João 8
rmna (RMNA) vs ARIB
1 A o Isus dželo ki e Maslinakiri gora,
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 i rano sabale palem alo ano Hram. I sare čedinde pe uzalo leste, a ov beštino hem lelja te sikaj len.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 A o učitelja e Zakonestar hem o fariseja ande koro Isus jekha đuvlja koja inele dolimi ani preljuba. Čhivde la ko maškar,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 hem phende lese: “Učitelju, akajai đuvli dolimi kad ćerđa preljuba.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Ano e Mojsijasoro zakoni terđola da esavka valjani te mudara ađahar so ka frda bara upro late. A so tu pheneja ko adava?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 On adava pučle le te iskušinen le, sar te ovel len zako sose te optužinen le.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ali, adalese so na ačhavde te pučen le adava, ov ispravinđa pe, i phenđa lenđe: “Kovai tumendar bizo greh, prvo nek frdel bar upro late.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Hem palem telilo hem pisinđa ki phuv.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Kad on šunde adava, jekh po jekh lelje te ciden pe adathar, počindoj e najphurederendar. I ađahar ačhile samo o Isus hem i đuvli koja terdini ko maškar.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Tegani o Isus ispravinđa pe hem pučlja la: “Đuvlije, kaj akala? Nijekh li olendar na osudinđa tut?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 A oj phenđa lese: “Nijekh, gospodarona.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Tegani o Isus palem phenđa e manušenđe: “Me injum o svetlost e svetose. Ko džala pala mande, nikad naka phirel ani tomina, nego ka ovel le svetlost e dživdipnasoro.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Tegani o fariseja phende lese: “Tu korkoro tutar svedočineja. To svedočiba nane dovoljno.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 O Isus phenđa lenđe: “Čak hem te svedočinava korkoro mandar, mloi vaćeriba dovoljno, adalese so džanav kotar aljum hem kaj džava. A tumen na džanen ni kotar aljum ni kaj džava.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Tumen sudinena telesno, a me na sudinava nikas.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 A hem te sudinđum, mloi sudo čačikano, adalese so na injum korkoro, negoi mancar o Dad kova bičhalđa man.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Čak hem ano tumaro Zakoni pisini dai o svedočiba dovoljno te duj svedoci vaćerena isto.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Me svedočinava korkoro mandar, a mandar svedočini hem o Dad, kova bičhalđa man.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 A o fariseja pučle le: “Kaj to dad?”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Sa adava o Isus vaćerđa uzalo kutije zako čediba o pare sar sikaj ine e manušen ano Hram, hem niko na dolinđa le, adalese so lesoro vreme pana na alo.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 O Isus palem phenđa lenđe: “Me džava, a tumen ka roden man, hem ka meren ano tumaro greh. Kaj me džava, tumen našti te aven.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Tegani e jevrejengere vođe phende: “Na li akava mangela te mudari pe kad phenela: ‘Kaj me džava, tumen našti te aven’?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 A o Isus phenđa lenđe: “Tumen injen telal, a me injum upral. Tumen injen taro akava sveto, a me na injum taro akava sveto.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Adalese phenđum tumenđe da ka meren ano tumare grehija. Te na verujinđen da Me Injum, ka meren ano tumare grehija.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 On pučle le: “Ko injan tu?”
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Isi man but so te vaćerav tumendar ki tumari osuda. Okova kova bičhalđa man čačikanoi hem me e svetose vaćerava samo okova so olestar šunđum.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 On na halile da vaćeri lenđe e Dadestar.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Adalese o Isus phenđa lenđe: “Kad ka vazden e Čhave e manušesere, tegani ka džanen da Me Injum hem da ništa na ćerava korkoro mandar, nego da vaćerava okova so sikavđa man o Dad.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 A okova kova bičhalđa man, ovi mancar. Na ačhavđa man korkore, adalese so uvek ćerava okova soi lese šukar.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 I sar vaćeri ine adava, but džene poverujinde ano leste.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Tegani o Isus phenđa e Jevrejenđe kola poverujinde ano leste: “Te ićerena tumen ko mlo sikaviba, čače injen mle učenici.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Ka pendžaren o čačipe, hem o čačipe ka oslobodini tumen.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 A on phende lese: “Amen injam e Avraamesere potomci, hem nikad na injamle nikasere robija. Sar šaj te phene: ‘Ka oven slobodna’?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 O Isus phenđa lenđe: “Čače, čače phenava tumenđe, svako kova ćerela greh, ovi robo e grehese.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 E robo nane than ani familija zauvek, a e čhave isi zauvek.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Adalese, te o Čhavo oslobodini tumen, čače ka oven slobodna.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Džanav da injen e Avraamesere potomci, a palem, tumen mangena te mudaren man, adalese so ana tumende nane than mle lafese.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Me vaćerava tumenđe okova so dikhljum koro mlo Dad, ali tumen ćerena okova so šunđen tumare dadestar.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 On phende lese: “Amaroi dad o Avraam.”
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Ali tumen akana mangena te mudaren man, e manuše kova vaćerđa tumenđe o čačipe savo šunđa e Devlestar. O Avraam na ćerđa ađahar.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Tumen ćerena okova so ćerela hem tumaro dad.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 A o Isus phenđa lenđe: “Te ovel ine o Devel tumaro dad, ka volinen man ine, adalese so me aljum taro Devel hem akana injum akate. Na aljum korkoro mandar, nego ov bičhalđa man.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Sose na haljovena okova so vaćerava tumenđe? Adalese so našti te prihvatinen mlo lafi.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Tumaroi dad o beng hem mangena te ćeren palo tumare dadesere želje. Ovi taro anglunipe ubica hem na ićerđa pe ko čačipe, adalese so ano leste nane čačipe. Kad hovaj, ov mothoj plo pravo muj, adalese soi hovavno hem dad e hovajbnasoro.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 A adalese so vaćerava tumenđe o čačipe, tumen na verujinena maje.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Kova tumendar šaj te dokažini mlo greh? Te vaćerava tumenđe o čačipe, sose na verujinena maje?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Kovai e Devlestar, šunela e Devlesere lafija. Tumen na šunena len adalese so na injen e Devlestar.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 O Jevreja phende lese: “Na li amen šukar phenđam da tu injan Samarijanco hem da injan opsednutime demoneja?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 O Isus phenđa lenđe: “Na injum me opsednutime demoneja, nego me poštujinava mle Dade, a tumen man na poštujinena.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Me na rodava slava maje – isi neko ko rodela la maje hem ko sudini.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Čače, čače vaćerava tumenđe: ko ićeri pe ko mle lafija, nikad naka dikhel o meriba.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 A o Jevreja phende lese: “Akana džanaja da injan opsednutime demoneja. O Avraam mulo, a ađahar hem o proroci, a tu vaćereja: ‘Ko ićeri pe ko mle lafija, nikad naka dikhel o meriba.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Na injan valjda po baro amare dadestar e Avraamestar, kova mulo. A hem o proroci da mule. Ko mislineja da tu injan?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 O Isus phenđa lenđe: “Te me korkore man proslavinava, mli slava nane ništa. Man proslavini mlo Dad, kolese tumen vaćerena dai tumaro Devel.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Tumen na džanen le, ali me džanav le. Te phenav da na džanav le, ka ovav ine hovavno sar tumen. Ali me džanav le hem ićerava man ko lesoro lafi.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Tumaro dad o Avraam but radujinđa pe so ka dikhel o dive oto mlo aviba. Dikhlja le hem but radujinđa pe.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Tegani o Jevreja phende lese: “Nane tut ni pinda berš, a pheneja da dikhljan e Avraame!”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 O Isus phenđa lenđe: “Čače, čače vaćerava tumenđe: angleder nego so o Avraam bijandilo, Me Injum!”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Tegani on lelje bara te frden upro leste, ali o Isus garavđa pe olendar hem iklilo taro Hram.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.