Atos 21
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NTLH
1 Амэ пхэнлям лэнги: «Ачён Дэвлэса!», никлистям андэ моря тай гелям доврус ко острав Кос. Авэр дес амэ алям андэ Родос тай отхар гелям андэ Патара.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Отхэ амэ аракхлям карабляс, кай джялас андэ Финикия, бэшлям андэ лэстэ тай гелям англэ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Амэ накхлям о Кипр, муклям лэс ки леви риг тай гелям андэ Сирия. Амэ тэрдилям андэ Тир. Отхэ амаро карабляс камэлас тэ ачявэл пхарипэ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Андэ Тир амэ аракхлям сиклярдэн тай ачилям лэндэ эфта дес. Катар Духос он пхэнэнас э Павлэски тэ на джял андэ Иерусалими.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Кана адала деса накхлэ пашыло о вахыти, амэ гелям англэ. Алаи о сиклярдэ, лэнги ромня тай о пуя гелэнас амэн андар диз. Ко чети ки панеско амэ тэрдилям опэр кочендэ тай пхэнасас э Дэвлэски.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Дэчи амэ пхэнлям лэнги: «Ачён Дэвлэса!» тай бэшлям андэ карабляс, ай он гелэ палэ кхерэ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Амэ ачявдям о Тир тай алям андэ Птолемаис. Отхэ амэ дикхлям э пхралэн тай ачилям лэнца екх дес.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ай авэр дес амэ гелям дром тай алям андэ Кесария. Отхэ амэ тэрдилям андэ кхер ко Филиппи, саво пхукавэл о Лошано Габэри, о екх андар эфта иргатя.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Лэстэ сас штар чяя тэрнагаря, савэ пхэнэнас сар прарокя.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Пал отхэ, сар амэ самас отхэ бут дес, андар Иудея ало прароки, саво бучёлас Агав.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ов пашыло амэндэ, лиляс э кустик э Павлэски, пханляс ласа пэ чянга тай пэ васта тай пхэнляс:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Амэ шунлям адава тай атхутнэ манушэнца лилям тэ мангас э Павлэс, тэ на джял андэ Иерусалими.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ай о Павел адалэски пхэнляс:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Кана амэ галилям, кай ов си зорало андэ пэ дилатэ, амэ тэныкисаилям, пхэнляс екх:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Пал отхэ кидинямамэн тай гелям андэ Иерусалими.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Амэнца гелэ сарсавэ сиклярдэ андар Кесария. Он андэ амэн андэ кхер ко киприоти Мнасон, чёктанлыс сиклярдо, савэстэ амэ ачилям.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Кана амэ алям андэ Иерусалими, о пхрала лошаса амэн муклэ пэстэ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Авэр дес о Павел екхетханэ амэнца гело ко Яков. Отхэ сас алаи о барэ мануша.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 О Павел диняс сэлями лэн тай алаи пхукавдяс одолэстар, со о Дэл кердяс машкарэ ко наиудея андар лэско иргатлыки.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Он шунлэ лэс тай махтадылар э Дэвлэс. Дэчи он пхэнлэ э Павлэски:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Лэнги пхэнэн, кай ту сиклярэс э иудеен, савэ бэшэн машкарэ ко наиудея, он тэ на гинэн о Тхэдипэ э Маисееско, тэ на керэн абрезания пумарэ чявэнги тай тэ на бэшэн, сар камэл амэндэ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Со тэ керас? Он, гэлбэтэм, кан шунэн одолэстар, кай ту алян.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Оничин кер, со амэ туки кан пхэнас. Машкарэ амэндэ си штар мануша, савэ динэ збора ангал Дэл.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Лэ лэн, накх екхетханэ лэнца о абряди э шужымаско тай покин андар лэндэ, он тэ моравэн пумарэ шэрэ. Дэчи алаи кан дикхен, кай о шунлипэ тутар нанай чячипэ тай ту керэс алаи, со си яздимэ андэ Тхэдипэ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ай э пакялэнги наиудеенги амэ яздымус амарэ гиндимастар: он камэл тэ на хан о хапэ э курбанеско, саво андило э идолэски, мас тасавдэ гайваненго, тэ на пиен рат тай тэ астарэнпэс дур катар кахпэлыки.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Авэр дес о Павел лиляс пэса адалэ манушэн тай накхло лэнца о шужыпэ, сар камэл тэ кердёл. Пал отхэ ов диняс андэ храми тай пхэнляс, кана кан бытиен о деса э шужымаски тай кана андар кажнестэ лэндэ кан овэл андо курбани.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Кана бытиенас о эфта дес, набут иудея андар правинцыя Азия, кай дикхлэ э Павлэс андэ храми, ваздинэ алаи э дюняс тай астардэ лэс
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 бэбэряса:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ангал атхэ андэ диз он дикхенас э Павлэс екхетханэ э эфесянеса э Трофимеса тай тюшундылар, кай о Павел андяс лэс андэ храми.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Алаи э диз ваздиндили, кидиндило дюняс. Э Павлэс астардэ, сюрюдылар андар храми, тай э бар э храмески чяльти сас пханли.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Он мангенас тэ мударэн э Павлэс, ай о габэри одолэстар, кай алаи о Иерусалими андэ трашатэ, гело джи ки бинеско баро ки римски кагортеско.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ов чяльти лиляс салдатен тай э шэлэнги барэн тай прастанило ко дюняс. Кана о иудея дикхлэ э бинески барэс тай лэски салдатен, он тэрдилэ тэ марэн э Павлэс.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 О баро пашыло, астардяс э Павлэс тай пхэнляс тэ пхандэн лэс до джянджирэнца. Ов пхучелас ко дюняс, кон си адава тай со ов кердяс.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Сарсавэ андар дюняс дэнас бэбэря екх, авэра — авэр, тай асавке бэбэрятар ов ништо нащи галёлас. Дэчи ов пхэнляс тэ гелэн э Павлэс андэ салдатенго кхер.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Кана он сас опэр басамакя, о дюняс лилэ тэ тасавэн аякха, кай о салдатя ваздинэ тай гелдэ э Павлэс.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Бут дюняс джянас пал лэндэ тай дэнас бэбэря:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ангал удар ко кхер ки салдатенго о Павел пхэнляс э бинески барэски:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 — Самким, ту на одова египтяни, саво набут палэ ваздиняс чингар тай гелдяс пал пэстэ андэ ливади штар биня чёримарен?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 О Павел пхэнляс:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 О баро мукляс лэс. Дэчи о Павел тэрдило опэр басамакя тай вастэнца сикавдяс э дюняски тэ тэныкизэн. Кана уло тэныки, ов зборисаило еврейски чиб:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.