Lucas 7
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 О Исус бытэрды тэ пхэнэл э дюняски, гело ко Капернаум.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Отхэ екх баро, саво сас опэр шэлэ салдатендэ, лэстэ сас насвало тай пашло опэр мэримастэ иргати. Лэски сас бут багалыс адава лэско иргати.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Тай кана ов шунляс катар Исус, бичялдяс Лэстэ иудейски барэ манушэн, тэ манген тэ авэл тай тэ аиндэрдиел лэски иргатес.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 О барэ мануша алэ ко Исус тай лилэ бут лачес тэ манген Лэс:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 вай ов дэхэл амарэ дюняс, тай адава ов кердяс амэнги синагога.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 О Исус гело лэнца. Ов пашолас ко кхер, тай бичялдяс о баро, саво сас опэр шэлэндэ, Лэстэ пэ амалэн, тэ пхэнэн:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Мэ ли ман на гиндём, кай керав, тэ авав Тутэ. Ай пхэн екх збора, тай мо иргати кан аиндиел.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Вай ли опэр мандэ си барипэ, тай ли мандэ си, савэ тхэн кан ман салдатя. Мэ пхэнав екхески: «Джя!» — та`й ов джял, аврэски: «Эла!» — тай одова авэл. Иргатески минрэски пхэнав: «Кер акава!» — тай ов керэл.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 О Исус шунляс адава, шашты тай болдиняспэс ко дюняс, кай авэлас пал Лэстэ, пхэнляс:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Кана о бичялдэ алэ палэ андэ кхер, он дикхлэ о иргати аинды.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Набут пал отхэ о Исус гело андэ диз, кай бучёлас Наин. Лэса сас Лэскерэ сиклярдэ тай бут авэра мануша.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Кана Ов пашолас ки бар ки дизаки, андар латэ никалэнас мулэс, чявэс, саво сас екх ки дай, ай ой сас пхивли. Екхетханэ ласа андар диз никлёлас бут дюняс.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Кана о Сагбус дикхляс адалэ джювля, Ов аяды ла.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Дэчи Ов пашыло тай колисаило ко гробос. Одола, кон гелэнас лэс, тэрдилэ, тай о Исус пхэнляс:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 О муло бэшло тай лиляс тэ зборизэл, тай о Исус диняс лэс ки дай.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Алаен, кон отхэ сас, лиляс траш, тай о мануша махтадиенас э Дэвлэс:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 О зборэс катар Исус шунлилэ алаи ко Иудея тай агорял лаки пхуендэ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 О сиклярдэ э Иоаннески пхукавдэ лэски алаестар, со уло. Тай дэчи о Иоанн диняс икос пэстэ дон андар лэндэ
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 тай бичялдяс лэн ко Сагбус тэ пхучен:
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 О мурша алэ ко Исус тай пхэнлэ:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 О Исус сами адава вахыти аиндэрды бутэ манушэн катар дукха тай катар насвалипэ, тай катар джюнгалэ духя, тай бутэ корэн башлады дикхипэ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Тай Ов пхэнляс э бичялдэнги:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Бахтало одова, кон андар Мандэ на кан джял опрал дром!
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Кана о бичялдэ э Иоаннески гелэ, о Исус лиляс тэ пхэнэл э дюняски катар Иоанн:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Дэчи со тумэ гелянусас тэ дикхен? Манушэс, урявдэс андэ багалыдэс савутя? На, одола, кон урявэн багалыдэс савутя тай бэшэн андэ барвалимастэ, си андэ патишаитика кхера.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Дэчи со тумэ пхерэнас тэ дикхен? Э прарокес? Ва, тай пхэнав тумэнги, кай баро, ниш прароки.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ов одова, кастар яздимэ:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Пхэнав тумэнги, машкарэ алаи, кай аракхлилэ джювлятар, нанай баро, ниш о Иоанн. Ами алаендар о тикно андэ Дэвлэско Патишайлыки — баро лэстар.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Тай алаи о дюняс, тай джи о кидимаря э налогенги, кай шунлэ о зборэс э Исусески, пакянилэ кай э Дэвлэско дром чячё, тай он лилэ о болдипэ э Иоаннеско.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 О фарисея тай о сикляримаря э Тхэдимаски на манглэ, тэ лэн болдипэ лэстар, динэ бутуря э Дэвлэско мангипэ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 — Каса дэчи Манги тэ ушатэрдияв э манушэн адалэ вахытескерэн? — пхэнэлас о Исус. — Каски он ушадиен?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Он сар пуя, савэ бэшлэ ко майдани тай дэн бэбэря екх аврэски:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Дикхен, аки ало о Иоанн о Болдимари, на хал манро тай на пиел винас, тай тумэ пхэнэн: «Андэ лэстэ шэйтани»
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ало о Чяво о Манушыкано, хал тай пиел, тай тумэ пхэнэн: «Аки о хавджяло тай о матимари, о амал э кидимаренго э налогенгерэнго тай э бэзялэнго».
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Алаи о пуя э годявэримаски сикавэн, кай о годявэрипэ си чячё.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Екх андар фарисея диняс икос э Исусес пэстэ тэ хал. О Исус ало лэстэ андэ кхер тай лиляс тхан пал конас.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Адава вахыти екх джювли андар адалэ дизатэ, савя джянэнас, сар бэзяля, галили, кай о Исус хал андэ кхер ко фарисеи, андяс алебастрови кхоро, андэ савэстэ сас бут багалыс духыс.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Э джювли тэрдили палал ко чянга ки Исусески тай, ровэлас, чёрэлас Лэски пинрэндэ ався. Ой лиляс тэ кхосэл Лэски пинрэ пэ балэнца, чюмидэлас лэн тай макхелас духыса.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Кана о фарисеи, саво диняс икос э Исусес, дикхляс адава, ов тюшунды: «Тэ овэл би Адава Мануш чячес прароки, Ов би джянэлас, кай э джювли, сави Лэстэ колизэл, — бэзяли».
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Дэчи о Исус пхэнляс лэски:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 — Дуй мануша сас борджи екхе манушэски, — пхэнэлас о Исус. — О екх сас борджи панджшэл динаря, ай авэр — пэинда.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ли э екхески, ли аврэски на сас соса тэ дэн о борджи, тай мукляс о борджи лэнги э донги. Кон андар лэндэ, ту тюшундиес, кан дэхэл лэс бут?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 О Симон пхэнляс:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Тай болдиняспэс ки джювли, пхэнляс э Симонэски:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ту джи на чюмидын Ман, кана дикхлян, ай адая джювли одолэ вахытестар, сар Мэ алём андэ кхер, на тэрдёл тэ чюмидэл Мэ пинрэ.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ту на макхлян Манги Мо шэро олияса, ай ой макхляс багалыс духыса Мэ пинрэ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Оничин Мэ пхэнав туки: лаки муклилэ бут бэзя, андар адалэстэ ой дэхляс лачес. Ай одова, савэски залаг муклило, дэхэл залаг.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Оничин пхэнляс о Исус э джювляки:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ай авэра мануша, кай сас Лэса пал конас, лилэ тэ тюшундиен: «Кон Ов асавко, кай джи о бэзя мукел?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 О Исус пхэнляс э джювляки:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.