Atos 15

rmna (RMNA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A nesave manuša ale tari Judeja, i lelje te sikaven e phraljen: “Te na obrezinđen tumen palo e Mojsijasoro adeti, našti te oven spasime.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 I kad e Pavle hem e Varnava ine bari rasprava hem debata olencar, inele odredime o Pavle hem o Varnava hem pana nesave phralja, zbog akaja rasprava, te džan ko Jerusalim koro apostolja hem koro starešine.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Ađahar i khanđiri bičhalđa len ko drom, a on, nakhindoj maškari Fenikija hem i Samarija, sa detaljno vaćerena ine oto obratiba e manušengoro kola nane Jevreja, hem adaleja ande bari radost sa e phraljenđe.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kad resle ko Jerusalim, priminde len i khanđiri, o apostolja hem o starešine, a on vaćerde lenđe sa so o Devel ćerđa prekal olende.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ali uštine nesave vernici e farisejendar, i phende: “Okola kola nane Jevreja valjani te obrezinen pe hem valjani te naredini pe lenđe te ićeren pe ko e Mojsijasoro zakoni.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 O apostolja hem o starešine čedinde pe te vaćeren adalestar.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Pali bari rasprava, o Petar uštino hem phenđa lenđe: “Phraljalen, tumen džanen da pana taro anglune dive o Devel birinđa man maškaro tumende te šaj o manuša taro avera nacije mle mujestar te šunen o Šukar lafi hem te poverujinen.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Hem o Devel, kova pendžari o vile, potvrdinđa da prihvatinđa len ađahar so dinđa len e Svetone Duho sar hem amen.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Ov na ćerđa nisavi razlika maškar olende hem amende, adalese so hem olengere vile očistinđa prekali vera.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Sose, onda, akana iskušinena e Devle ađahar so čhivena jaram e učenikonenđe savo našti ine te akhara ni amen ni amare pradada?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Ali amen verujinaja da injam spasime pali milost e Gospodesiri e Isusesiri isto ađahar sar soi hem on.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Tegani sare trainde, i lelje te šunen e Varnava hem e Pavle kola vaćerde save sa znakija hem čudesija o Devel ćerđa prekal olende maškaro avera nacije.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kad završinde, o Jakov phenđa: “Phraljalen, šunen man.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 O Simon Petar phenđa da o Devel najangle dikhlja maškaro avera nacije te birini pese narodo.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 A adaleja složinena pe hem o lafija e prorokonengere, sar soi pisime:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Palo adava ka irinav man
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 te šaj hem avera manuša te roden e Gospode,
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 A adavai pendžarutno taro but angleder vreme.’
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Adalese me dikhava da na valjani te čhiva pharipe upro okola kola nane Jevreja kola obratinena pe e Devlese,
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 nego te pisini pe lenđe te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, adalese soi nečisto, te ciden pe taro blud, te na han o mas e tasavde životinjengoro ano savo isi rat hem te na pijen o rat e životinjengoro.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Adalese so adala zakonja e Mojsijasere pana taro anglune vremenja propovedinena pe ani svako diz hem svako savato čitinena pe ano sinagoge.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Tegani o apostolja hem o starešine sa e khanđirjaja odlučinde te birinen maškara pumende manušen kolen ka bičhalen e Pavleja hem e Varnavaja ki Antiohija. Ađahar birinde e Juda kola vičinde Varsava hem e Sila, kola inele vođe maškaro vernici.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Palo lende bičhalde akava lil:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Šunđam da nesave manuša amendar ale tumende, iako amen na bičhalđam len, hem zbuninde tumen pumare lafencar hem uznemirinde tumen.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Adalese amen sare sar jekh odlučinđam te birina nesave manušen hem te bičhala len kora tumende zajedno amare volime phraljencar, e Varnavaja hem e Pavleja.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Adavai manuša kola pumaro dživdipe rizikujinde zbog amaro Gospod Isus Hrist.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Adalese bičhalaja e Juda hem e Sila, te vaćeren tumenđe isto sa akava.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Adalese so, zajedno e Svetone Duhoja, odlučinđam te na čhiva tumenđe aver pharipe, sem akalestar so valjani:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, te na pijen o rat e životinjengoro hem te na han o mas e tasavde životinjengoro ano savo isi rat, hem te ciden pe taro blud. Šukar ka ćeren te ićerena tumen po dur sa akalestar.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 I kad inele bičhalde ko drom, džele ki Antiohija kote čedinde e vernikonen hem dinde len o lil.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Kad on čitinde o lil, radujinde pe zako ohrabrenje.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 A o Juda hem o Sila, kola hem korkore inele proroci, bute lafencar ohrabrinde hem zorjarde e phraljen ani vera.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Palo nesavo vreme so inele adari, o vernici ano mir bičhalde len palal okolende kola bičhalde len.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 [Ali o Sila odlučinđa te ačhol adari.]
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 A o Pavle hem o Varnava ačhile ki Antiohija. Zajedno bute averencar sikavena ine e narodo hem propovedinena o lafi e Gospodesoro.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Palo nesavo vreme o Pavle phenđa e Varnavase: “Hajde te irina men hem te dikha e phraljen ko sa o dizja ko save propovedinđam o lafi e Gospodesoro, te dikha sari.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 A o Varnava manglja te legaren pumencar hem e Jovane vičime Marko,
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 ali o Pavle mislinđa da nane šukar pumencar te legaren okole kova ačhavđa len ine ki Pamfilija hem na nastavinđa olencar i buti.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 I edobor zorale na složinde pe da cidinde pe jekh averestar: o Varnava lelja e Marko hem otplovinđa ko Kipar,
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 a o Pavle izabirinđa e Sila. I kad o phralja poverinde le ki milost e Gospodesiri, dželo.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 I nakhela ine maškari Sirija hem i Kilikija hem zorjari o khanđirja.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.