rmna (RMNA) vs NVT
1 So, onda, te phena da otkrijinđa o Avraam, amaro pradad palo telo?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Adalese so, tei o Avraam opravdime palo ple delja, isi le soja te hvalini pe, ali na anglo Devel.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Adalese so o Sveto lil phenela: “O Avraam poverujinđa e Devlese hem adava ine lese uračunime ani pravednost.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Okova kova ćerela buti, na dobini pli plata sar daro, nego zaradini adava so dobini.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 A okolese kova na ćerela buti, a verujini ano Devel kova opravdini e biedevlesere manuše, i vera uračunini pe ani pravednost.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ađahar hem o David vaćeri dai bahtalo o manuš kase o Devel uračunini i pravednost bizo te lel ano obzir lesere delja:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Bahtalei okola kaserei prestupija oprostime
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Bahtaloi o manuš
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Akava li bahtalipe samo zako obrezime ili hem zako okola kola nane obrezime? Adalese so, phenđam dai i vera e Avraamese uračunime ani pravednost.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 A kad adava ine lese uračunime? Kad inele obrezime ili kad na inele obrezime? Adava na inele palo obreziba, nego angleder o obreziba.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ov priminđa o znako oto obreziba sar pečati oti pravednost sava dobinđa veraja pana kad na inele obrezime. Adaleja o Avraam ulo dad sarijengoro kola verujinena, a kola nane obrezime, te šaj hem olenđe adava te uračunini pe ani pravednost.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ovi hem dad e obrezimengoro, okolengoro kola nane samo obrezime nego hem phirena dromeja oti vera amare dadesiri e Avraamesiri, savi ole ine kad pana na inele obrezime.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Adalese so, o obećanje e Avraamese, ili lesere potomstvose, da ka ovel nasledniko e svetosoro, nane dindo palo ićeriba o Zakoni, nego pali pravednost savi avela oti vera.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Adalese so, tei o naslednici okola kola ićerena o Zakoni, onda i vera nane vredno, a o obećanjei uzaludno.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Adalese so, o Zakoni peja akhari e Devlesiri holi, a kaj nane Zakoni, adari nane ni phagiba o Zakoni.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Adalese o obećanje terđola upri vera, te šaj o manuša prihvatinen le sar daro oti e Devlesiri milost, hem te šaj vredini zako sa o potomstvo, na samo zako okola kola ićerena o Zakoni, nego hem zako okola kolen isi vera sar e Avraamesiri. Ovi sarijenđe amenđe dad.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Sar soi pisime ano Sveto lil: “Ćerđum tut te ove dad bute narodengoro” – anglo Devel, ano kova poverujinđa, kova vazdela e mulen hem pali kasiri naredba oto ništa ovela nešto.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 O Avraam verujinđa hem nadinđa pe hem tegani kad na inele sose te nadini pe. Ađahar ulo dad bute narodengoro, adalese so o Sveto lil ađahar phenela: “Edobor baro ka ovel to potomstvo.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 O Avraam džanđa da nakhlo lesoro vreme kad šaj ine te oven le čhave adalese so ine le paše đi o šel berš hem džanđa so i Sara našti ine te bijani, ali lesiri vera na peli.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ov na sumnjinđa ano e Devlesoro obećanje, nego zoralilo ani vera hem dinđa slava e Devlese.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Inele pherdeste uverime da o Devel šaj te ćerel okova so obećinđa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Adalese i vera ine lese uračunime ani pravednost.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 A o lafija: “ine lese uračunime”, na inele pisime samo olese,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 nego hem amenđe kolenđe ka uračunini pe, kola verujinaja ano Okoleste kova taro mule vazdinđa e Isuse, amare Gospode.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 O Isus inele dindo te merel zako amare prestupija, a uštino taro mule zako amaro opravdanje.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.