Romanos 4

rmna (RMNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 So, onda, te phena da otkrijinđa o Avraam, amaro pradad palo telo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Adalese so, tei o Avraam opravdime palo ple delja, isi le soja te hvalini pe, ali na anglo Devel.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Adalese so o Sveto lil phenela: “O Avraam poverujinđa e Devlese hem adava ine lese uračunime ani pravednost.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Okova kova ćerela buti, na dobini pli plata sar daro, nego zaradini adava so dobini.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 A okolese kova na ćerela buti, a verujini ano Devel kova opravdini e biedevlesere manuše, i vera uračunini pe ani pravednost.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ađahar hem o David vaćeri dai bahtalo o manuš kase o Devel uračunini i pravednost bizo te lel ano obzir lesere delja:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Bahtalei okola kaserei prestupija oprostime
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Bahtaloi o manuš
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Akava li bahtalipe samo zako obrezime ili hem zako okola kola nane obrezime? Adalese so, phenđam dai i vera e Avraamese uračunime ani pravednost.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 A kad adava ine lese uračunime? Kad inele obrezime ili kad na inele obrezime? Adava na inele palo obreziba, nego angleder o obreziba.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ov priminđa o znako oto obreziba sar pečati oti pravednost sava dobinđa veraja pana kad na inele obrezime. Adaleja o Avraam ulo dad sarijengoro kola verujinena, a kola nane obrezime, te šaj hem olenđe adava te uračunini pe ani pravednost.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ovi hem dad e obrezimengoro, okolengoro kola nane samo obrezime nego hem phirena dromeja oti vera amare dadesiri e Avraamesiri, savi ole ine kad pana na inele obrezime.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Adalese so, o obećanje e Avraamese, ili lesere potomstvose, da ka ovel nasledniko e svetosoro, nane dindo palo ićeriba o Zakoni, nego pali pravednost savi avela oti vera.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Adalese so, tei o naslednici okola kola ićerena o Zakoni, onda i vera nane vredno, a o obećanjei uzaludno.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Adalese so, o Zakoni peja akhari e Devlesiri holi, a kaj nane Zakoni, adari nane ni phagiba o Zakoni.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Adalese o obećanje terđola upri vera, te šaj o manuša prihvatinen le sar daro oti e Devlesiri milost, hem te šaj vredini zako sa o potomstvo, na samo zako okola kola ićerena o Zakoni, nego hem zako okola kolen isi vera sar e Avraamesiri. Ovi sarijenđe amenđe dad.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Sar soi pisime ano Sveto lil: “Ćerđum tut te ove dad bute narodengoro” – anglo Devel, ano kova poverujinđa, kova vazdela e mulen hem pali kasiri naredba oto ništa ovela nešto.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 O Avraam verujinđa hem nadinđa pe hem tegani kad na inele sose te nadini pe. Ađahar ulo dad bute narodengoro, adalese so o Sveto lil ađahar phenela: “Edobor baro ka ovel to potomstvo.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 O Avraam džanđa da nakhlo lesoro vreme kad šaj ine te oven le čhave adalese so ine le paše đi o šel berš hem džanđa so i Sara našti ine te bijani, ali lesiri vera na peli.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ov na sumnjinđa ano e Devlesoro obećanje, nego zoralilo ani vera hem dinđa slava e Devlese.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Inele pherdeste uverime da o Devel šaj te ćerel okova so obećinđa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Adalese i vera ine lese uračunime ani pravednost.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 A o lafija: “ine lese uračunime”, na inele pisime samo olese,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nego hem amenđe kolenđe ka uračunini pe, kola verujinaja ano Okoleste kova taro mule vazdinđa e Isuse, amare Gospode.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 O Isus inele dindo te merel zako amare prestupija, a uštino taro mule zako amaro opravdanje.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.