Mateus 13

rmna (RMNA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ko adava dive o Isus iklilo taro čher hem dželo te bešel uzalo jezero te sikaj.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Sa edobor džene čedinde pe uzalo leste, i adalese đerdinđa ko čamco hem beštino, a o manuša terđona ine ki phuv uzalo jezero.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 I but so vaćerđa lenđe ano priče, sar akaja:
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 I sar frdela ine o seme, nesave zrnja pele ko drom, i o čiriklja ale hem sa hale len.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 A nesave pele ko than kote inele hari phuv upro bara, i odmah lelje te ikljon, adalese so na inele ani hor phuv.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Ali kad iklilo o zoralo kham, thabile hem šućile, adalese so na ine len baro koreno.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 A nesave pele maškaro kare, i o kare barile hem tasavde len.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 A nesave pele ki šukar phuv hem ande bijandipe – šel puti, šovardeš puti ili trijanda puti više adalestar so inele sejime.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Kas isi kana, nek šunel!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 E Isusesere učenici ale koro leste hem pučle le: “Sose vaćereja e manušenđe ano priče?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 A ov phenđa lenđe: “Adalese soi tumenđe dindo te džanen o tajne oto carstvo e nebosoro, a olenđe nane dindo.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Adalese so, đijekhe kas isi džandipe, ka del pe lese pana hem ka ovel le but, a okole kas nane, ka lel pe lestar hem adava so isi le.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Adalese vaćerava lenđe ano priče, adalese so anglo jaćha na dikhena hem anglo kana na šunena ni na haljovena.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ađahar upro lende pherđola o proroštvo e Isaijasoro:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Adalese so akale manušengoro vilo ulo pharo,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ali blago tumare jaćhenđe so dikhena hem blago tumare kanenđe so šunena.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Čače phenava tumenđe: But proroci hem pravednici edobor mangle te dikhen akava so tumen dikhena, ali na dikhle; hem mangle te šunen okova so tumen šunena, ali na šunde.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Šunen akana sostar vaćeri pe ani priča oto sejači:
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Svakonese kova šunela o lafi oto carstvo e nebosoro, a na haljola le, avela o Bišukar hem čorela lestar okova soi lese sejime ano vilo. Adavai o than ko drom ko savoi sejime o zrnja.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 A o than e barencar ko savoi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela o lafi hem odmah lela le radosno.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ali, adalese so nane le baro koreno ana peste, na trajini but. Kad avela i nevolja ili o progonstvo zbog o lafi, ov odmah otperela oti vera.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 A o than maškaro kare ko savoi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela o lafi, ali o brige akale dživdipnasere hem o zavodljivost e barvalipnasoro tasavena o lafi, i našti anel bijandipe.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 A i šukar phuv ki savi sejime o zrnja, adavai okova kova šunela hem haljovela o lafi. Ov čače anela bijandipe – šel puti, šovardeš puti ili trijanda puti više adalestar so inele sejime.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 O Isus dinđa len hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično sar kad o manuš pese ki njiva sejinđa o šukar seme.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Ali, sar sare sovena ine, alo lesoro neprijatelj, sejinđa kukolj maškaro điv hem dželo.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 A kad barilo o điv hem kad anđa bijandipe, dikhlilo hem o kukolj.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 O sluge ale koro domaćini hem pučle le: ‘Gospodarona, ini tu sejinđan šukar seme tuće ki njiva? Kotar onda adava kukolj?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 A ov phenđa lenđe: ‘O neprijatelj adava ćerđa.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 A ov phenđa: ‘Na, adalese so tumen ko ikaliba o kukolj šaj te ikalen hem o điv.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Muken soduj te barjon đi ki žetva. I kad ka avel o vreme e čedibnasoro, ka phenav okolenđe kola čedena: Ikalen najangle o kukolj hem phanden le ko kupe te tharel pe, a o điv čeden hem čhiven le maje ki šupa.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 O Isus dinđa len hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično e zrnose oti gorušica save o manuš lelja hem sejinđa pese ki njiva.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Ovi čače najtikoro oto sa semenja, ali kad barjola ovela po baro oto sa o biljke ki bašta, ovela kaš, i o čiriklja avena hem ćerena gnezdija upro lesere granke.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Phenđa lenđe hem aver priča: “O carstvo e nebosoroi slično e kvascose save i đuvli lelja hem čhivđa ano but baro čaro vareja, i ov ćerđa sa o humer te uštel.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Sa adava o Isus vaćerđa e manušenđe ano priče. Na vaćerđa lenđe ništa bizo priče.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Ađahar pherdilo okova soi vaćerdo prekalo proroko:
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Tegani o Isus bičhalđa e manušen čhere, i đerdinđa ko čher. Lesere učenici ale koro leste hem phende: “Vaćer amenđe sostar vaćeri pe ani priča oto kukolj ki njiva.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ov phenđa lenđe: “Okova kova sejinđa o šukar semei o Čhavo e manušesoro,
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 a i njivai o sveto. O šukar semei o čhave e carstvosere, a o kukolj o čhave e Bišukaresere.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 O neprijatelj kova sejinđa o kukolj – adavai o beng. I žetva – adavai o kraj e svetosoro, a okola kola čedena – adalai o anđelja.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Sar so o kukolj ikali pe hem tharela pe, ađahar ka ovel hem ko kraj e svetosoro.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Me, o Čhavo e manušesoro, ka bičhalav mle anđelen te ikalen taro mlo carstvo sarijen kola ćerena averen te grešinen hem kola ćerena bišukaripe
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 hem ka frden len ani jagali peć, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Tegani o pravednici sar o kham ka sijajinen ano carstvo pumare Dadesoro. Kas isi kana, nek šunel!”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “O carstvo e nebosoroi sar o blago garavdo ki njiva. Kad o manuš arakhi le, palem garaj le hem radosno džala te biknel sa so isi le hem činela adaja njiva.”
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Palem, o carstvo e nebosoroi sar kad o trgovco rodela šuže biserja.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Kad arakhi jekh dragoceno biseri, džala hem biknela sa so isi le hem činela le.”
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Palem, o carstvo e nebosoroi sar i mreža frdimi ano jezero ani savi dolinde pe maćhe oti svako vrsta.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Kad i mreža pherđola, o manuša ikalena la ki phuv. Tegani bešena hem e šukare maćhen čhivena ano čare, a e bišukaren frdena.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ađahar ka ovel hem ko kraj e svetosoro. Ka aven o anđelja hem ka ciden e bišukare manušen e pravednikonendar
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 hem ka frden len ani jagali peć, kote ka ovel baro rojba hem krciba e dandengoro tari dukh.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Haliljen li sa adava?”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 A ov phenđa lenđe: “Adalese svako učitelj e Zakonestar kovai sikavdo oto carstvo e nebosoro – ovi sar o domaćini kova pestar ikali hem o nevo hem o purano blago.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Kad o Isus vaćerđa sa adala priče, dželo adathar
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 hem alo ko than kaj barilo. Adari ki sinagoga sikavđa e manušen, a on divinde pe hem pučle: “Kotar lese adaja mudrost hem zoralipe te ćerel čudesija?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Nane li akava e kaštarutnesoro čhavo? Nane li lesiri daj i Marija, a lesere phralja o Jakov, o Josif, o Simon hem o Juda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Hem nane li sa lesere phenja akate amencar? Kotar lese onda sa adava?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 I na mangle te prihvatinen le.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 I na ćerđa but čudesija adari adalese so e manušen na ine vera.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.