Atos 16
rmna (RMNA) vs NAA
1 O Pavle alo ki Derva i onda ki Listra, kaj živinđa o učeniko palo anav Timotej. Ov inele čhavo e Jevrejkakoro koja inele vernica, a lesoro dad na inele Jevrejco.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 O phralja ani Listra hem ano Ikonijum šukar vaćerde olestar.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 O Pavle manglja te legari le peja ko drom, i adalese obrezinđa le sar te prihvatinen le o Jevreja kola živinde ko adala thana, adalese so sare džande da lesoro dad na inele Jevrejco.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nakhindoj maškaro dizja, vaćerena ine o odluke save ande o apostolja hem o starešine ano Jerusalim ko save valjande o manuša te ićeren pe.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 I ađahar o khanđirja ovena ine zorale ani vera hem barjola ine lengoro broj taro dive ko dive.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 A on nakhine maškari regija Frigija hem Galatija, adalese so o Sveto Duho na muklja lenđe te propovedinen e Devlesoro lafi ani Tikori Azija.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kad resle ki granica e Mizijakiri, mangle te đerdinen ki Vitinija, ali o Duho e Isusesoro na muklja lenđe.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 I ađahar nakhine uzali Mizija hem ale ki diz Troada.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 I prekali rat e Pavle inele vizija: sar nesavo Makedonco terdino hem molinđa le: “Ava ki Makedonija hem pomožin amenđe!”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Palo adava so ine le vizija, amen dikhljam po sig te dža ki Makedonija, adalese so injamle uverime da o Devel vičinđa amen te mothova lenđe o Šukar lafi.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Tari Troada plovinđam pravo ko Samotrak, a tejsato dive ko Neapolj,
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 a adathar ko Filipe, savo inele e rimesiri kolonija hem bari diz oto adava deo oti Makedonija. Ki adaja diz ačhiljam nekobor dive.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ko savato ikliljam taro e dizjakoro udar nakori len, kaj pretpostavinđam da isi than kaj čedena pe o manuša te molinen pe. Adari bešljam hem leljam te vaćera e đuvljencar kola čedinde pe adari.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 A šunđa amen hem jekh pobožno đuvli palo anav Lidija tari diz Tijatira koja biknela ine o skupa lole šeja. O Gospod phravđa lakoro vilo te šunel šukar okova so o Pavle vaćerđa.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 A kad oj hem lakere čherutne krstinde pe, oj molinđa amen vaćerindoj: “Te mislinena da verujinava ano Gospod, aven hem ačhoven maje ano čher.”
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Jekhvar sar džaja ine ko than kaj čedena pe o manuša te molinen pe, reslja amen jekh ropkinja. Oj inele opsednutime bišukare duhoja kova ćerela la te džanel so ka ovel, i ađahar so dikhljari anela ine bari zarada ple gospodarenđe.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Oj džala ine palo Pavle hem pala amende, vičindoj: “Akalai manuša sluge e Najbare Devlesere! On mothovena tumenđe o drom e spasibnasoro!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 I ađahar ćerela ine but dive, i kad e Pavlese alo đi o nak, irinđa pe hem phenđa e duhose: “ Naredinava će ko anav e Isuse Hristesoro te ikljove olatar!”
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 A kad lakere gospodarija dikhle da našalde i nada zaki pumari zarada, dolinde e Pavle hem e Sila hem vucinde len ko trg e dizjakoro anglo vladarija.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 I kad ande len anglo upravnici, phende: “Akala manuša, kolai Jevreja, anena nemir ani amari diz,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 hem propovedinena o adetija save amen, o Rimljanja, na tromaja te prihvatina ni te ićera.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tegani o narodo uštino protiv o Pavle hem o Sila, a o upravnici pharavde o šeja upro lende hem naredinde te šibinen len.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Kad zorale šibinde len, frdinde len ano phandlipe hem naredinde e stražarese šukar te arakhi len.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Kad o stražari dobinđa esavki naredba, ov frdinđa len ano maškarutno than e phandlipnasoro, a lengere pre phandlja ađahar so čhivđa len ano phalja.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 I đi sar ki ekvaš i rat, o Pavle hem o Sila molinde pe hem đilabde e Devlese, a o phandle manuša šunena len ine.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Otojekhvar ulo edobor zoralo zemljotres, da sa o temelja e phandlipnasere tresinde. Odmah phravdile sa o udara hem sarijendar phravdile o lancija.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Kad o stražari uštino taro sojba, i kad dikhlja da o udara e phandlipnasere phravde, lelja plo mači hem manglja te mudari pe, adalese so mislinđa da o phandle manuša našle.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ali, o Pavle oto sa o glaso vičinđa: “Ma ćer korkoro tuće bišukaripe! Sare akate injam!”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Tegani o stražari rodinđa svetlost, prastandilo hem tresindoj oti dar pelo ko kočija anglo Pavle hem anglo Sila.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tegani ikalđa len taro phandlipe hem pučlja len: “Phenen maje, cenime manušalen, so valjani te ćerav te ovav spasime?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 A on phende lese: “Verujin ano Gospod Isus, i ka ove spasime hem tu hem te čherutne.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Tegani lese hem lesere čherutnenđe mothovde o Lafi e Gospodesoro.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ko adava isto sati adala raćakoro o stražari legarđa e Pavle hem e Sila hem thovđa lengere rane, a odmah palo adava krstinde pe hem ov hem lesere čherutne.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Tegani anđa len pese ano čher hem dinđa len te han, hem radujinđa pe ple čherutnencar so poverujinde ano Devel.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kad dislilo, o upravnici bičhalde pumare službenikonen te phenen e stražarese te mukel e Pavle hem e Sila.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Tegani o stražari phenđa e Pavlese: “O upravnici phende maje te mukav tumen. Adalese akana ikljoven hem džan ano mir.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 A o Pavle phenđa lenđe: “Marde amen anglo sa o manuša, bizo sudiba, iako injam e rimesere dizutne, hem frdinde amen ko phandlipe, a akana mangena garandoj te ikalen amen! Na! Nego, nek on korkore aven hem nek ikalen amen.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 O službenici vaćerde adava e upravnikonenđe, i kad šunde dai o Pavle hem o Sila dizutne e Rimesere, darandile,
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 i ale, izvininde pe hem ikalde len molindoj len te džan tari diz.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Kad iklile taro phandlipe, o Pavle hem o Sila džele e Lidijaće ano čher, dikhle pe e vernikonencar, ohrabrinde len, i džele adathar.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.