Mateus 13

rmna (RMNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko adava dive o Isus iklilo taro čher hem dželo te bešel uzalo jezero te sikaj.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco hem beštino, a o manuša terđona ine ki phuv uzalo jezero.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 I but so vaćerđa lenđe ano priče, sar akaja:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 I sar frdela ine o seme, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 A nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 A nesave pele maškaro kare, i o kare barile hem tasavde len.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 A nesave pele ki šukar phuv hem ande bijandipe – šel puti, šovardeš puti ili trijanda puti više adalestar so inele sejime.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Kas isi kana, nek šunel!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 E Isusesere učenici ale koro leste hem pučle le: “Sose vaćereja e manušenđe ano priče?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 A ov phenđa lenđe: “Adalese soi tumenđe dindo te džanen o tajne oto carstvo e nebosoro, a olenđe nane dindo.
11 Jesus respondeu:
12 Adalese so, đijekhe kas isi džandipe, ka del pe lese pana hem ka ovel le but, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Adalese vaćerava lenđe ano priče, adalese so anglo jaćha na dikhena hem anglo kana na šunena ni na haljovena.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ađahar upro lende pherđola o proroštvo e Isaijasoro:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Adalese so akale manušengoro vilo ulo pharo,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Ali blago tumare jaćhenđe so dikhena hem blago tumare kanenđe so šunena.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Čače phenava tumenđe: But proroci hem pravednici edobor mangle te dikhen akava so tumen dikhena, ali na dikhle; hem mangle te šunen okova so tumen šunena, ali na šunde.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Šunen akana sostar vaćeri pe ani priča oto sejači:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Svakonese kova šunela o lafi oto carstvo e nebosoro, a na haljola le, avela o Bišukar hem čorela lestar okova soi lese sejime ano vilo. Adavai o than ko drom ko savoi sejime o zrnja.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 A o than e barencar ko savoi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela o lafi hem odmah lela le radosno.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Ali, adalese so nane le baro koreno ana peste, na trajini but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o lafi, ov odmah otperela oti vera.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 A o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela o lafi, ali o brige akale dživdipnasere hem o zavodljivost e barvalipnasoro tasavena o lafi, i našti anel bijandipe.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 A i šukar phuv ki savi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela hem haljovela o lafi. Ov čače anela bijandipe – šel puti, šovardeš puti ili trijanda puti više adalestar so inele sejime.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 O Isus dinđa len hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično sar kad o manuš pese ki njiva sejinđa o šukar seme.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ali, sar sare sovena ine, alo lesoro neprijatelj, sejinđa kukolj maškaro điv hem dželo.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 A kad barilo o điv hem kad anđa bijandipe, dikhlilo hem o kukolj.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 O sluge ale koro domaćini hem pučle le: ‘Gospodarona, ini tu sejinđan šukar seme tuće ki njiva? Kotar onda adava kukolj?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 A ov phenđa lenđe: ‘O neprijatelj adava ćerđa.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 A ov phenđa: ‘Na, adalese so tumen ko ikaliba o kukolj šaj te ikalen hem o điv.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Muken soduj te barjon đi ki žetva. I kad ka avel o vreme e čedibnasoro, ka phenav okolenđe kola čedena: Ikalen najangle o kukolj hem phanden le ko kupe te tharel pe, a o điv čeden hem čhiven le maje ki šupa.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 O Isus dinđa len hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično e zrnose oti gorušica save o manuš lelja hem sejinđa pese ki njiva.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ovi čače najtikoro oto sa semenja, ali kad barjola ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, ovela kaš, i o čiriklja avena hem ćerena gnezdija upro lesere granke.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Phenđa lenđe hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično e kvascose save i đuvli lelja hem čhivđa ano but baro čaro vareja, i ov ćerđa sa o humer te uštel.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Sa adava o Isus vaćerđa e manušenđe ano priče. Na vaćerđa lenđe ništa bizo priče.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ađahar pherdilo okova soi vaćerdo prekalo proroko:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Tegani o Isus bičhalđa e manušen čhere, i đerdinđa ko čher. Lesere učenici ale koro leste hem phende: “Vaćer amenđe sostar vaćeri pe ani priča oto kukolj ki njiva.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ov phenđa lenđe: “Okova kova sejinđa o šukar semei o Čhavo e manušesoro,
37 Jesus respondeu:
38 a i njivai o sveto. O šukar semei o čhave e carstvosere, a o kukolj o čhave e Bišukaresere.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 O neprijatelj kova sejinđa o kukolj – adavai o beng. I žetva – adavai o kraj e svetosoro, a okola kola čedena – adalai o anđelja.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Sar so o kukolj ikali pe hem tharela pe, ađahar ka ovel hem ko kraj e svetosoro.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Me, o Čhavo e manušesoro, ka bičhalav mle anđelen te ikalen taro mlo carstvo sarijen kola ćerena averen te grešinen hem kola ćerena bišukaripe
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 hem ka frden len ani jagali peć, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Tegani o pravednici sar o kham ka sijajinen ano carstvo pumare Dadesoro. Kas isi kana, nek šunel!”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “O carstvo e nebosoroi sar o blago garavdo ki njiva. Kad o manuš arakhi le, palem garaj le hem radosno džala te biknel sa so isi le hem činela adaja njiva.”
44 — O
45 “Palem, o carstvo e nebosoroi sar kad o trgovco rodela šuže biserja.
45 — O
46 Kad arakhi jekh dragoceno biseri, džala hem biknela sa so isi le hem činela le.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Palem, o carstvo e nebosoroi sar i mreža frdimi ano jezero ani savi dolinde pe maćhe oti svako vrsta.
47 — O
48 Kad i mreža pherđola, o manuša ikalena la ki phuv. Tegani bešena hem e šukare maćhen čhivena ano čare, a e bišukaren frdena.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ađahar ka ovel hem ko kraj e svetosoro. Ka aven o anđelja hem ka ciden e bišukare manušen e pravednikonendar
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 hem ka frden len ani jagali peć, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Haliljen li sa adava?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 A ov phenđa lenđe: “Adalese svako učitelj e Zakonestar kovai sikavdo oto carstvo e nebosoro – ovi sar o domaćini kova pestar ikali hem o nevo hem o purano blago.”
52 Jesus disse:
53 Kad o Isus vaćerđa sa adala priče, dželo adathar
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 hem alo ko than kaj barilo. Adari ki sinagoga sikavđa e manušen, a on divinde pe hem pučle: “Kotar lese adaja mudrost hem zoralipe te ćerel čudesija?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Nane li akava e kaštarutnesoro čhavo? Nane li lesiri daj i Marija, a lesere phralja o Jakov, o Josif, o Simon hem o Juda?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Hem nane li sa lesere phenja akate amencar? Kotar lese onda sa adava?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 I na mangle te prihvatinen le.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 I na ćerđa but čudesija adari adalese so e manušen na ine vera.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.