Atos 15
rmna (RMNA) vs VC
1 A nesave manuša ale tari Judeja, i lelje te sikaven e phraljen: “Te na obrezinđen tumen palo e Mojsijasoro adeti, našti te oven spasime.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 I kad e Pavle hem e Varnava ine bari rasprava hem debata olencar, inele odredime o Pavle hem o Varnava hem pana nesave phralja, zbog akaja rasprava, te džan ko Jerusalim koro apostolja hem koro starešine.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ađahar i khanđiri bičhalđa len ko drom, a on, nakhindoj maškari Fenikija hem i Samarija, sa detaljno vaćerena ine oto obratiba e manušengoro kola nane Jevreja, hem adaleja ande bari radost sa e phraljenđe.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Kad resle ko Jerusalim, priminde len i khanđiri, o apostolja hem o starešine, a on vaćerde lenđe sa so o Devel ćerđa prekal olende.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ali uštine nesave vernici e farisejendar, i phende: “Okola kola nane Jevreja valjani te obrezinen pe hem valjani te naredini pe lenđe te ićeren pe ko e Mojsijasoro zakoni.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 O apostolja hem o starešine čedinde pe te vaćeren adalestar.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Pali bari rasprava, o Petar uštino hem phenđa lenđe: “Phraljalen, tumen džanen da pana taro anglune dive o Devel birinđa man maškaro tumende te šaj o manuša taro avera nacije mle mujestar te šunen o Šukar lafi hem te poverujinen.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Hem o Devel, kova pendžari o vile, potvrdinđa da prihvatinđa len ađahar so dinđa len e Svetone Duho sar hem amen.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Ov na ćerđa nisavi razlika maškar olende hem amende, adalese so hem olengere vile očistinđa prekali vera.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Sose, onda, akana iskušinena e Devle ađahar so čhivena jaram e učenikonenđe savo našti ine te akhara ni amen ni amare pradada?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ali amen verujinaja da injam spasime pali milost e Gospodesiri e Isusesiri isto ađahar sar soi hem on.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tegani sare trainde, i lelje te šunen e Varnava hem e Pavle kola vaćerde save sa znakija hem čudesija o Devel ćerđa prekal olende maškaro avera nacije.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Kad završinde, o Jakov phenđa: “Phraljalen, šunen man.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 O Simon Petar phenđa da o Devel najangle dikhlja maškaro avera nacije te birini pese narodo.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 A adaleja složinena pe hem o lafija e prorokonengere, sar soi pisime:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Palo adava ka irinav man
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 te šaj hem avera manuša te roden e Gospode,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 A adavai pendžarutno taro but angleder vreme.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Adalese me dikhava da na valjani te čhiva pharipe upro okola kola nane Jevreja kola obratinena pe e Devlese,
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 nego te pisini pe lenđe te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, adalese soi nečisto, te ciden pe taro blud, te na han o mas e tasavde životinjengoro ano savo isi rat hem te na pijen o rat e životinjengoro.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Adalese so adala zakonja e Mojsijasere pana taro anglune vremenja propovedinena pe ani svako diz hem svako savato čitinena pe ano sinagoge.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Tegani o apostolja hem o starešine sa e khanđirjaja odlučinde te birinen maškara pumende manušen kolen ka bičhalen e Pavleja hem e Varnavaja ki Antiohija. Ađahar birinde e Juda kola vičinde Varsava hem e Sila, kola inele vođe maškaro vernici.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Palo lende bičhalde akava lil:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Šunđam da nesave manuša amendar ale tumende, iako amen na bičhalđam len, hem zbuninde tumen pumare lafencar hem uznemirinde tumen.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Adalese amen sare sar jekh odlučinđam te birina nesave manušen hem te bičhala len kora tumende zajedno amare volime phraljencar, e Varnavaja hem e Pavleja.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Adavai manuša kola pumaro dživdipe rizikujinde zbog amaro Gospod Isus Hrist.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adalese bičhalaja e Juda hem e Sila, te vaćeren tumenđe isto sa akava.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Adalese so, zajedno e Svetone Duhoja, odlučinđam te na čhiva tumenđe aver pharipe, sem akalestar so valjani:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, te na pijen o rat e životinjengoro hem te na han o mas e tasavde životinjengoro ano savo isi rat, hem te ciden pe taro blud. Šukar ka ćeren te ićerena tumen po dur sa akalestar.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 I kad inele bičhalde ko drom, džele ki Antiohija kote čedinde e vernikonen hem dinde len o lil.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Kad on čitinde o lil, radujinde pe zako ohrabrenje.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 A o Juda hem o Sila, kola hem korkore inele proroci, bute lafencar ohrabrinde hem zorjarde e phraljen ani vera.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Palo nesavo vreme so inele adari, o vernici ano mir bičhalde len palal okolende kola bičhalde len.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Ali o Sila odlučinđa te ačhol adari.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 A o Pavle hem o Varnava ačhile ki Antiohija. Zajedno bute averencar sikavena ine e narodo hem propovedinena o lafi e Gospodesoro.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Palo nesavo vreme o Pavle phenđa e Varnavase: “Hajde te irina men hem te dikha e phraljen ko sa o dizja ko save propovedinđam o lafi e Gospodesoro, te dikha sari.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 A o Varnava manglja te legaren pumencar hem e Jovane vičime Marko,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 ali o Pavle mislinđa da nane šukar pumencar te legaren okole kova ačhavđa len ine ki Pamfilija hem na nastavinđa olencar i buti.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 I edobor zorale na složinde pe da cidinde pe jekh averestar: o Varnava lelja e Marko hem otplovinđa ko Kipar,
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 a o Pavle izabirinđa e Sila. I kad o phralja poverinde le ki milost e Gospodesiri, dželo.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 I nakhela ine maškari Sirija hem i Kilikija hem zorjari o khanđirja.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.