Marcos 14

rmna (RMNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Inele pana duj dive đi i Pasha hem o Prazniko e bikvascone marengoro. O šerutne sveštenici hem o učitelja e Zakonestar rodena ine ko hovavne te dolen e Isuse sar te ćeren te ovel mudardo.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Ali phende: “Naka ćera adava zako vreme e praznikosoro, te na pobunini pe o narodo.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 A o Isus inele ano gav Vitanija, ano čher e Simonesoro e Gubavcosoro. I sar inele uzalo astali, ali koro leste jekh đuvli e čareja, savo inele ćerdo oto šužo bar, ano savo inele skupo mirisno ulje oto čisto nard, i phaglja o bokali hem čhorđa o ulje upro lesoro šero.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 I nesave manuša kola inele adari lelje te holjanen, vaćerindoj jekh averese: “Sose ađahar bespotrebno čhorela pe o skupo miris?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Adava ulje šaj ine te biknel pe zaki jekhe beršesiri plata, i o pare te den pe e čororenđe.”
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ali o Isus phenđa: “Muken la! Sose uznemirinena la? Oj ćerđa maje šukaripe.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Adalese so, o čorore manuša uvek ka oven uzala tumende hem šaj te pomožinen lenđe kad god mangena, a me naka ovav uvek tumencar.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Oj ćerđa so šaj ine. Angleder makhlja mlo telo, te pripremini man zako paruniba.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Čače vaćerava tumenđe, kaj god, ki sa i phuv, ka vaćeri pe o Šukar lafi, ka vaćeri pe hem akalestar so oj ćerđa, sar setiba olatar.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Tegani o Juda Iskariot, jekh oto dešu duj apostolja, dželo koro šerutne sveštenici te dogovorini pe olencar te izdajini lenđe e Isuse.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 A on, kad šunde adava, ule radosna hem dinde lese pumaro lafi da ka den le pare, i ov lelja te rodel šukar prilika te izdajini e Isuse.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ko prvo dive oto Prazniko e bikvascone marengoro, kad čhinela pe bakrore zaki Pasha, o učenici pučle e Isuse: “Kaj mangeja te dža te ćera će te ha e pashakoro hajba?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 I o Isus bičhalđa dujen ple učenikonendar vaćerindoj lenđe: “Džan ki diz hem adari ka resel tumen jekh manuš kova akhari pani ano khoro. Džan palo leste.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Ko čher ko savo ka đerdini roden e domaćine hem vaćeren lese: ‘O učitelj pučela ki savi soba šaj te hal e pashakoro hajba ple učenikonencar?’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 I ov ka mothoj tumenđe i bari upruni soba savi već pripremime. Adari ćeren amenđe zako hajba.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 I o učenici džele ki diz hem arakhle sa ađahar sar so phenđa lenđe o Isus, i adari ćerde zako hajba e pashakoro.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Kad peli i rat, o Isus dželo adari ple dešu duje apostolencar.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 I sar hana ine uzalo astali, o Isus phenđa lenđe: “Čače vaćerava tumenđe, jekh tumendar, kova akana hala mancar, ka izdajini man!”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 On but rastužisale, i lelje jekh palo avereste te pučen le: “Te na injum me adava?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 A ov phenđa lenđe: “Adavai jekh tumendar, e dešu duje apostolendar, kova mancar macini o maro ano čaro.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Adalese so, me, o Čhavo e manušesoro, valjani te merav sar so pisini ano Sveto lil, ali jao okole manušese kova ka izdajini man! Po šukar ka ovel lese ine te na ovel ine bijando!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Sar hana ine, o Isus lelja o maro, zahvalinđa e Devlese hem phaglja le, i dinđa le e apostolenđe, vaćerindoj: “Len! Akavai mlo telo.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Tegani lelja i čaša e moljaja, zahvalinđa e Devlese hem dinđa la olenđe, i sare pile olatar.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 I phenđa lenđe: “Akavai mlo rat, o rat oto savez, savo čhorela pe butenđe.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Čače vaćerava tumenđe: naka pijav više mol sa đi o dive kad ka pijav i nevi mol ano carstvo e Devlesoro.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Tegani đilabde psalmija, i džele ki e Maslinakiri gora.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 I o Isus phenđa lenđe: “Sare ka ačhaven man, adalese soi pisime ano Sveto lil:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ali kad ka uštav taro mule, ka džav angla tumende ki Galileja.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 A o Petar phenđa lese: “I sare te ačhavde tut, me naka ačhavav tut!”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 O Isus phenđa lese: “Čače vaćerava će, pana ki akaja rat, angleder so o bašno duj puti ka đilabi, trin puti ka hovave da na pendžareja man.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ali o Petar po zorale vaćeri ine: “Naka ćerav adava, čak hem te valjani te merav tuja!”
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Tegani džele ko than vičime Getsimanija.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Peja lelja e Petre, e Jakove hem e Jovane.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 i phenđa lenđe: “Edobor injum žalosno da mlo vilo ka pharjol! Ačhoven akate hem džangale pazinen.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 I dželo hari po dur, pelo mujeja đi phuv hem molinđa pe e Devlese, te šaj, te cidel lestar o pharo vreme savo adžićeri le.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Phenđa: “Abba! Dade! Tu sa šaj. Cide akaja čaša e patnjaja mandar. Ali, nek ovel pali ti volja, a na pali mli.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Tegani irinđa pe koro učenici hem arakhlja len sar sovena, i phenđa e Petrese: “Simone, tu li soveja? Našti li ine nijekh sati džangale te pazine?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Džangale pazinen hem molinen tumen te na peren ko iskušenje. O duho mangela te ćerel okova soi šukar, ali o teloi bizoralo.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 I palem dželo hem molinđa pe, vaćerindoj ista lafija.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 I palem, kad irinđa pe, arakhlja len sar sovena adalese so phandljona ine lengere jaćha, i na džande so te phenen lese.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kad o trito puti irinđa pe, phenđa lenđe: “Pana li sovena hem odmorinena? Šukari više! Alo o sati! Ače, me, o Čhavo e manušesoro, ka ovav dindo ko vasta e grešnikonengere.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ušten! Hajde! Ače mlo izdajniko avela.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 I sar pana o Isus vaćeri ine adava, reslo o Juda, jekh e dešu duje apostolendar, hem oleja, e mačencar hem e kaštencar, but manuša kolen bičhalde o šerutne sveštenici, o učitelja e Zakonestar hem o starešine.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 A o Juda, lesoro izdajniko, pana angleder dinđa len znako vaćerindoj: “Kas ka čumudinav – ovi adava. Ole dolen hem legaren le tali straža.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 I so alo đi o Isus, phenđa: “Učitelju”, hem čumudinđa le ki čham.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Tegani o manuša dolinde le hem phandle le.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 A jekh okolendar, kola inele adari uzalo Isus, ikalđa o mači, hem khuvđa oleja e prvosveštenikosere sluga hem čhinđa lesoro kan.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 O Isus phenđa lenđe: “Mačencar hem kaštencar aljen pala mande te dolen man, sar palo pobunjeniko.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Divencar injumle tumencar ano Hram hem sikavđum e narodo, ali na dolinđen man. Ali ađahar ulo sar te pherđol okova soi mandar pisime ano Sveto lil.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Tegani sa o učenici ačhavde le hem našle.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 A palo leste džala ine jekh terno čhavo, učhardo skupone čaršaveja upro nango telo. Hem ole dolinde,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 ali ov tegani muklja o čaršavi hem nango našlo olendar.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 I legarde e Isuse koro prvosvešteniko, i čedinde pe sa o šerutne sveštenici, o starešine hem o učitelja e Zakonestar.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 A o Petar odural džala ine palo Isus sa đi ko boro e prvosveštenikosoro, i adari bešlo e slugencar hem tačola ine uzali jag.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 A o šerutne sveštenici hem sa o sabor rodena ine nesavo svedočiba protiv o Isus sar te šaj ćeren te ovel mudardo, ali našti ine te arakhen le.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 A but džene svedočinena ine hovavne protiv oleste, ali lengoro vaćeriba na inele sar jekh.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Tegani nesave svedoci uštine, i hovavne svedočinde protiv oleste vaćerindoj:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Šunđam le sar vaćeri: ‘Ka peravav akava Hram savoi ćerdo e manušengere vastencar, hem zako trin dive ka vazdav aver, savo naka ovel ćerdo e manušengere vastencar.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ali ni adava lengoro vaćeriba na inele sar jekh.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Tegani o prvosvešteniko uštino, terdino ko maškar, hem pučlja e Isuse: “Tut li nane so te phene ko akava so vaćerde protiv tute?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 A o Isus trainđa hem ništa na vaćerđa.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 O Isus phenđa: “Oja, me injum. Hem ka dikhen man, e Čhave e manušesere, sar bešava ko počasno than, oti desno strana e Najzorale Devlesiri hem sar avava upro oblaci e nebosere.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Ko adava o prvosvešteniko pharavđa ple šeja oti holi hem phenđa: “Na valjani amenđe više svedoci!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Šunđen sar hulinđa upro Devel! So mislinena?”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Tegani nesave lelje te čhungaren le, te učharen lesere jaćha hem te khuven le dumukhencar, vaćerindoj lese: “Prorokujin ko khuvđa tut!”
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 I sar o Petar inele tele ano boro, adari ali jekh sluškinja e prvosveštenikosiri.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Oj dikhlja e Petre sar tačola uzali jag, i po šukar dikhlja ano leste hem phenđa: “Hem tu injanle adale Nazarećanineja, e Isuseja!”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 A o Petar hovavđa vaćerindoj: “Ni džanava, ni haljovava sostar vaćereja!” I dželo nakori kapija e borosiri. A o bašno đilabđa.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Okoja sluškinja palem dikhlja le, i lelja te vaćeri okolenđe kola terđona ine adari: “Akavai manuš jekh olendar!”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 A o Petar palem hovavđa da nane.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 A ov lelja te vičini prokletstvija upra peste hem te hal pe sovli: “Na pendžarava adale manuše kastar vaćerena!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 I odmah, palo dujto puti, o bašno đilabđa. Tegani o Petar setinđa pe e lafendar save o Isus phenđa lese: “Angleder so o bašno duj puti ka đilabi, trin puti ka hovave da na pendžareja man.” I lelja zorale te rovel.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.