Atos 28
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Кана амэ кутардымусамэн, амэ галилям, кай о острав бучёл Мальта.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Аканутнэ мануша муклэ амэн пхутэрдэ илэса, со амэ на ишандиясас. Он тхардэ яг тай динэ икос амэн пумэндэ, вай сас шыл тай джялас брышым.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Кана о Павел кидиняс ангали кашта тай мангляс тэ чел лэн андэ яг, лэско васт астардяс сап, сави кутардиеласпэс катар яг тай балакады андар кашта.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Кана о аканутнэ дикхлэ, кай опрал Павлэско васт салындиел сап, он лилэ тэ пхэнэн екхаврэски:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ай о Павел какты э сапэс андэ яг, тай ой на кердяс лэски джюнгалипэ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 О мануша ишандиенас, кай ов кан лэл тэ шувлёл я бирдэн кан пэрэл муло. Он ишандылар бут вахыти, тай кана дикхлэ, кай лэса ништо на уло, паровдэ по тюшундипэ тай лилэ тэ пхэнэн, кай ов саво-то дэл.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Надур сас мангин, саво сас э барэ манушэско опэр острав, савэско нав Публий. Ов лошаса мукляс амэн пэстэ, тай трин дес амэ самас лэстэ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 О дад э Публияско сас насвало пашло опэр тхан. Ов сас тхаро, тай лэстэ сас дизентерия. О Павел ало лэстэ, мангляс э Дэвлэс, тхэдяс опэр лэстэ пэ васта тай аиндэрды лэс.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Кана адава уло, авэра о насвалэ э остравески лилэ тэ авэн тай тэ аиндиен.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Он кердэ амэнги бари пачя, тай кана амэ камэлас тэ джяс карабляса, он динэ амэн дромэски алаи, со камэлас.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Накхло трин чён, тай амэ никлистям опэр моря опэр караблястэ андар Александрия, саво вэнкярдяс опэр острав. Адава карабляс пхеравэлас нав «Дуй пхрала».
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Амэ алям андэ Сиракузи тай самас отхэ трин дес.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Отхар амэ гелям тай алям андэ Ригий. Авэр дес пхудиняс балвал катар юги, тай екхе десестар амэ алям андэ Путеоли.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Отхэ амэ аракхлям пхралэн, тай он манглэ амэн тэ овас лэнца базари.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 О пхрала андэ Рим шунлэ одолэстар, кай амэ камэл тэ авас, тай никлистэ мамуй джи ко Аппиеско Майдани тай джи ки дизори Трин Гастиницэс. Кана о Павел дикхляс лэн, ов махтады э Дэвлэс тай диндило такати.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Амэ алям андэ Рим, тай э Павлэс муклэ тэ бэшэл башка. Лэса бэшэлас екх салдати, саво дикхелас пал лэстэ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Тринэ десендар о Павел диняс икос э намлыдэн иудеен. Кана он кидинэпэс, ов пхэнляс лэнги:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 О римляня кердэ манги цындос тай манглэ тэ мукен ман, вай пал мандэ нанай нисави дош, андар савятэ камэл тэ мэрав.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ай о иудея на мангенас адава, тай мэ камэлас тэ мангав цындос ко император. Ай мэ кердём адава на тэ керав дошалэс мэ дюняс.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Мэ оничин авдес динём икос тумэн, тэ дикхав тумэн тай тэ зборизав тумэнца. Вай андар ишандима ки Израилеско опэр мандэ адала джянджира.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 О иудея пхэнлэ э Павлэски:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ай амэ манглям тутар тэ шунас, сар ту тюшундиес. Вай амэ шунас екх налачё адалэ сикляримастар.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Он зборисаилэ э Павлэса, тай андэ пхэнло дес лэстэ кхерэ ало бут дюняс. О Павел катар сабаги тай джи ки бэлвэль пхэнэлас лэнги катар Дэвлэско Патишайлыки тай пхукавэлас лэнги катар Исус зборэнца андар Тхэдипэ ки Маисееско тай андар Прарокя.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Сарсавэ пакянилэ лэски, ай сарсавэ на.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Лэндэ уло чингар машкарэ пэстэ, тай кана он лилэ тэ джян, о Павел пхэнляс акасавке зборэс:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 «Джя адалэ дюнястэ тай пхэн:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 О ило адалэ дюняско уло баруно,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 — ausente —
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 О Павел бэшэлас андэ Рим андэ астардо кхер генэ састэ дуй брэш тай мукелас пэстэ алаен, кон авэлас лэстэ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ов битрашако пхукавэлас о Патишайлыки э Дэвлэско тай сиклярэлас катар Сагбус Исус Христос пхутэрдэс, тай никхон лэс на тэрдярэлас.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.