Atos 15
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Андар Иудея андэ Антиохия алэ мануша, савэ лилэ тэ сиклярэн э пхралэн:
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Адава андяс ко барэ ирищиматэс тай ко чингара машкарэ лэндэ э Павлэса тай э Варнавеса. Он гиндэ, со о Павел, о Варнава тай набут мануша лэндар кан джян андэ Иерусалими тэ зборизэн адалэстар э апостоленца тай э барэ манушэнца.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Э кхангери мукляс лэн, тай он гелэ андар Финикия тай Самария, пхукавэнас отхэ одолэстар, сар наиудея лэн тэ пакян э Дэвлэски. Адава габэри лошаскерэлас алаи э пхралэн.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Кана он алэ андэ Иерусалими, он дихлэпэс э кхангеряса, э апостоленца тай э барэ манушэнца тай пхукавдэ лэнги алаестар, со о Дэл кердяс андар лэндэ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ай о пакялэ, савэ сас андар джемэяти ки фарисеенго, пхэнэнас, о наиудея тэ керэн абрезания тай тэ бэшэн, сар пхэнэл о Тхэдипэ э Маисееско.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 О апостоля тай о барэ мануша кидинэпэс, тэ зборизэн адалэстар.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Пал ко бут зборима о Пётар ущино тай пхэнляс:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 О Дэл, Саво джянэл э манушэнги илэ, башлады лэнги о Шужо Духос аякха, сар ли амэнги, тай сикавдяс адалэса, кай мукел лэн Пэстэ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ов на керэл нисаво палящима машкарэ амэндэ тай лэндэ, ай андар пакяпэ шужардяс ли лэнги илэ!
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ай соски тумэ зумавэн э Дэвлэс тай тхэн опэр мэня ки сиклярдэнги хамути, саво нащи гелэнас нэ амарэ дада, нэ амэ?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Вай амэ пакяс одолэски, кай диндяс кутардипэ андар мила ки Сагбуски Исусески. Аякха кутардиенпэс ли он.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Дэчи алаи тэныкисаилэ тай лилэ тэ шунэн о пхукаипэ э Варнавеско тай э Павлэско катар сикаипэ тай катар чюдэс, савэ о Дэл кердяс андар лэндэ машкарэ ко наиудея.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Кана он бытырдылар, о Яков пхэнляс:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 О Симон пхукавдяс амэнги одолэстар, сар о Дэл баштутнэс ало ко наиудея тай лиляс Пэски дюняс.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Адалэстар пхэнэн ли о прарокя, сар си яздимэ:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 «Дэчи Мэ кан авав
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 тай авэра мануша тай алаи о дюнядэс,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 со Ов джянэл чёктан».
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Оничин мэ гинав, кай амэ на камэл тэ керас пхарипэ э наиудеенги, савэ авэн ко Дэл.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ами амэ камэл тэ яздияс лэнги письмас, он тэ дурён катар шэя, гарамя э идолэнца, катар кахпэлыки, катар мас ки тасавдэ гайваненго тай катар рат.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Вай о Тхэдипэ э Маисееско чёктан пхукавдёл андэ кажни дизатэ тай драпкердёл андэ синагогя кажни суббота.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 О апостоля тай о барэ мануша екхетханэ э кхангеряса гиндэ тэ лэн сарсавэ манушэн андар пумарэндэ тай тэ бичялэн лэн э Павлэса тай э Варнавеса андэ Антиохия. Он лилэ э Иудас, савэски дага пхэнэнас Вар-Савва, тай э Силас. Адала дуй сас барэ машкарэ ко пхрала.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Лэнца бичялдэ акасавко письмас:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Амэндэ шунлэ одолэстар, кай сарсавэ мануша, кай алэ амэндар, андэ тумэнги пумарэ зборэнца касэвэти тумарэ илэнги. Ай амэ лэнги ништо адава на пхэнлям.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Оничин амэ алаи екхетханэ гиндям тэ лас андар амарэндэ сарсавэ манушэн тай тэ бичялас лэн тумэндэ екхетханэ амарэ багалыдэнца э Варнавеса тай э Павлэса,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 савэ си газыри тэ мэрэн андар нав амарэ Сагбуско ки Исусеско Христоско.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Амэ бичялас тумэндэ э Иудас тай э Силас, тай он зборэнца тэ пхукавэн одова, со амэ яздияс.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 О Шужо Духос тай амэ гиндям тэ на керас тумэнги пхарипэ ништоса, екх одолэса, со камэл:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 ма хан хапэ, саво андэ курбани аврэ дэвлэнги, мас тасавдэ гайваненго, рат, тай дурён катар кахпэлыки. Тумэ тэ керэн адава, тумэ кан керэн лачипэ.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 О бичялдэ гелэ тай алэ андэ Антиохия. Отхэ он кидинэ э кхангери тай динэ о письмас.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 О мануша драпкердэ лэс тай лошасаилэ э лаче габэрески.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 О Иуда тай о Сила, савэ сас прарокя, пумарэ зборэнца зоралякерэнас тай сиклярэнас э пхралэн.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 О Павел тай о Варнава ачилэ андэ Антиохия, катэ он бутэ аврэ пхралэнца сиклярэнас тай пхукавэнас э збора э Сагбуски.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Вахытестар о Павел пхэнляс э Варнавески:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 О Варнава мангляс тэ лэл пэса э Иоаннес, савэски генэ пхэнэнас Марк,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 ай о Павел на мангелас тэ лэл пэса одолэс, кон ачявдяс лэн андэ Памфилия тай на кердяс ярдыми тэ керэн пумари бути.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 О ирищима сас асавко, кай он екхаврэстар дурилэ. О Варнава лиляс э Маркес тай гело опрал пани андэ Кипр,
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 ай о Павел лиляс э Силас. О пхрала динэ лэн андэ Сагбуски мила, тай он гелэ ко дром.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 О Павел накхелас андар Сирия тай Киликия тай зоралякерэлас о кхангеря.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.