Atos 26
rmna (RMNA) vs NAA
1 Tegani o Agripa phenđa e Pavlese: “Akana šaj te vaćere ani ti odbrana.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Carona Agripa, bahtalo injum adalese so avdive angla tute ka braninav man taro sa zako so o Jevreja optužinena man,
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 najviše adalese so tu but šukar džane sa o adetija e jevrejengere hem o verovanja ko save na složinena pe. Adalese molinava tut te šune man strpljivo.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 Sa o Jevreja džanen sar taro tikoripe živinđum maškaro mlo narodo hem ano Jerusalim.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Džanen man oto angleder hem šaj, te mangena, te svedočinen da me sar farisej živinđum palo zahtevija oti najstrogo grupa amara verakiri.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 A akana sudini pe maje zbog mli nada ano obećanje savo o Devel dinđa amare pradadenđe.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Hem amare dešu duj plemija nadinena pe da adava obećanje ka pherđol hem taro sa o vilo služinena e Devle dive hem rat. Zbog adaja nada, carona, o Jevreja optužinena man.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Sose mislinena da e Devlese nane moguće te vazdel e mulen?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 Hem me mislinđum da valjani zorale te džav protiv o anav e Isusesoro taro Nazaret.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ače so ćerđum ano Jerusalim: bute svetone manušen frdinđum ano phandlipe kad o šerutne sveštenici dinde man vlast. A kad mudarde len, me složinđum man adaleja.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Hem ko sa o sinagoge but puti mučibnaja terinđum len te hulinen upro Isus. Edobor injumle holjame upro lende da progoninđum len hem ano dizja e abanđijengere.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ađahar me, kad dobinđum vlast hem kad mukle maje o šerutne sveštenici, leljum te džav ko Damask.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 I ko ekvaš o dive, carona, sar džava ine dromeja, dikhljum svetlost taro nebo, savo po zorale taro kham sijajinđa upra mande hem okolende kola džele mancar.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Sare peljam ki phuv, a me šunđum glaso savo ki e jevrejengiri čhib vaćerđa maje: ‘Savle, Savle, sose progonineja man? Pharoi te borine tut protiv mli volja!’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Me pučljum le: ‘Ko injan tu, Gospode?’
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 A akana ušti hem terđov ko pre. Mothovđum man tuće sar te čhivav tut te ove mlo sluga hem svedoko akalestar so dikhljan mandar hem okolestar so pana ka mothovav će.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Me ka spasinav tut te narodostar hem e manušendar taro avera nacije, kolende bičhalava tut.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Tu ka phrave lengere jaćha te irinen pe tari tomina ko svetlost, tari vlast e Sotonesiri ko Devel, te šaj priminen oprostiba e grehengoro hem than maškar okolende kolai posvetime veraja ana mande.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 Adalese, carona Agripa, na injumle neposlušno e nebosere vizijaće.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Najangle propovedinđum e manušenđe ano Damask, onda okolenđe ano Jerusalim hem ani sa e judejakiri phuv, i e manušenđe taro avera nacije – te pokajinen pe hem te irinen pe ko Devel hem te ćeren šukar delja savencar ka mothoven da pokajinde pe.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Adalese o Jevreja dolinde man ano Hram hem mangle te mudaren man.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Ali, o Devel arakhlja man sa đi akava dive, te terđovav akate hem te svedočinav hem e čororenđe hem e barvalenđe. Me na vaćerava ništa aver sem okova so o Proroci hem o Mojsije phende da ka ovel:
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 da o Hrist ka patini hem, sar prvo kova uštino taro mule, ka mothoj o svetlost e Jevrejenđe hem avere nacijenđe.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Sar o Pavle branini pe ine akale lafencar, o Fest zorale vičinđa: “Pavle, tu na injan sasto! Oto baro džandipe dilindiljan.”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 A o Pavle phenđa lese: “Me na injum dilino, cenimeja Feste, nego vaćerava čačikane hem razumna lafija.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 O caro o Agripa šukar džanel sa akava hem adalese me phravdeste vaćerava lese. Džanav dai lese sa akala stvarija pendžarutne, adalese so sa adava na ulo ko nesavo garavdo than.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Carona Agripa, verujineja li e prorokonenđe? Džanav da verujineja.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Tegani o Agripa phenđa e Pavlese: “Pana hari hem ka ubedine man te ovav hrišćanin!”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 A o Pavle phenđa: “Pana hari ili but, me molinava e Devle na samo tu nego hem sare kola avdive šunena man te oven sar me, ali bizo akala lancija.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Tegani uštine o caro, o upravniko, i Vernika hem okola kola olencar beštine,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 i, kad iklile, vaćerde maškara pumende: “Akava manuš na ćerela ništa so zaslužini meriba ili phandlipe.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 A o Agripa phenđa e Festese: “Te na rodel ine e rimesoro caro te sudini lese, ka šaj ine te ovel muklo.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.