Atos 10

rmna (RMNA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A ki Cezareja živinđa jekh manuš palo anav Kornelije, kova inele e rimesoro kapetani upreder šel vojnici oti četa vičimi e Italijakiri.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ov inele pobožno hem darala ine e Devlestar, a ađahar hem sa lesere čherutne. Dela ine but milostinja e čorore Jevrejenđe hem stalno molini pe ine e Devlese.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Jekh dive, đi sar ko trin o sati diveste, jasno dikhlja ani vizija e Devlesere anđeo sar alo koro leste hem phenđa: “Kornelije!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 O Kornelije dikhlja ano leste hem ki dar pučlja le: “Vaćer, Gospode?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Akana, bičhal te manušen ki Jopa te anen e Simone kovai vičime Petar.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ovi gosto nesave Simonesoro e kožaresoro, kasoroi čher uzalo more.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Kad o anđeo kova vaćerđa lese dželo, o Kornelije vičinđa ple duje slugen hem jekhe pobožnone vojniko kova kandlja le,
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 i vaćerđa lenđe sa hem bičhalđa len ki Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tejsato dive đi sar ko ekvaš o dive, sar on džana ine dromeja hem avena paše nakori diz, o Petar uklinđa upro čher te molini pe.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 I bokhalilo hem manglja te hal, ali sar ćerena lese ine nešto hajbnase, ov dikhlja vizija.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Dikhlja phravdo nebo hem sar nešto sar baro platno savo ple štare krajonencar mukela pe ki phuv.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ano leste inele sa vrste e životinjendar saven isi štar pre, okolendar so lazinena phuvjaja hem e čirikljendar.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Tegani nesavo glaso phenđa lese: “Ušti, Petre, čhin hem ha!”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 A o Petar phenđa: “Nisar, Gospode! Adalese so nikad na haljum ništa soi palo amaro zakoni pogano hem nečisto.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 A o glaso palem phenđa lese: “Ma tu vičin nečisto okova so o Devel ćerđa te ovel čisto!”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 I ađahar ulo trin puti, i onda o platno vazdinđa pe ko nebo.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 A sar o Petar pana čudini pe ine so šaj te ovel i vizija savi dikhlja, o manuša kolen o Kornelije bičhalđa raspučle pe kaj e Simonesoro čher i već inele angli kapija
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 hem vičinde hem pučle adathe li bešela o Simon kovai vičime Petar.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Sar o Petar pana razmislini ine oti vizija, o Sveto Duho phenđa lese: “Eče, trin manuša rodena tut.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ušti, hulji hem dža olencar bizo te misline tut, adalese so me bičhalđum len.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Tegani o Petar huljilo koro manuša hem phenđa: “Ače, me injum adava kole rodena. Sose aljen?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 A on phende: “Bičhalđa amen e rimesoro kapetani o Kornelije, o pravedno manuš kova darala e Devlestar, kole ceninena sa o Jevreja. Olese o sveto anđeo phenđa te vičini tut pese ko čher, te šunel so isi tut te phene lese.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tegani o Petar vičinđa len andre hem ugostinđa len.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Aver dive reslja ki Cezareja. A o Kornelije adžićerđa len, i vičinđa pla familija hem ple paše amalen.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kad o Petar đerdinđa ko čher, o Kornelije iklilo anglo leste, pelo uzalo lesere pre hem pokloninđa pe lese.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 O Petar vazdinđa le vaćerindoj: “Ušti! Hem me injum samo manuš.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 I vaćerindoj oleja, o Petar đerdinđa hem arakhlja bute čedime manušen.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Tegani o Petar phenđa lenđe: “Tumen džanen da nane muklo e Jevrejcose te družini pe nekasar tari aver nacija ili te đerdini lese ko čher. Ali, o Devel maje mothovđa da nijekhe manuše na valjani te dikhav sar poganone ili nečistone.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Adalese, kad injumle vičime, aljum bizo te mislinav man. A akana phenen maje sose vičinđen man?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 A o Kornelije phenđa lese: “Angleder štar dive, baš ko akava vreme, ko trin o sati prekalo dive, molinđum man maje ano čher, i otojekhvar terdino angla mande nesavo manuš ano sjajna šeja
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 hem phenđa maje: ‘Kornelije, o Devel šunđa ti molitva hem dikhlja te milostinje e čororenđe.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Adalese bičhal nekas ki Jopa hem vičin e Simone kovai vičime Petar. Ovi gosto e Simonesoro e kožaresoro, kasoroi čher uzalo more.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Adalese odmah bičhalđum pala tute, a tu šukar ćerđan so aljan. Akana sare amen injam akate anglo Devel te šuna sa so naredinđa će o Gospod.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Tegani o Petar lelja te vaćeri: “Čače akana dikhava da o Devel na ćerela razlika maškaro manuša,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 nego da taro svako narodo prihvatini okole kova lestar darala hem kova ćerela okova soi pravedno.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 O Devel bičhalđa o Lafi e Izraelconenđe, ađahar so mothovđa o Šukar lafi oto mir prekalo Isus Hrist – kovai Gospod sarijenđe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Tumen džanen so ulo ki sa i Judeja, počindoj oti Galileja, palo krstiba savo o Jovan propovedinđa.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Džanen zako Isus taro Nazaret, kole o Devel pomazinđa e Svetone Duhoja hem e zoralipnaja. Ov dželo taro than ko than hem ćerđa šukaripe, sasljarindoj sa okolen kola inele tali vlast e bengesiri, adalese so o Devel inele oleja.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Amen injam svedoci zako sa adava so ćerđa ano Jerusalim hem ani sa i phuv e Jevrejengiri. On mudarde le ađahar so čhivde le ko krsto,
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 ali o Devel o trito dive vazdinđa le taro mule hem ćerđa te mothoj pe amenđe,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 ali na sa e narodose, nego samo e svedokonenđe kolen o Devel angleder birinđa. Adala injam amen kola haljam hem piljam oleja palo lesoro uštiba taro mule.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ov naredinđa amenđe te propovedina e narodose hem te svedočina da ole o Devel odredinđa te ovel sudija e dživdenđe hem e mulenđe.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Olestar svedočinena sa o proroci, da svako kova verujini ano leste, prekalo lesoro anav primini oprostiba zako grehija.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Sar pana o Petar vaćeri ine, o Sveto Duho huljilo upro sarijende kola šunde lesoro vaćeriba.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 A e jevrejengere vernici kola ale e Petreja, inele but zadivime so o Devel hem e manušenđe taro avera nacije dinđa sar daro e Svetone Duho,
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 adalese so šunde len sar vaćerena ano avera jezici hem barjarena e Devle.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Šaj li neko te zabranini akalenđe te oven krstime ano pani? Hem on priminde e Svetone Duho sar so hem amen.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tegani naredinđa te krstinen pe ano anav e Isuse Hristesoro. Palo adava on zamolinde e Petre te ačhol olencar pana nekobor dive.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.