Atos 17
rmna (RMNA) vs ARC
1 Kad nakhle o Pavle hem o Sila maškaro dizja Amfipolj hem Apolonija, resle ko Solun, kote inele e jevrejengiri sinagoga.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 O Pavle, palo plo adeti đerdinđa ki sinagoga, hem trin kurče ko savato raspravinđa e Jevrejencar oto Sveta lila.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Objasnini lenđe ine hem dokažini lenđe: “O Hrist valjanđa te patini hem te uštel taro mule. A adavai o Isus kolestar me vaćerava tumenđe, ovi o Hrist.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Nesave olendar inele uverime hem pridružinde pe e Pavlese hem e Silase. Obratinde pe hem but pobožna Grci hem but ugledna džuvlja.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Ali avera Jevreja inele ljubomorna i čedinde e bišukare manušen taro trg hem terinde len te vazden pobuna ani diz. I ale anglo e Jasonesoro čher hem rodinde lestar te ikali e Pavle hem e Sila te sudini pe lenđe.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 A kad na arakhle len, vucinde e Jasone hem pana nesave phraljen anglo e dizjakere šerutne, vičindoj: “Hem akate ale okola kola vazdinde pobuna ano sa o carstvo,
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 a o Jason priminđa len pese ano čher! Sare on ćerena protiv e carosere naredbe, adalese so vaćerena da postojini aver caro – o Isus!”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Kad o narodo hem e dizjakere šerutne šunde adava, uznemirinde pe.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ali kad oto Jason hem oto avera lelje pare sar garancija, mukle len.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Samo so peli i rat, o phralja bičhalde e Pavle hem e Sila ki diz Verija. Kad resle adari, lelje te džan ani e jevrejengiri sinagoga.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Adari o Jevreja inele but po phravde zako Lafi nego okola ko Solun, i šukar priminde e Devlesoro lafi. Svako dive rodinde ano Sveta lila te dikhen čače li ađahar sar so vaćeri o Pavle.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 I ađahar but džene olendar poverujinde, hem but ugledna Grkinje hem Grci.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 A kad o Jevreja taro Solun šunde so o Pavle hem ki Verija mothoj e Devlesoro lafi, ale, hem adari uznemirinde hem pobuninde sa e narodo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Tegani o phralja odmah bičhalde e Pavle nakoro more, a o Sila hem o Timotej ačhile ani Verija.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 A okola so džele e Pavleja legarde le ki diz Atina. I irinde pe ki Verija primindoj i naredba e Pavlestar zako Sila hem zako Timotej te džan so po sig oleste.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Sar o Pavle adžićeri ine e Sila hem e Timoteje ani Atina, inele uznemirime ano duho kad dikhlja dai i diz pherdi idolja.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 I e Jevrejencar hem e pobožnone Grkonencar raspravini ine ani sinagoga, a svako dive raspravini ine hem ko trg okolencar kola ovena ine adari.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Ađahar e Pavleja lelje te raspravinen hem nesave filozofija – o epikurejci hem o stoici.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Tegani dolinde le hem ande le ko Areopag, ko čediba e dizjakere šerutnengoro, i phende lese: “Šaj li te džana savoi adava nevo sikaviba savo tu sikaveja?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Šunaja so vaćereja nesave stvarija savei čudna amenđe, i mangaja te džana so šaj te ovel adava.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 A sa o manuša tari Atina hem o abanđije kola živinde maškar olende trošinena ine sa pumaro vreme ko vaćeriba hem ko šuniba nešto nevo.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Tegani o Pavle terdino ko maškar oto Areopag, i phenđa: “Manušalen tari Atina, palo sa akava, dikhava da injen but religiozna.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Adalese so, sar nakhava ine i diz hem sar dikhava ine tumare svetinje, arakhljum hem jekh žrtveniko, ko savo pisini: ‘E Bipendžarutne Devlese.’ Me vaćerava tumenđe adale Devlestar kole tumen poštujinena, ali na pendžarena.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Adava Devel ćerđa o sveto hem sa soi ano leste. Ovi gospodari e nebosoro hem e phuvjakoro hem adalese na bešela ano hramija savei ćerde e manušikane vasteja,
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 hem na valjani lese ništa e manušestar te ćerel olese. Adalese so, ovi adava kova sarijenđe dela dživdipe, o dah hem sa aver.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Jekhe manušestar ćerđa sa e narodo te pheren sa i phuv, angleder odredindoj o vremenja hem o thana kaj ka bešen.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 O Devel ćerđa adava sar te šaj o manuša roden le, sar te šaj nesar dolen le hem te arakhen le, iako ov nane dur nijekhestar amendar.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 ‘Adalese so, ano leste živinaja, mrdinaja hem postojinaja’ – sar so phende hem nesave tumare pesnici: ‘Amen injam lesoro potomstvo.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 I adalese so injam e Devlesoro potomstvo, na valjani te mislina dai o Devel slično e kipese oto zlato, srebro ili bar – dai nešto so o manuš zamislinđa hem ćerđa ple vastencar.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Angleder kad o manuša na džande e Devlese, ov na dikhlja ko adava, ali akana naredini sa e manušenđe ko svako than te pokajinen pe.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Adalese so o Devel odredinđa o dive kad pravedno ka sudini e svetose prekalo manuš kole odredinđa hem kolestar sarijenđe dinđa dokazija ađahar so vazdinđa le taro mule.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Kad šunde zako uštiba taro mule, nesave lelje te maren muj, a avera phende: “Adalestar ka šuna tut aver puti.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 I o Pavle dželo olendar.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 A palem, nesave manuša olendar pridružinde pe lese hem poverujinde. Maškar olende inele o Dionisije – jekh e šerutnendar oto Areopag, i đuvli palo anav Damara hem avera.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.