Atos 16

rmna (RMNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O Pavle alo ki Derva i onda ki Listra, kaj živinđa o učeniko palo anav Timotej. Ov inele čhavo e Jevrejkakoro koja inele vernica, a lesoro dad na inele Jevrejco.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 O phralja ani Listra hem ano Ikonijum šukar vaćerde olestar.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 O Pavle manglja te legari le peja ko drom, i adalese obrezinđa le sar te prihvatinen le o Jevreja kola živinde ko adala thana, adalese so sare džande da lesoro dad na inele Jevrejco.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nakhindoj maškaro dizja, vaćerena ine o odluke save ande o apostolja hem o starešine ano Jerusalim ko save valjande o manuša te ićeren pe.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 I ađahar o khanđirja ovena ine zorale ani vera hem barjola ine lengoro broj taro dive ko dive.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 A on nakhine maškari regija Frigija hem Galatija, adalese so o Sveto Duho na muklja lenđe te propovedinen e Devlesoro lafi ani Tikori Azija.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kad resle ki granica e Mizijakiri, mangle te đerdinen ki Vitinija, ali o Duho e Isusesoro na muklja lenđe.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 I ađahar nakhine uzali Mizija hem ale ki diz Troada.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 I prekali rat e Pavle inele vizija: sar nesavo Makedonco terdino hem molinđa le: “Ava ki Makedonija hem pomožin amenđe!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Palo adava so ine le vizija, amen dikhljam po sig te dža ki Makedonija, adalese so injamle uverime da o Devel vičinđa amen te mothova lenđe o Šukar lafi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Tari Troada plovinđam pravo ko Samotrak, a tejsato dive ko Neapolj,
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 a adathar ko Filipe, savo inele e rimesiri kolonija hem bari diz oto adava deo oti Makedonija. Ki adaja diz ačhiljam nekobor dive.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ko savato ikliljam taro e dizjakoro udar nakori len, kaj pretpostavinđam da isi than kaj čedena pe o manuša te molinen pe. Adari bešljam hem leljam te vaćera e đuvljencar kola čedinde pe adari.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 A šunđa amen hem jekh pobožno đuvli palo anav Lidija tari diz Tijatira koja biknela ine o skupa lole šeja. O Gospod phravđa lakoro vilo te šunel šukar okova so o Pavle vaćerđa.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 A kad oj hem lakere čherutne krstinde pe, oj molinđa amen vaćerindoj: “Te mislinena da verujinava ano Gospod, aven hem ačhoven maje ano čher.”
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Jekhvar sar džaja ine ko than kaj čedena pe o manuša te molinen pe, reslja amen jekh ropkinja. Oj inele opsednutime bišukare duhoja kova ćerela la te džanel so ka ovel, i ađahar so dikhljari anela ine bari zarada ple gospodarenđe.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Oj džala ine palo Pavle hem pala amende, vičindoj: “Akalai manuša sluge e Najbare Devlesere! On mothovena tumenđe o drom e spasibnasoro!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 I ađahar ćerela ine but dive, i kad e Pavlese alo đi o nak, irinđa pe hem phenđa e duhose: “ Naredinava će ko anav e Isuse Hristesoro te ikljove olatar!”
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 A kad lakere gospodarija dikhle da našalde i nada zaki pumari zarada, dolinde e Pavle hem e Sila hem vucinde len ko trg e dizjakoro anglo vladarija.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 I kad ande len anglo upravnici, phende: “Akala manuša, kolai Jevreja, anena nemir ani amari diz,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 hem propovedinena o adetija save amen, o Rimljanja, na tromaja te prihvatina ni te ićera.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Tegani o narodo uštino protiv o Pavle hem o Sila, a o upravnici pharavde o šeja upro lende hem naredinde te šibinen len.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Kad zorale šibinde len, frdinde len ano phandlipe hem naredinde e stražarese šukar te arakhi len.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Kad o stražari dobinđa esavki naredba, ov frdinđa len ano maškarutno than e phandlipnasoro, a lengere pre phandlja ađahar so čhivđa len ano phalja.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 I đi sar ki ekvaš i rat, o Pavle hem o Sila molinde pe hem đilabde e Devlese, a o phandle manuša šunena len ine.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Otojekhvar ulo edobor zoralo zemljotres, da sa o temelja e phandlipnasere tresinde. Odmah phravdile sa o udara hem sarijendar phravdile o lancija.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Kad o stražari uštino taro sojba, i kad dikhlja da o udara e phandlipnasere phravde, lelja plo mači hem manglja te mudari pe, adalese so mislinđa da o phandle manuša našle.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ali, o Pavle oto sa o glaso vičinđa: “Ma ćer korkoro tuće bišukaripe! Sare akate injam!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Tegani o stražari rodinđa svetlost, prastandilo hem tresindoj oti dar pelo ko kočija anglo Pavle hem anglo Sila.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Tegani ikalđa len taro phandlipe hem pučlja len: “Phenen maje, cenime manušalen, so valjani te ćerav te ovav spasime?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 A on phende lese: “Verujin ano Gospod Isus, i ka ove spasime hem tu hem te čherutne.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Tegani lese hem lesere čherutnenđe mothovde o Lafi e Gospodesoro.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ko adava isto sati adala raćakoro o stražari legarđa e Pavle hem e Sila hem thovđa lengere rane, a odmah palo adava krstinde pe hem ov hem lesere čherutne.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Tegani anđa len pese ano čher hem dinđa len te han, hem radujinđa pe ple čherutnencar so poverujinde ano Devel.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Kad dislilo, o upravnici bičhalde pumare službenikonen te phenen e stražarese te mukel e Pavle hem e Sila.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Tegani o stražari phenđa e Pavlese: “O upravnici phende maje te mukav tumen. Adalese akana ikljoven hem džan ano mir.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 A o Pavle phenđa lenđe: “Marde amen anglo sa o manuša, bizo sudiba, iako injam e rimesere dizutne, hem frdinde amen ko phandlipe, a akana mangena garandoj te ikalen amen! Na! Nego, nek on korkore aven hem nek ikalen amen.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 O službenici vaćerde adava e upravnikonenđe, i kad šunde dai o Pavle hem o Sila dizutne e Rimesere, darandile,
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 i ale, izvininde pe hem ikalde len molindoj len te džan tari diz.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Kad iklile taro phandlipe, o Pavle hem o Sila džele e Lidijaće ano čher, dikhle pe e vernikonencar, ohrabrinde len, i džele adathar.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.