Atos 26

rmna (RMNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tegani o Agripa phenđa e Pavlese: “Akana šaj te vaćere ani ti odbrana.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Carona Agripa, bahtalo injum adalese so avdive angla tute ka braninav man taro sa zako so o Jevreja optužinena man,
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 najviše adalese so tu but šukar džane sa o adetija e jevrejengere hem o verovanja ko save na složinena pe. Adalese molinava tut te šune man strpljivo.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Sa o Jevreja džanen sar taro tikoripe živinđum maškaro mlo narodo hem ano Jerusalim.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Džanen man oto angleder hem šaj, te mangena, te svedočinen da me sar farisej živinđum palo zahtevija oti najstrogo grupa amara verakiri.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 A akana sudini pe maje zbog mli nada ano obećanje savo o Devel dinđa amare pradadenđe.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Hem amare dešu duj plemija nadinena pe da adava obećanje ka pherđol hem taro sa o vilo služinena e Devle dive hem rat. Zbog adaja nada, carona, o Jevreja optužinena man.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Sose mislinena da e Devlese nane moguće te vazdel e mulen?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Hem me mislinđum da valjani zorale te džav protiv o anav e Isusesoro taro Nazaret.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ače so ćerđum ano Jerusalim: bute svetone manušen frdinđum ano phandlipe kad o šerutne sveštenici dinde man vlast. A kad mudarde len, me složinđum man adaleja.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Hem ko sa o sinagoge but puti mučibnaja terinđum len te hulinen upro Isus. Edobor injumle holjame upro lende da progoninđum len hem ano dizja e abanđijengere.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Ađahar me, kad dobinđum vlast hem kad mukle maje o šerutne sveštenici, leljum te džav ko Damask.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 I ko ekvaš o dive, carona, sar džava ine dromeja, dikhljum svetlost taro nebo, savo po zorale taro kham sijajinđa upra mande hem okolende kola džele mancar.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Sare peljam ki phuv, a me šunđum glaso savo ki e jevrejengiri čhib vaćerđa maje: ‘Savle, Savle, sose progonineja man? Pharoi te borine tut protiv mli volja!’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Me pučljum le: ‘Ko injan tu, Gospode?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 A akana ušti hem terđov ko pre. Mothovđum man tuće sar te čhivav tut te ove mlo sluga hem svedoko akalestar so dikhljan mandar hem okolestar so pana ka mothovav će.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Me ka spasinav tut te narodostar hem e manušendar taro avera nacije, kolende bičhalava tut.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Tu ka phrave lengere jaćha te irinen pe tari tomina ko svetlost, tari vlast e Sotonesiri ko Devel, te šaj priminen oprostiba e grehengoro hem than maškar okolende kolai posvetime veraja ana mande.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Adalese, carona Agripa, na injumle neposlušno e nebosere vizijaće.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Najangle propovedinđum e manušenđe ano Damask, onda okolenđe ano Jerusalim hem ani sa e judejakiri phuv, i e manušenđe taro avera nacije – te pokajinen pe hem te irinen pe ko Devel hem te ćeren šukar delja savencar ka mothoven da pokajinde pe.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Adalese o Jevreja dolinde man ano Hram hem mangle te mudaren man.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ali, o Devel arakhlja man sa đi akava dive, te terđovav akate hem te svedočinav hem e čororenđe hem e barvalenđe. Me na vaćerava ništa aver sem okova so o Proroci hem o Mojsije phende da ka ovel:
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 da o Hrist ka patini hem, sar prvo kova uštino taro mule, ka mothoj o svetlost e Jevrejenđe hem avere nacijenđe.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Sar o Pavle branini pe ine akale lafencar, o Fest zorale vičinđa: “Pavle, tu na injan sasto! Oto baro džandipe dilindiljan.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 A o Pavle phenđa lese: “Me na injum dilino, cenimeja Feste, nego vaćerava čačikane hem razumna lafija.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 O caro o Agripa šukar džanel sa akava hem adalese me phravdeste vaćerava lese. Džanav dai lese sa akala stvarija pendžarutne, adalese so sa adava na ulo ko nesavo garavdo than.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Carona Agripa, verujineja li e prorokonenđe? Džanav da verujineja.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Tegani o Agripa phenđa e Pavlese: “Pana hari hem ka ubedine man te ovav hrišćanin!”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 A o Pavle phenđa: “Pana hari ili but, me molinava e Devle na samo tu nego hem sare kola avdive šunena man te oven sar me, ali bizo akala lancija.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Tegani uštine o caro, o upravniko, i Vernika hem okola kola olencar beštine,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 i, kad iklile, vaćerde maškara pumende: “Akava manuš na ćerela ništa so zaslužini meriba ili phandlipe.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 A o Agripa phenđa e Festese: “Te na rodel ine e rimesoro caro te sudini lese, ka šaj ine te ovel muklo.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.