Atos 5

rmna (RMNA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A nesavo manuš kova vičinđa pe Ananija pla romnjaja e Sapfiraja bikninđa pli phuv,
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 i dogovorinđa pe pla romnjaja te ačhaj pese nešto oto pare, a okova so ačhilo anđa koro apostolja.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Tegani o Petar phenđa lese: “Ananija, sose o Sotoni pherđa to vilo te hovave e Svetone Duho hem garavđan tuće nešto oto pare adalestar so bikninđan i njiva?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Na inele li ti njiva angleder so bikninđan la? A kad bikninđan la, našti li ine te ćere e parencar so tu mangeja? Sose ano to vilo odlučinđan te ćere akava? Tu na hovavđan e manušen, nego e Devle.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Kad o Ananija šunđa adala lafija, ačhilo ko than mulo, a bari dar uklinđa sarijen kola adava šunde.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Nesave terne uštine hem paćarde lesoro telo, i ikalde le hem parunde le.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Đi sar palo trin saća ali e Ananijasiri romni, a na džanđa ništa adalestar so ulo.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 I o Petar pučlja la: “Vaćer maje, bikninđen li i njiva zako edobor pare?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Tegani o Petar phenđa laće: “Sose dogovorinđen tumen te iskušinen e Gospodesere Duho? Ače, anglo udar terđovena okola kola parunde te rome, a hem tut ka ikalen.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 I odmah i đuvli ko than ačhili muli anglo leste. Tegani đerdinde o terne hem arakhle la mulja, i ikalde la hem parunde la uzalo lakoro rom.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 I bari dar uklinđa sa e khanđirja hem sarijen kola šunde adava.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Prekalo apostolja ovena ine but znakija hem čudesija maškaro narodo. Sa o vernici sar jekh čedena pe ine ko trem e Solomonesoro.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Nijekh aver na tromandilo te pridružini pe lenđe, ali o narodo but hvalinđa len.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 A palem, inele sa više murša hem đuvlja kola poverujinde ano Gospod hem ule deo e vernikonendar.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Kad o Petar nakhela ine, o manuša ikalena ine pumare nambormen ko droma. Čhivena len ine ko than e pašljojbnasoro hem ko nosiljke te šaj barem lesiri senka perel upro lende.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 A but manuša avena ine hem taro dizja savei uzalo Jerusalim. Anena ine e nambormen hem e opsednutimen e bišukare duhencar, i sare ovena ine sasljarde.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Tegani o prvosvešteniko hem sa okola so inele oleja – oti stranka e sadukejengiri – ule but ljubomorna,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 i dolinde e apostolen hem frdinde len ano javno phandlipe.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ali kad peli i rat, o anđeo e Gospodesoro phravđa o udar e phandlipnasoro, i ikalđa len hem phenđa:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Džan ko Hram, terđoven anglo narodo hem vaćeren lenđe sa akale neve dživdipnastar.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 I on šunde le, i rano sabaleja đerdinde ko Hram hem lelje te sikaven e narodo. Kad ale o prvosvešteniko hem okola so inele oleja, čedinde e manušen oto sabor, sa e izraelesere starešinen, i naredinde te anel pe taro phandlipe e apostolen.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Ali, kad o stražarija resle ko phandlipe, na arakhle len adari, i irinde pe hem phende:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “O udar e phandlipnasoro inele šukar phandlo, a o stražarija terdine anglo udar. Ali, kad phravđam o udar, na arakhljam nikas andre.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Kad šunde adava o naredniko e hramesere stražakoro hem o šerutne sveštenici, ule zbunime hem pučle pe so šaj te ovel adava.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Tegani neko alo hem phenđa lenđe: “Eče okola manuša kolen frdinđen ano phandlipe terđovena ano Hram hem sikavena e narodo!”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Tegani o naredniko ple stražarencar dželo hem anđa len, ali na zorjaja, adalese so darandile o narodo te na frden bara upro lende.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kad ande len, čhivde len anglo sabor, a o prvosvešteniko lelja te ispitujini len:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Na li zorale naredinđam tumenđe te na sikaven e narodo ano adava anav? A palem tumen sa o Jerusalim pherđen tumare sikavibnaja hem mangena upro amende te perel o rat adale manušesoro.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 A o Petar hem o avera apostolja phende: “E Devlese više valjani te ova poslušna nego e manušenđe.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 O Devel amare pradadengoro vazdinđa taro mule e Isuse, kole tumen čhivđen ko krsto hem mudarđen.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Ole o Devel uzvisinđa hem čhivđa le pese ki desno strana sar Vođa hem Spasitelje, te šaj o Izrael te pokajini pe hem te oven lese oprostime o grehija.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Amen injam svedoci adalestar, sar hem o Sveto Duho, kole o Devel dinđa okolenđe kolai lese poslušna.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Kad o manuša oto sabor šunde adava, but holjande hem mangle te mudaren le.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ali tegani ko sabor uštino nesavo farisej palo anav Gamalilo, o učitelj e Zakonestar kole sa o narodo ceninđa. Ov naredinđa te ikalen hari avri e apostolen,
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 i phenđa: “Izraelconalen, šukar razmislinen so ka ćeren akale manušencar.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Adalese so, angleder nesavo vreme iklilo o Tevda kova vaćerđa korkoro pese dai neko hem nešto, i verujinde lese đi sar štaršel manuša. Ali ov inele mudardo, a sa okola kola džele palo leste našle, i ađahar adalestar ništa na ulo.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Palo leste, zako vreme oto popis e manušengoro, iklilo o Juda o Galilejco hem pherđa e narodo te vazden buna. Hem ov inele mudardo, a sa okola kola džele palo leste našle.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Adalese akana vaćerava tumenđe te vazden tumare vasta akale manušendar hem te muken len. Adalese so, te lengoro plan hem o delo avela e manušendar, ka properel.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 A, te lengoro sikaviba avela e Devlestar, onda naka šaj te zaustavinen len, nego ka mothoven tumen sar okola kola marena pe e Devleja.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Tegani vičinde e apostolen te aven palem andre hem naredinde te šibinen len. Palo adava naredinde lenđe te na propovedinen ano anav e Isusesoro, i mukle len.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 O apostolja iklile taro sabor radosna adalese so o Devel dikhlja len dai dostojna te trpinen i lađ zbog o anav e Isusesoro.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 I svako dive ano Hram hem ano čhera bizo ačhojba sikavena ine e narodo hem propovedinena o Šukar lafi dai o Isus o Hrist.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.