Marcos 9
rmna (RMNA) vs ARIB
1 I o Isus phenđa lenđe: “Čače vaćerava tumenđe, isi nesave akalendar so terđona akate kola čače naka meren đikote na dikhena o carstvo e Devlesoro sar avela ano zoralipe.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Palo šov dive, o Isus lelja peja e Petre, e Jakove hem e Jovane hem dželo olencar ki jekh uči gora, kote inele korkore. Adari o Isus ulo averčhane anglo lende:
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 lesere šeja ule sjajna hem parne – edobor parne da nijekh manuš ki phuv naka šaj ine edobor te parnjari len.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 I tegani iklile anglo lende o Ilija hem o Mojsije hem lelje te vaćeren e Isuseja.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 I o Petar phenđa e Isusese: “Učitelju, šukari amenđe so injam akate. Te ćera trin šatorja: jekh tuće, jekh e Mojsijase hem jekh e Ilijase.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 (Na džanđa so te vaćeri, adalese so but darandile.)
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Tegani iklilo jekh oblako savo učharđa len hem taro oblako šundilo glaso savo vaćerđa: “Akavai mlo Čhavo o volime! Ole šunen!”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 I otojekhvar, kad dikhle uzala pumende, na dikhle više nikas sem e Isuse.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Sar huljena ine tari gora, o Isus naredinđa lenđe nikase te na vaćeren so dikhle sa đikote ov, o Čhavo e manušesoro, na uštela taro mule.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 I on nikase na vaćerde adalestar, ali maškara pumende pučena pe ine upra soste mislinđa kad phenđa da ka “uštel taro mule.”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 I o učenici pučle le: “Sose onda o učitelja e Zakonestar vaćerena da o Ilija valjani te avel angleder e Mesijastar?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 O Isus phenđa lenđe: “Čače prvo o Ilija avela hem palem ka čhivel sa than thaneja. A sosei onda pisime ano Sveto lil zako Čhavo e manušesoro da but ka patini hem da ka ovel odbacime?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ali phenava tumenđe: o Ilija već alo, ali ćerde oleja sar olenđe manglja pe, sar soi pisime olestar.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Kad o Isus hem o trin učenici irinde pe koro avera učenici, dikhle bute manušen uzalo lende hem nesave učiteljen e Zakonestar sar raspravinena pe olencar.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 I so dikhle e Isuse sa adala manuša, but iznenadinde pe, i prastandile nakoro leste te pozdravinen le.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 I o Isus pučlja len: “Sostar raspravinena olencar?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 A jekh manuš taro narodo phenđa lese: “Učitelju, anđum mle čhave te sasljare le. Ov našti te vaćeri adalese soi opsednutime bišukare duhoja kova na mukela le te vaćeri.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kad prelela le, frdela le ki phuv, taro muj ikljola lestar pena, steđini pe danda hem kočini pe. Rodinđum te učenikonendar te ispudinen le mle čhavestar, ali našti ine te ćeren adava.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 A o Isus phenđa lenđe: “O, biverakiri generacijo! Pana kobor valjani te ovav tumencar? Pana kobor valjani te trpinav tumen? Anen adale čhavore kora mande!”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 I on ande e čhavore koro Isus. Kad o bišukar duho dikhlja e Isuse, odmah frdinđa e čhavore ano grčevija. Ov pelo ki phuv hem lelja te irini pe ko sa o strane, a taro muj lelja te ikljol lestar pena.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 O Isus pučlja lesere dade: “Kobori već ov esavko?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Hem but puti frdela le ani jag ili ano pani te mudari le. Ali, te šaj nešto te ćere, smilujin tut amenđe hem pomožin amenđe.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 A o Isus phenđa lese: “Te šaj? Sa šaj okolese kova verujini.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 A e čhavoresoro dad odmah vičinđa: “Verujinava! Pomožin maje više te verujinav!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Kad o Isus dikhlja so but manuša prastana nakoro lende, naredinđa e bišukare duhose: “Duhona so ćereja e manušen te našti vaćeren hem te našti šunen, naredinava će te ikljove olestar hem te na irine tut više ano leste!”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 I o bišukar duho vičinđa, zorale tresinđa e čhavore hem iklilo olestar. A o čhavoro ačhilo ki phuv sar mulo, i but džene phende da mulo.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ali o Isus dolinđa le oto vas hem vazdinđa le, hem o čhavoro terdino ko pre.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Kad o Isus đerdinđa ko čher, lesere učenici inele korkore oleja hem pučle le: “Sose amen našti ine te ispudina e bišukare duho?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 O Isus phenđa lenđe: “Akaja vrsta ispudini pe samo molitvaja.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 I o Isus hem lesere učenici džele taro adava krajo hem nakhine maškari regija Galileja. O Isus na manglja o manuša te džanen dai adari
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 adalese so manglja te sikaj samo ple učenikonen.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ali o učenici na halile so o Isus manglja te vaćeri adaleja, a darandile te pučen le adalestar.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Kad o Isus hem lesere učenici ale ani diz Kafarnaum hem kad inele ano čher, o Isus pučlja len: “Sostar raspravinđen odrumal?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 A on trainde, adalese so odrumal raspravinde maškara pumende adalestar kovai olendar najbaro.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Tegani o Isus beštino, vičinđa kora peste e dešu duje apostolen hem phenđa lenđe: “Kova mangela te ovel prvo, valjani te ovel zadnjo maškaro sarijende hem te ovel sluga sarijenđe.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Tegani lelja jekhe čhavore, čhivđa le maškar olende, zagrlinđa le hem phenđa lenđe:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Svako kova primini jekhe esavke čhavore zbog maje, man primini. A svako kova man primini, na primini samo man, nego primini hem e Devle kova bičhalđa man.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 O učeniko o Jovan phenđa e Isusese: “Učitelju, dikhljam nesave manuše sar ano to anav ispudini e demonen hem amen na mukljam lese te ćerel adava, adalese so na džala amencar pala tute.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 A o Isus phenđa: “Muken le te ćerel adava! Adalese so nijekh kova ano mlo anav ćerela čudo našti odmah te vaćeri bišukar mandar.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Adalese so okova kova nane protiv amende, ovi amencar!
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Adalese so, svako kova dela tumen đi hem jekh čaša panjeja te pijen adalese so injen mle, e Hristesere, čače vaćerava tumenđe da ka primini pli nagrada.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Te neko ćerela jekh akale tikorendar kola verujinena ana mande te perel ano greh, po šukar ka ovel lese ine ki men te ovel lese phandlo baro bar hem te ovel frdime ano more.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Hem te to vas legari tut ano greh, čhin le. Po šukari će te đerdine ko večno dživdipe sakatime nego te oven tut soduj vasta, a te dža ko pakao, ki jag savi nikad na mudarđola,
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [kote o čirme save hana len na merena hem i jag na mudarđola.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Te to pro legari tut ko greh, čhin le. Po šukari će te đerdine ko večno dživdipe sakatime nego te oven tut soduj pre, a te ove frdime ano pakao,
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [kote o čirme save hana len na merena hem i jag na mudarđola.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Te ti jakh legari tut ko greh, ikal la. Po šukari će te đerdine ko carstvo e Devlesoro jekha jakhaja nego te oven tut soduj jaćha, a te ove frdime ano pakao
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 kote o čirme save hana len na merena hem i jag na mudarđola.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Adalese so, svako ka ovel pročistime jagaja sar soi i žrtva pročistime loneja.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Šukari o lon. Ali te našalđa plo londipe, soja ov ka lonđari pe? Nek ovel tumen lon ana tumende, hem oven ano mir jekh avereja!”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.