Atos 17
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs VC
1 Он накхлэ э Амфиполь тай Аполлония тай алэ андэ Фессалоники, катэ сас э синагога э иудеенги.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 О Павел, сар екхараи, гело андэ синагога тай отхэ трин субботэс пал екхаврэстэ зборизэлас э иудеенца катар Яздипэ,
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 галярэлас тай сиклярэлас, кай о Христос камэлас тэ мэрэл тай тэ дживиндёл андар мулэ.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Лэнги пакянилэ сарсавэ иудея, аякха ли бут грекя, савэ гинэнас э Дэвлэс, тай бут намлыдэс джювля. Тай алаи он лилэ тэ пхерэн э Павлэса тай э Силаса.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Адава ваздиняс кизгандилима андэ аврэ иудеендэ, тай он лилэ налаче манушэн, савэн аракхлэ андэ базари, кидинэ дюняс тай ваздинэ э диз. Он гелэ ко кхер ки Иасонэско, родэнас э Павлэс тай э Силас, тэ никалэн лэн ко дюняс.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Кана он лэн отхэ на аракхлэ, он сидинэ э Иасонэс тай аврэ пхралэн ки дизаки барэ.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 — Тай о Иасон мукляс лэн андэ по кхер. Он на керэн, со пхэнэл о император, тай пхэнэн, кай си авэр патишаи, Саво бучёл Исус.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Кана о дюняс тай э дизаки барэ шунлэ адава, трашанилэ.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Он лилэ катар Иасон тай аврэндар баро джерэмэс тай муклэ лэн.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Сар ули рат, о пхрала бичялдэ э Павлэс тай э Силас андэ Верия. Он алэ отхэ тай гелэ андэ иудейски синагога.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 О мануша андэ Верия сас пхутэрдэ илэнца, ниш андэ Фессалоники. Он лачес пакянилэ одолэски, со пхэнэлас о Павел, тай кажын дес сиклёнас о Яздипэ, тэ галён, чячипэ си одова, со он шунлэ.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 О бут андар лэндэ пакянилэ, пакянилэ ли бут намлыдэс гречянкес тай бут грекя.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Ай кана о иудея андэ Фессалоники галилэ одолэстар, кай о Павел пхукавэл э збора э Дэвлэски андэ Верия, он алэ ли отхэ тай лилэ тэ ваздэн э дюняс.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 О пхрала чяльти бичялдэ э Павлэс ки моря, ай о Сила тай о Тимафей ачилэ андэ диз.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Одола, савэ гелдэ э Павлэс, алэ лэса андэ Афини, ай дэчи гелэ палэ э письмаса э Силаски тай э Тимафеески чяльти тэ авэн лэстэ.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 О Павел ишандиелас пэ амалэн, пхерэлас андэ Афини, тай лэс холяскерэлас, кай сас бут идоля андэ адалэ дизатэ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ов зборизэлас андэ синагога э иудеенца тай э грекенца, савэ гинэн э Дэвлэс. Кажын дес ов зборизэлас э манушэнца, савэ авэнас андэ базари.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Лэса зборизэнас ли философя андар школэс эпикурейцэнги тай стоикенги. Сарсавэ пхученас:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Э Павлэс андэ опэр Ареопаг тай манглэ:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Амэ на галяс, со ту пхэнэс, тай амэ мангас тэ джянас, со си адава.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 О афиняня тай савэ авэнас аврэ дизэндар алаендар бут дэхэнас тэ пхукавэн я тэ шунэн со-то нэво.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 О Павел тэрдило машкарэ ко Ареопаг тай пхэнляс:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Мэ пхеравас агорял тай лачес дикхавас тумарэ шужэ тхана. Опэр екх андар алтари сас яздимэ: «НАДЖЯНЛЭ ДЭВЛЭСКИ». Адалэ наджянлэ Дэвлэстар, Савэс тумэ на джянэн, ами гинэн, мэ пхэнав тумэнги.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 О Дэл, кай кердяс о дюняс тай алаи, со си андэ лэстэ, си э Сагбуско опрунэско тай э пхуяко. Ов на бэшэл андэ храмя, кай си кердэ э манушэнги вастэнца.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Ов на мангел, о мануша тэ керэн Лэски иргатлыки пумарэ вастэнца, сар кай Лэски со-то на рэсэл. Ов Сам дэл алаи э манушэн бэшыпэ, тынышы тай алаи авэр.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Екхе манушэстар Ов кердяс алаи э дюняс, тай о мануша тэ пхэрэн алаи э пху, тай ангал гиндяс, кана тай катэ он кан бэшэн.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Алаи адава о Дэл кердяс адалэски, о мануша тэ родэн Лэс тай тэ аракхен Лэс, ай Ов ли нанай дур кажнестар андар амэндэ.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Вай андэ Лэстэ амэ бэшас, пхерас тай сам, сар адалэстар пхэнэнас савэ андар тумарэ яздимарендэ: «Вай амэ сам Лэски порода».
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Тай тэ сам э порода э Дэвлэски, дэчи амэ на камэл тэ керас э Дэвлэс пхолякерэс, рупунэс я барунэ идолэс я сарсави-то шавлин, керди, сар мангел тай сар галёл о мануш.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Буруни, кана о мануша на джянэнас э Дэвлэс, Ов адалэски пхандэлас Пэ якха, ай акана Ов тхэл алаи э манушэнги вэркатэ тэ ачявэн пумарэ бэзя.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Ов тхэдяс о дес, кана Ов кан керэл чячё цындос алаи э дюняски, тай Ов акана аракхляс Манушэс, Саво ли кан овэл о цындомари. Ов сикавдяс адава ангал алаендэ, кай дживиндярдяс Лэс андар мулэ!
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Кана он шунлэ катар дживиндипэ андар мулэ, сарсавэ андар лэндэ лилэ тэ асан, авэра пхэнлэ:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Адалэса о Павел гело лэндар.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Набут мануша пакянилэ тай лилэ тэ пхерэн пал Павел. Машкарэ лэндэ сас о Дионисий андар Ареопаг, э манушни, сави бучёлас Дамарь, тай авэра.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.