Atos 17

rmna (RMNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kad nakhle o Pavle hem o Sila maškaro dizja Amfipolj hem Apolonija, resle ko Solun, kote inele e jevrejengiri sinagoga.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 O Pavle, palo plo adeti đerdinđa ki sinagoga, hem trin kurče ko savato raspravinđa e Jevrejencar oto Sveta lila.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Objasnini lenđe ine hem dokažini lenđe: “O Hrist valjanđa te patini hem te uštel taro mule. A adavai o Isus kolestar me vaćerava tumenđe, ovi o Hrist.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Nesave olendar inele uverime hem pridružinde pe e Pavlese hem e Silase. Obratinde pe hem but pobožna Grci hem but ugledna džuvlja.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Ali avera Jevreja inele ljubomorna i čedinde e bišukare manušen taro trg hem terinde len te vazden pobuna ani diz. I ale anglo e Jasonesoro čher hem rodinde lestar te ikali e Pavle hem e Sila te sudini pe lenđe.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 A kad na arakhle len, vucinde e Jasone hem pana nesave phraljen anglo e dizjakere šerutne, vičindoj: “Hem akate ale okola kola vazdinde pobuna ano sa o carstvo,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 a o Jason priminđa len pese ano čher! Sare on ćerena protiv e carosere naredbe, adalese so vaćerena da postojini aver caro – o Isus!”
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Kad o narodo hem e dizjakere šerutne šunde adava, uznemirinde pe.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Ali kad oto Jason hem oto avera lelje pare sar garancija, mukle len.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Samo so peli i rat, o phralja bičhalde e Pavle hem e Sila ki diz Verija. Kad resle adari, lelje te džan ani e jevrejengiri sinagoga.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Adari o Jevreja inele but po phravde zako Lafi nego okola ko Solun, i šukar priminde e Devlesoro lafi. Svako dive rodinde ano Sveta lila te dikhen čače li ađahar sar so vaćeri o Pavle.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 I ađahar but džene olendar poverujinde, hem but ugledna Grkinje hem Grci.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 A kad o Jevreja taro Solun šunde so o Pavle hem ki Verija mothoj e Devlesoro lafi, ale, hem adari uznemirinde hem pobuninde sa e narodo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Tegani o phralja odmah bičhalde e Pavle nakoro more, a o Sila hem o Timotej ačhile ani Verija.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 A okola so džele e Pavleja legarde le ki diz Atina. I irinde pe ki Verija primindoj i naredba e Pavlestar zako Sila hem zako Timotej te džan so po sig oleste.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Sar o Pavle adžićeri ine e Sila hem e Timoteje ani Atina, inele uznemirime ano duho kad dikhlja dai i diz pherdi idolja.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 I e Jevrejencar hem e pobožnone Grkonencar raspravini ine ani sinagoga, a svako dive raspravini ine hem ko trg okolencar kola ovena ine adari.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ađahar e Pavleja lelje te raspravinen hem nesave filozofija – o epikurejci hem o stoici.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Tegani dolinde le hem ande le ko Areopag, ko čediba e dizjakere šerutnengoro, i phende lese: “Šaj li te džana savoi adava nevo sikaviba savo tu sikaveja?
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Šunaja so vaćereja nesave stvarija savei čudna amenđe, i mangaja te džana so šaj te ovel adava.”
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 A sa o manuša tari Atina hem o abanđije kola živinde maškar olende trošinena ine sa pumaro vreme ko vaćeriba hem ko šuniba nešto nevo.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Tegani o Pavle terdino ko maškar oto Areopag, i phenđa: “Manušalen tari Atina, palo sa akava, dikhava da injen but religiozna.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Adalese so, sar nakhava ine i diz hem sar dikhava ine tumare svetinje, arakhljum hem jekh žrtveniko, ko savo pisini: ‘E Bipendžarutne Devlese.’ Me vaćerava tumenđe adale Devlestar kole tumen poštujinena, ali na pendžarena.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Adava Devel ćerđa o sveto hem sa soi ano leste. Ovi gospodari e nebosoro hem e phuvjakoro hem adalese na bešela ano hramija savei ćerde e manušikane vasteja,
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 hem na valjani lese ništa e manušestar te ćerel olese. Adalese so, ovi adava kova sarijenđe dela dživdipe, o dah hem sa aver.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Jekhe manušestar ćerđa sa e narodo te pheren sa i phuv, angleder odredindoj o vremenja hem o thana kaj ka bešen.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 O Devel ćerđa adava sar te šaj o manuša roden le, sar te šaj nesar dolen le hem te arakhen le, iako ov nane dur nijekhestar amendar.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 ‘Adalese so, ano leste živinaja, mrdinaja hem postojinaja’ – sar so phende hem nesave tumare pesnici: ‘Amen injam lesoro potomstvo.’
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 I adalese so injam e Devlesoro potomstvo, na valjani te mislina dai o Devel slično e kipese oto zlato, srebro ili bar – dai nešto so o manuš zamislinđa hem ćerđa ple vastencar.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Angleder kad o manuša na džande e Devlese, ov na dikhlja ko adava, ali akana naredini sa e manušenđe ko svako than te pokajinen pe.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Adalese so o Devel odredinđa o dive kad pravedno ka sudini e svetose prekalo manuš kole odredinđa hem kolestar sarijenđe dinđa dokazija ađahar so vazdinđa le taro mule.”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Kad šunde zako uštiba taro mule, nesave lelje te maren muj, a avera phende: “Adalestar ka šuna tut aver puti.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 I o Pavle dželo olendar.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 A palem, nesave manuša olendar pridružinde pe lese hem poverujinde. Maškar olende inele o Dionisije – jekh e šerutnendar oto Areopag, i đuvli palo anav Damara hem avera.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.