Atos 25
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 Тринэ десендар пал отхэ, сар о Фест ало андэ правинцыя, ов гело андар Кесария андэ Иерусалими.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Отхэ о барэ попазя тай э иудеяки барэ лилэ тэ керэн дошалэс э Павлэс ангал лэстэ.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Он лачес мангенас э Фестес, тэ керэл лэнги мила тай тэ гелэл э Павлэс андэ Иерусалими. Ай он кидэнаспэс опэр дром тэ астарэн лэс тай тэ мударэн.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 О Фест пхэнляс:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Мэ джян тумарэ сагбудэс манца тай мэ сикавэн э дош мамуй лэстэ, тэ кердяс ов со-то налачё.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 О Фест сас лэнца охто-дэш дес, ай дэчи ало андэ Кесария тай авэр дес бэшло андэ цындоско тхан тай пхэнляс тэ анэн э Павлэс.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Кана о Павел ало, о иудея, савэ алэ андар Иерусалими, лилэ тэ керэн лэс дошалэс андэ бутэ тай барэ налаче дилэндар, ай он нащи сикавдэ, кай адава си чячипэ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 О Павел лиляс тэ кутардиелпэс:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 О Фест мангляс тэ овэл лачё э иудеенги тай оничин пхучляс ко Павел:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 О Павел:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Тэ сом дошало тай камэл тэ мэрав, мэ сом газыри тэ мэрав. Ай э дош, кай пхэнэн о иудея мамуй мандэ, тэ си хохаипэ, дэчи никхон нащи дэл ман лэндэ. Мэ мангав о цындос э императореско!
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 О Фест зборисаило пэ манушэнца тай пхэнляс:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Пал набут десендэ андэ Кесария ко Фест алэ тэ дикхен лэс о патишаи Агриппа тай э Вереника.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Он сас отхэ набут дес, тай о Фест зборизэлас э патишаеса катар дила ки Павлэски:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Кана мэ сомас андэ Иерусалими, о иудейскя барэ попазя тай о барэ мануша пхэнлэ мамуй лэстэ дош. Он мангенас, мэ тэ керав лэски цындос, тэ овэл дошало.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Мэ лэнги пхэнлём, кай ко римляня на кердёл аякха, кай савэ-то манушэс дэн андэ васта одолэндэ, кон керэл лэс дошалэс, ангал отхэ сар ов на кан дикхелпэс лэнца тай на кан пхэнэл, кай нанай дошало.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Он алэ манца атхэ, тай мэ чяльти авэр дес бэшлём андэ цындоско тхан тай пхэнлём, тэ анэн адалэ манушэс.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Он тэрдилэ агорял лэстэ, ай на кердэ лэс дошалэс андэ билиекхе дошатэ, сави би мэ гинавас бари.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Лэндэ сас ирищима андар дила лэнги пакямаски тай савэ-то Исусестэ, Саво муло, ай Савэстар о Павел пхэнэл, кай Ов дживиндо.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Мэ на джянавас, сар мэ тэ керав адая дила, тай пхучлём лэс, мангел ов тэ джял андэ Иерусалими тай отхэ тэ тэрдёл ангал цындос.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 О Павел лачес мангляс, лэски дила тэ дикхел о баро император, тай мэ пхэнлём э салдатенги тэ дикхен пал лэстэ, бискай на бичялав лэс ко император.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 О Агриппа пхэнляс э Фестески:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Авэр дес о Агриппа тай э Вереника барэ фаласа динэ андэ тхан ки цындоско э биненги барэнца тай намлыдэс манушэнца э дизакерэнца. О Фест пхэнляс, тэ анэн э Павлэс.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 О Фест пхэнляс:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ай мэ на аракхав андэ лэстэ нисави дош, андар савятэ ов камэл тэ мэрэл. Ай ов мангляс цындос ко баро император, оничин мэ гиндём тэ бичялав лэс отхэ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ай мэ на джянав, со тэ яздияв э сагбуски. Оничин мэ мангав, тумэ, ай о бут ту, патишаи Агриппа, тэ пхучес лэс. Дэчи мэ кан джянав, со тэ яздияв.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Мэ тюшундияв, кай си дэнлипэ манги тэ бичялав пханлимарес тай тэ на сикавав, андар состэ ов дошало.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.