Lucas 14
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ACF
1 Екхвар андэ суббота, кана о Исус ало тэ хал екхе барэ манушэстэ андар фарисея, одола лачес дикхенас пал Лэстэ.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Мамуй ко Исус бэшло мануш, насвало вадянка.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 О Исус пхучляс э сикляримарен э Тхэдимаскерэн тай э фарисеен:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Он тэныкя сас. Озаман о Исус колисаило ко мануш, аиндэрды лэс тай мукляс.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Дэчи Ов пхэнляс лэнги:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Лэнги ништо на сас тэ пхэнэн адалэски.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 О Исус дикхелас, сар о мануша, савэн динэ икос, лэнас о зиядэ тхана пал конас, тай пхукавдяс лэнги пхукаипэ:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — Кана тут дэн икос ки биявэско мисяфири, ма бэш зиядэ тханэстэ. Вай андар одолэндэ, кон диндило икос, кон-то кан овэл намлыс тутар,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 тай дэчи о сагбус, кай диняс икос ли тут, ли лэс, кан пашол тутэ тай кан пхэнэл: «Дэ о тхан акалэ манушэстэ». Тай туки кан камэл ладжяваса тэ лэс палуно тхан.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Кана тут дэн икос, джя тай бэш палунэ тханэстэ, о сагбус тэ пашол тутэ тай тэ пхэнэл: «Амал, накх ко лачё тхан». Дэчи туки кан овэл дино нами ангал алаи ко джемэяти.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Кажни, кон барярэлпэс, кан овэл тикнярдо, тай тикнярэлпэс кан овэл ваздино.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Пал отхэ о Исус пхэнляс э сагбуски:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Кана ту керэс хабэ, дэ икос лэстэ э чёрэн, болавдэн, банген, корэн.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Аки дэчи ту кан овэс бахтало, вай он нащи тэ дэн палэ тут, тай ту кан диндёс палэ андэ дживиндипэ ки чяченго.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Кана екх андар савэндэ ханас шунляс адава, ов пхэнляс э Исусески:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 О Исус пхэнляс лэски:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Кана ало вахыти э хабэско, ов бичялдяс пэ иргатес тэ пхэнэл кас динэ икос: «Элан, алаи газыри».
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ай екх пал аврэстэ он алаи лилэ тэ апувикерэнпэс. О екх пхэнляс: «Мэ киндём пху, тай манги камэл тэ джяв тай тэ дикхав ла. Апувикер ман, мангав тут».
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Авэр пхэнляс: «Мэ киндём пандж парэс гурувэн тай джяв тэ галяв лэн. Апувикер ман, мангав тут».
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 О трито пхэнляс: «Мэ прандосаилём тай оничин нащи авав».
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 О иргати ало тай пхукавдяс алаи э сагбуски. Дэчи о сагбус э кхерэско холясаило тай пхэнляс э иргатески: «Джя чяльти ко улицэс тай ко танга дроморэ ки дизаки тай ан атхэ чёрэн, болавдэн, корэн тай банген».
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 «Сагбуса, — пхэнляс о иргати, — одова, со ту пхэнлян, кердём, ай дага си тхан».
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Дэчи о сагбус пхэнляс э иргатески: «Джя ко дрома тай пашал баря тай манг алаен, кас кан дикхес, тэ авэн атхэ, о кхер минро тэ овэл пхэрдо джемэяти.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Пхэнав тумэнги, кай андар ангалунэндэ, кас диням икос, никхон на кан хал мэ хабэстэ».
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Э Исусеса джялас бут дюняс. Ов болдиняспэс лэндэ тай пхэнляс:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 — Кон авэл Мандэ тай дэхэл дадэс тай дэя, ромня тай пуен, пхралэн, пхэнен я джи по бэшыпэ бут, ниш Ман, ов нащи овэл Мо сиклярдо.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Одова, кон на гелэл по хачи тай на джял пал Мандэ, нащи овэл Мо сиклярдо.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Кон-то андар тумэндэ тэ мангела тэ тхэл башня, та со, ов на кан бэшэл ханик тай на кан гинэл алаи, со камэл, тэ джянэл, кан рэсэл лэски ловэ тэ бытэрдиел о тхэдипэ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Вай ов тэ тхэла фундамент тай нащи кан бытэрдиел о тхэдипэ, тай алаи, кай дикхен адава, кан овэн лэстар, кай асан:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 «Адава мануш лиляс тэ тхэл, ай нащи бытэрды».
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Я патишаи, саво кидэлпэс ко марипэ мамуй аврэ патишаестэ. Та со, ов на кан бэшэл ханик тай на кан тюшундиел, зорало ов дэшэ бине манушэнца кан тэрдярэл одолэс, кон кан авэл опэр лэстэ маримаса бишэ биненца?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Тэ нащи, дэчи, бискай о душмани дага дур, ов кан бичялэл бичялдэн тэ манген лачимаса.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Акана, одова андар тумэндэ, кон на кан ачявэл алаи, со си лэстэ, нащи овэл Мо сиклярдо.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Лон — лачё шэи, ай тэ нашавэла о лон по дами, тай со генэ кан керэл лэс лондо?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Нэ андэ пху ов на лачё, нэ андэ навози, лэс ачёл екх тэ чес. Кастэ си кана, тэ шунэл, мэ шунэл!
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.