Atos 5

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A nesavo manuš kova vičinđa pe Ananija pla romnjaja e Sapfiraja bikninđa pli phuv,
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 i dogovorinđa pe pla romnjaja te ačhaj pese nešto oto pare, a okova so ačhilo anđa koro apostolja.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Tegani o Petar phenđa lese: “Ananija, sose o Sotoni pherđa to vilo te hovave e Svetone Duho hem garavđan tuće nešto oto pare adalestar so bikninđan i njiva?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Na inele li ti njiva angleder so bikninđan la? A kad bikninđan la, našti li ine te ćere e parencar so tu mangeja? Sose ano to vilo odlučinđan te ćere akava? Tu na hovavđan e manušen, nego e Devle.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Kad o Ananija šunđa adala lafija, ačhilo ko than mulo, a bari dar uklinđa sarijen kola adava šunde.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Nesave terne uštine hem paćarde lesoro telo, i ikalde le hem parunde le.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Đi sar palo trin saća ali e Ananijasiri romni, a na džanđa ništa adalestar so ulo.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 I o Petar pučlja la: “Vaćer maje, bikninđen li i njiva zako edobor pare?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Tegani o Petar phenđa laće: “Sose dogovorinđen tumen te iskušinen e Gospodesere Duho? Ače, anglo udar terđovena okola kola parunde te rome, a hem tut ka ikalen.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 I odmah i đuvli ko than ačhili muli anglo leste. Tegani đerdinde o terne hem arakhle la mulja, i ikalde la hem parunde la uzalo lakoro rom.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 I bari dar uklinđa sa e khanđirja hem sarijen kola šunde adava.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Prekalo apostolja ovena ine but znakija hem čudesija maškaro narodo. Sa o vernici sar jekh čedena pe ine ko trem e Solomonesoro.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Nijekh aver na tromandilo te pridružini pe lenđe, ali o narodo but hvalinđa len.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 A palem, inele sa više murša hem đuvlja kola poverujinde ano Gospod hem ule deo e vernikonendar.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Kad o Petar nakhela ine, o manuša ikalena ine pumare nambormen ko droma. Čhivena len ine ko than e pašljojbnasoro hem ko nosiljke te šaj barem lesiri senka perel upro lende.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 A but manuša avena ine hem taro dizja savei uzalo Jerusalim. Anena ine e nambormen hem e opsednutimen e bišukare duhencar, i sare ovena ine sasljarde.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Tegani o prvosvešteniko hem sa okola so inele oleja – oti stranka e sadukejengiri – ule but ljubomorna,
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 i dolinde e apostolen hem frdinde len ano javno phandlipe.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Ali kad peli i rat, o anđeo e Gospodesoro phravđa o udar e phandlipnasoro, i ikalđa len hem phenđa:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Džan ko Hram, terđoven anglo narodo hem vaćeren lenđe sa akale neve dživdipnastar.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 I on šunde le, i rano sabaleja đerdinde ko Hram hem lelje te sikaven e narodo. Kad ale o prvosvešteniko hem okola so inele oleja, čedinde e manušen oto sabor, sa e izraelesere starešinen, i naredinde te anel pe taro phandlipe e apostolen.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Ali, kad o stražarija resle ko phandlipe, na arakhle len adari, i irinde pe hem phende:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “O udar e phandlipnasoro inele šukar phandlo, a o stražarija terdine anglo udar. Ali, kad phravđam o udar, na arakhljam nikas andre.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Kad šunde adava o naredniko e hramesere stražakoro hem o šerutne sveštenici, ule zbunime hem pučle pe so šaj te ovel adava.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Tegani neko alo hem phenđa lenđe: “Eče okola manuša kolen frdinđen ano phandlipe terđovena ano Hram hem sikavena e narodo!”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Tegani o naredniko ple stražarencar dželo hem anđa len, ali na zorjaja, adalese so darandile o narodo te na frden bara upro lende.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Kad ande len, čhivde len anglo sabor, a o prvosvešteniko lelja te ispitujini len:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Na li zorale naredinđam tumenđe te na sikaven e narodo ano adava anav? A palem tumen sa o Jerusalim pherđen tumare sikavibnaja hem mangena upro amende te perel o rat adale manušesoro.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 A o Petar hem o avera apostolja phende: “E Devlese više valjani te ova poslušna nego e manušenđe.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 O Devel amare pradadengoro vazdinđa taro mule e Isuse, kole tumen čhivđen ko krsto hem mudarđen.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ole o Devel uzvisinđa hem čhivđa le pese ki desno strana sar Vođa hem Spasitelje, te šaj o Izrael te pokajini pe hem te oven lese oprostime o grehija.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Amen injam svedoci adalestar, sar hem o Sveto Duho, kole o Devel dinđa okolenđe kolai lese poslušna.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kad o manuša oto sabor šunde adava, but holjande hem mangle te mudaren le.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Ali tegani ko sabor uštino nesavo farisej palo anav Gamalilo, o učitelj e Zakonestar kole sa o narodo ceninđa. Ov naredinđa te ikalen hari avri e apostolen,
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 i phenđa: “Izraelconalen, šukar razmislinen so ka ćeren akale manušencar.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Adalese so, angleder nesavo vreme iklilo o Tevda kova vaćerđa korkoro pese dai neko hem nešto, i verujinde lese đi sar štaršel manuša. Ali ov inele mudardo, a sa okola kola džele palo leste našle, i ađahar adalestar ništa na ulo.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Palo leste, zako vreme oto popis e manušengoro, iklilo o Juda o Galilejco hem pherđa e narodo te vazden buna. Hem ov inele mudardo, a sa okola kola džele palo leste našle.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Adalese akana vaćerava tumenđe te vazden tumare vasta akale manušendar hem te muken len. Adalese so, te lengoro plan hem o delo avela e manušendar, ka properel.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 A, te lengoro sikaviba avela e Devlestar, onda naka šaj te zaustavinen len, nego ka mothoven tumen sar okola kola marena pe e Devleja.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Tegani vičinde e apostolen te aven palem andre hem naredinde te šibinen len. Palo adava naredinde lenđe te na propovedinen ano anav e Isusesoro, i mukle len.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 O apostolja iklile taro sabor radosna adalese so o Devel dikhlja len dai dostojna te trpinen i lađ zbog o anav e Isusesoro.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 I svako dive ano Hram hem ano čhera bizo ačhojba sikavena ine e narodo hem propovedinena o Šukar lafi dai o Isus o Hrist.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.