Atos 8
rmna (RMNA) vs NTLH
1 A o Savle odobrinđa e Stefanesoro mudariba. I taro adava dive počinđa baro progonstvo upri Khanđiri ano Jerusalim, i sa o vernici, sem o apostolja, rasejinde pe ko thana e judejakere hem e samarijakere.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Nesave pobožna manuša parunde e Stefane hem but runde le.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 A o Savle lelja te uništini i Khanđiri. Džala ine oto čher ko čher, ki zor ikali e muršen hem e đuvljen hem čhivela len ine ko phandlipe.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Okola kola inele rasejime, propovedinena ine o Lafi kaj god džana.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Ađahar o Filip huljilo ani jekh diz e samarijakiri hem propovedinđa lenđe e Hristestar.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 O narodo sare sar jekh šukar šunde lesere lafija hem dikhle o znakija save ćerđa.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Adalese so, o bišukar duhija vičindoj zorale ikljovena ine bute manušendar kola inele opsednutime, a sasljovena ine hem but manuša kola našti ine te phiren hem kola inele paralizujime.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Tegani uli bari radost ki adaja diz.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 A ki adaja diz već nesavo vreme o manuš palo anav Simon ćerela ine mađije savencar o narodo ani Samarija inele zadivime. Vaćeri ine pestar dai baro manuš,
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 hem sare, oto najtikoro đi o najbaro, šukar šunena le ine hem vaćerena: “Akava manuš čačei e Devlesoro zoralipe, savo vičini pe Baro.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Džana ine palo leste, adalese so već but vreme zadivini len ine ple mađijencar.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Ali kad poverujinde e Filipese, kova propovedinđa o Šukar lafi e Devlesere carstvostar hem e Isuse Hristesere anavestar, krstinde pe hem o murša hem o đuvlja.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Hem korkoro o Simon poverujinđa hem krstinđa pe, hem stalno inele uzalo Filip. Ov inele oduševime dikhindoj o znakija hem o bare čudesija save ule.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Kad o apostolja ano Jerusalim šunde da o manuša tari Samarija prihvatinde e Devlesoro lafi, bičhalde adari e Petre hem e Jovane.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Kad on resle, molinde pe lenđe te priminen e Svetone Duho,
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 adalese so o Sveto Duho pana na huljinđa upro nijekheste olendar, adalese so samo inele krstime ano anav e Gospodesoro e Isusesoro.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Tegani o apostolja, o Petar hem o Jovan, čhivde pumare vasta upro lende, hem on priminde e Svetone Duho.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Kad o Simon dikhlja so o manuša priminena e Svetone Duho ađahar so o apostolja čhivena pumare vasta upro lende, ov e apostolenđe manglja te del pare
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 vaćerindoj: “Den hem maje adava zoralipe te šaj svako upra kaste ka čhivav mle vasta primini e Svetone Duho.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 A o Petar phenđa lese: “Nek te pare zajedno tuja properen so mislinđan da e parencar šaj te čine e Devlesoro daro.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Tut ki akaja služba nane pravo adalese so to vilo nane šukar anglo Devel.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Adalese pokajin tut zako to bišukaripe hem molin tut e Gospodese hem šaj ka oprostini će so ano to vilo ine esavki misao.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Adalese so, dikhava tut da injan pherdo gorčina hem da injan phandlo ano greh.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 A o Simon phenđa: “Molinen tumen e Gospodese maje te na arakhi man ništa adalestar so phenđen.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Palo adava so svedočinde hem so mothovde lenđe o lafi e Gospodesoro, irinde pe ano Jerusalim, hem odrumal vaćerde o Šukar lafi ko but gava e Samarijakere.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Tegani o anđeo e Gospodesoro phenđa e Filipese: “Spremin tut, i dža nakoro jug ko drom savo maškari pustinja legari taro Jerusalim natele ki Gaza.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 O Filip spreminđa pe hem dželo. Baš tegani reslja nesave manuše tari Etiopija, evnuho, kova inele baro manuš e caricakoro e Kandakoro, zadužime zako sa olakoro barvalipe. Ov inele ano Jerusalim te slavini e Devle.
27 — ausente —
28 Irindoj čhere taro Jerusalim beštino pese ani kočija hem čitinđa o Lil e prorokosoro e Isaijasoro.
28 — ausente —
29 Tegani o Duho phenđa e Filipese: “Dža nakori kočija hem ov paše uzalo late!”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 O Filip prastandilo uzali kočija, i kad šunđa da o Etiopljaninco čitini taro Lil e prorokosoro e Isaijasoro, pučlja le: “Haljoveja li adava so čitineja?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 A o Etiopljaninco phenđa lese: “Sar šaj te haljovav kad nane ko te objasnini maje adava?” I vičinđa e Filipe te ukljel hem te bešel oleja.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 A ko adava than ko Lil savo o Etiopljaninco čitinđa, pisinđa akava:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Inele ponizime hem na sudinde lese pravedno.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 A o evnuho pučlja e Filipe: “Phen maje, molinava tut, kastar adava o proroko vaćeri? Pestar ili nekastar averestar?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Tegani o Filip, počindoj oto isto Lil, lelja te vaćeri lese o Šukar lafi e Isusestar.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 I sar džana ine dromeja ađahar, resle đi ko nesavo pani, i o evnuho phenđa: “Ače pani! So šaj te ačhaj man adalestar te ovav krstime?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 [A o Filip phenđa lese: “Šaj te krstine tut – te verujineja sa te vileja.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Tegani naredinđa i kočija te ačhol, hem soduj džene, o Filip hem o evnuho, huljinde đi ko pani, i o Filip krstinđa le.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 A kad iklile taro pani, o Duho e Gospodesoro otojekhvar lelja e Filipe, hem o evnuho više na dikhlja le, nego dželo ple dromeja radosno.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 A o Filip arakhlja pe ani diz Azot, i propovedini ine o Šukar lafi ko sa o dizja maškaro save nakhino sa đikote na reslo ani Cezareja.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.