Gênesis 41
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Накхло дуй брэш, тай о фараони дикхляс суно: ов сас тэрдо паш ко диряв Нил,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 тай аки андар диряв ваздиндилэ эфта гурувня — шукара тай тхулэ — тай лилэ тэ чярён андэ трастникя.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Пал лэндэ никлистэ андар Нил авэра эфта гурувня — нашукара тай кишлэ — тай тэрдилэ паш одолэндэ паш ки диряв.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Тай о нашукара, о кишлэ гурувня халэ э эфта джяладимэнэн, тхулэ гурувнен. Тай о фараони джянгавдило.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Ов суто генэ, тай ов дикхляс авэр суно: эфта эрнэкя — барэ тай пхэрдэ — барёнас опэр екх ветка.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Пал лэндэ барилэ генэ эфта эрнэкя — шуке тай тхардэ васточни балваляса.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 О шуке эрнэкя накхавдэ о эфта барэ, пхэрдэ. Тай о фараони джянгавдило. Адава сас суно.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Сабахтан э траш на мукелас лэс. Ов диняс икос алаи э магиен тай э бут годявэрэн э Египтески тай пхукавдяс лэнги пэ сунэ, ай никхон нащи лэн галярдяс.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Дэчи о баро винаскочёрдимари пхэнляс э фараонески:
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Екхвар о фараони холясаило опэр пэ иргатендэ тай пханляс ман тай э барэ пэкимарес андэ кхер ки барэско опэр барэ.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Ли мэ, ли ов андэ екх рат дикхлям суно, тай кажни сунэстэ сас лэско галярипэ.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Отхэ амэнца сас тэрно евреи, о иргати э барэско опэр барэ. Амэ пхукавдям лэски амарэ сунэ, тай ов галярдяс лэн амэнги; кажнески ов галярдяс.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Тай сар ов галярдяс, аякха да уло: ман тхэдэ ки баштутни бути, ай околэс илдылар опэр тэрэки.
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 О фараони бичялдяс пал Иосиф, тай лэс чяльти андэ андар пханли. Ов моравдяспэс, паровдяс о савутя тай тэрдило ангал фараони.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 О фараони пхэнляс э Иосифески:
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 О Иосиф пхэнляс:
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 О фараони пхэнляс э Иосифески:
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 тай бирдэн андар диряв ваздиндилэ эфта гурувня, тхулэ тай шукара, тай лилэ тэ чярён андэ трастникя.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Пал лэндэ ваздиндилэ эфта авэра гурувня — кокалангерэ, кишлэ тай нашукара, савэ мэ буруни на дикхлём опэр алаи ки пху ки Египтески.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 О кишлэ, нашукара гурувня халэ о эфта тхулэ гурувнен, савэ никлистэ буруни.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Ай адава на гело лэнги лачимаски: он ачилэ асавке жэ нашукара, сар сас. Тай мэ джянгавдилём.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Дэчи мэ дикхлём андэ суно эфта эрнэкя опэр екх ветка, пхэрдэ лачё гив.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Пал лэндэ барилэ авэра эфта эрнэкя — шуке, кишлэ тай тхардэ васточни балваляса.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 О шуке эрнэкя накхавдэ о эфта пхэрдэ эрнэкя. Мэ пхукавдём э магиенги, ай никхон нащи галярдяс манги.
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 О Иосиф пхэнляс э фараонески :
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Эфта лаче гурувня — адава эфта брэш, ай эфта лаче эрнэкя — адава эфта брэш; о галярипэ екх.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Эфта кишлэ, нашукара гурувня, савэ алэ палал, — адава эфта брэш. Аякхажэ эфта кишлэ эрнэкя, тхардэ васточни балваляса, — адава эфта брэш бокхаки.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Аки состар мэ пхэнавас, кана пхэнлём э фараонески, кай о Дэл пхутэрдяс лэски, со Ов мангел тэ керэл.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Опэр пху ки Египтески авэн эфта брэш барэ чялимаски,
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 ай пал лэндэ кан авэн эфта брэш бокхаки, кана алаи о чялипэ андэ Египти кан овэл бристэрно, тай э бокх кан чючярэл э пху.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Ангалутно чялипэ кан бристэрдёл андэ адалэ пхуятэ андар бокх, саво кан авэл пал лэстэ, вай э бокх кан овэл зорали.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Ай одова, кай о суно сас э фараонески дувар, си, кай о Дэл чячес кан керэл адава тай чяльти кан овэл, со Ов мангел тэ керэл.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Мэ аракхел о фараони галяримаски тай годявэрэ манушэс тай мэ тхэл лэс опэр пху ки Египтески.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Мэ тхэл о фараони барэн опэр алаи ки пху, тэ кидэн он панджто паи гив андэ Египти андэ одола эфта брэш э чялимаски.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Андэ одола лаче брэша он мэ кидэн алаи о хапэ, кай авэл лэндэ, тай э фараонески зораса мэ кидэн гив тай мэ гаравэн андэ диза.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Адава хапэ э пхуяки кан овэл ачявдо, э пху тэ на мэрэл андэ одола эфта брэш э бокхаки, савэ дэчи кан овэн андэ Египти.
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 О фараони тай лэски ярдымаря пхэнлэ лачи адая дила.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 О фараони пхучляс пэ ярдымарен:
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Тай о фараони пхэнляс э Иосифески:
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Мэ тхав тут опэр мэ кхерэстэ, тай алаи мо дюняс кан шунэл, со ту кан пхэнэс. Екх тронеса мэ кан овав учё тутар.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 О фараони пхэнляс э Иосифески:
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Ов читяс пэ наестар э ангрусти тай урявдяс ко най ки Иосифеско, ов урявдяс лэс андэ савутя санэ басмастар тай илды лэски мэнятэ пхоляки джянджир.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Ов пхэнляс тэ пхеравэн лэс андэ бричка сар дуйтонэс пал пэстэ тай тэ дэн бэбэря ангал лэстэ: «Бангём!» Аякха ов тхэдяс лэс опэр алаи ки пху ки Египтески.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 О фараони пхэнляс э Иосифески:
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Ов диняс э Иосифес нав Цафнат-Панеах тай диняс лэс ромня э Асната, э чяя Поти-Пераски, саво сас попази э дизако, кай бучёлас Он. Тай гело о Иосиф ко дром опэр алаи Египтески пху.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Э Иосифески сас триянда брэш, кана ов лиляс тэ керэл бути э фараонески, э Египтески патишаески. Ов никлисто катар фараони тай гело ко дром опэр алаи ко Египти.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Андэ эфта брэш ки чялимаски э пху дэлас бут гив.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 О Иосиф кидэлас алаи о гив одола эфта брэш э чялимаски андэ Египти тай тхэлас андэ диза. Андэ кажни дизатэ ов кидэлас о гив агорял катар ливадя.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 О гив, кай кидиняс о Иосиф, сас, сар кишай ки моря, тай ов тэрдило тэ гинэл лэс, вай нащи лэс гинэсас.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Ангал отхэ, кай алэ о брэша э бокхаки, ко Иосиф аракхлилэ дуй чявэ катар Асната, э чяй э Поти-Пераски. Ов сас о попази э дизако, кай бучёлас Он.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 О Иосиф тхэдяс пэ баштутнэс Манассия тай пхэнляс: «О Дэл диняс ман тэ бристав алаи мэ касывэтя тай о кхер мэ дадэско».
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Э дуйтонэс чявэс тхэдяс Ефрем, пхэнляс: «О Дэл алгышты ман ки пху мэ касывэтестэ».
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Эфта брэш э чялимаски андэ Египти бытылар,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 тай улэ эфта брэш бокхаки, сар о Иосиф галярдяс. Э бокх сас алаи авэрэ пхуендэ, екх андэ пху ки Египтески сас хапэ.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Кана алаи о Египти лиляс тэ бокхалёл, о дюняс мангляс ко фараони хапэ, тай о фараони пхэнляс э египтяненги:
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Кана э бокх ули опэр алаи ки пху, о Иосиф пхутэрдяс о араня тай лиляс тэ бикнэл о гив э египтяненги, вай э бокх андэ Египти сас бари.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Андар алаи ко пхуя авэнас андэ Египти, тэ кинэн ко Иосиф гив, вай опэр алаи ко дюняс сас бари бокх.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.