Atos 13
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs NVT
1 Андэ кхангери андэ Антиохия сас прарокя тай сикляримаря: о Варнава, о Симон, кай бучёлас Нигер, о Луцый андар Кирени, о Манаин, саво барило екхетханэ э сагбуса-тетрархеса э Иродеса, тай о Савл.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Екхвар, кана он керэнас иргатлыки э Сагбуски тай астарэнас оразас, о Шужо Духос пхэнляс:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Тай он пал ко оразас тай пал ко мангипэ э Дэвлэс тхэдэ опэр лэндэ пумарэ васта тай муклэ лэн.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Адала дуй апостоля, бичялдэ э Шужэ Духоса, гелэ андэ Селевкия, ай отхар гелэ опрал пани ко Кипр.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Он алэ андэ Саламис тай отхэ пхукавэнас э Дэвлэски збора андэ синагогя ки иудеенги. Ли о Иоанн сас лэнца тай керэлас ярдыми лэнги.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Он накхлэ алаи о острав тай алэ андэ Пафос. Отхэ он дикхлэ екхе иудеес, саво бучёлас Вар-Исус, саво сас магиенго тай хохавно прароки.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ов сас э римски праконсулеса э Сергиеса Павлэса, манушэса барэ годяса. О праконсул диняс икос э Варнавес тай э Савлэс, мангелас тэ шунэл э збора э Дэвлэски.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ай адава Элима, о нав савэско си «магиенго», сас мамуй лэндэ тай мангелас тэ болдэл э праконсулес катар пакяпэ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Дэчи о Савл, ов ли о Павел, пхэрдило Шужо Духос, дикхляс доврус карин Элима
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 тай пхэнляс:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 О васт э Сагбуско мамуй тутэ, ту кан овэс коро саво-то вахыти, на кан дикхес э кхамэско ярэки.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Кана о праконсул дикхляс, со уло, ов пакянило, шаштимэ э сикляримаса катар Сагбус.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 О Павел тай лэса о мануша гелэ андар Пафос тай алэ андэ Пергия андэ Памфилия. Отхэ о Иоанн ачявдяс лэн тай ало палэ андэ Иерусалими.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Андар Пергия он гелэ англэ андэ писидийски Антиохия. Андэ суббота он алэ андэ синагога тай бэшлэ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Пал ко драпкерипэ андар Тхэдипэ тай андар Прарокя о барэ э синагогаки пхэнлэ лэнги:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 О Павел ущино, сикавдяс вастэса тай пхэнляс:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 О Дэл амарэ израилески дюняско лиляс Пэски амарэ дадэн. Ов ваздиняс э дюняс о вахыти, кана ов сас андэ джяти пху андэ Египти, тай зоралэ вастэса никалдяс лэн отхар.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Саранда брэш Ов дикхелас пал лэндэ андэ ливади.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ов мудардяс андэ Ханаан эфта дюнядэн тай диняс лэнги пху амарэ дадэндэ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Опэр адалэстэ гело паш ко штаршэл пэинда брэш. Дэчи, джи ко вахыти ки прарокеско ки Самуилеско, о Дэл дэлас лэн цындомарен.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Дэчи о дюняс мангляс пэски патишаес, тай о Дэл диняс лэн андар порода ки Вениаминески э Саулес, э чявэс э Кишэскерэс. О Саул сас сагбус саранда брэш.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Дэчи о Дэл читяс э Саулес тай кердяс лэнги патишаес э Давидес. Ов пхэнляс лэстар: «Мэ аракхлём э Давидес, э чявэс э Иессеескерэс, манушэс Мэ илэскерэс. Ов кан керэл алаи, со Мэ кан мангав».
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Андар порода ки Давидески о Дэл, сар пхэнляс, бичялдяс э Израилески Кутардимарес — э Исусес.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ангал отхэ, сар ало о Исус, о Иоанн дэлас икос алаи о дюняс э Израилеско тэ ачявэн пумарэ бэзя тай тэ болэнпэс.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Кана о Иоанн бытэрдиелас по хэзмэти, ов пхэнляс: «Кас тумэ гинэн ман? Мэ на Ов. Ай пал мандэ авэл Одова, Кастэ мэ на керав джи тэ пхутрав э кустик э минидэнги ко пинрэ».
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Пхралалэн, пуя э породаки э Авраамески породаки тай одола, кон трашал катар Дэл! Адава габэри катар кутардипэ сас бичялдо амэндэ!
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 О мануша, кай бэшэн андэ Иерусалими, тай лэнги барэ на пэнджярдэ э Христос, он цындоскердэ Лэс тай одолэса кердэ о зборэс э прарокенги, савэ драпкердён кажни суббота.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Он на аракхлэ андэ Лэстэ нисави дош, андар савятэ Ов камэл тэ мэрэл, ай манглэ э Пилатес тэ мударэн Лэс.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Кана он кердэ алаи, со Лэстар сас яздимэ, он читэ Лэс опрал каштуно хачи тай тхэдэ андэ склепи.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ай о Дэл дживиндярдяс Лэс андар мулэ,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 тай генэ бут дес одола, кон ало екхетханэ Лэса андар Галилея андэ Иерусалими, дикхлэ Лэс. Анкха он пхукавэн Лэстар э дюняски.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Ай амэ пхукавас тумэнги анкха адава Лошано Габэри: одова, кай о Дэл диняс збора амарэ дадэн,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ов кердяс амэнги, лэнги пуенги, кана дживиндярдяс э Исусес. Адалэстар си яздимэ андэ дуйто псаломи:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ай одолэстар, кай о Дэл дживиндярдяс Лэс андар мулэ, аякха кай о тэни Лэско генэ на кан овэл прахос, Ов пхэнляс аякха:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ай аврэ тханэстэ Ов пхэнэл:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 О Давид андэ пэ вахытестэ керэлас, со мангляс о Дэл. О Давид муло, лэс пароскердэ лэски дадэнца, тай о тэни лэско уло прахос.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Одолэстэ, Кас о Дэл дживиндярдяс, на тхабило о тэни.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Оничин, пхралалэн, мэ мангав, тумэ тэ джянэн, кай булуб Лэски тумэнги авдес пхукавдёл о мукипэ э бэзенго. О Тхэдипэ э Маисееско нащи керэлас э манушэс чячес,
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 ай кажни, кон пакял э Исусески, булуб Лэски диндёл чячипэ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Дикхен, тэ на овэл тумэнца одова, состар пхэнлёл ко прарокя:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 «Дикхен, асаимаскерэ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Кана о Павел тай о Варнава никлёнас андар синагога, лэн манглэ тэ пхэнэн одолэстар генэ авэр суббота.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 О мануша андар синагога гелэ пэски, ай о бут иудея тай чяче мануша о празелитя гелэ пал Павел тай Варнава. Одола зборизэнас лэнца тай галярэнас лэнги ли англэ тэ бэшэн андэ Дэвлэски мила.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Авэр суббота би залагеско алаи э диз кидиняспэс тэ шунэн о зборэс э Сагбуски.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Кана о иудея дикхлэ сокабор дюняс, он пхэрдилэ кисгандилима тай лилэ тэ кушэн одова, со пхэнэл о Павел.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Дэчи о Павел тай о Варнава битрашако пхэнлэ лэнги:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Вай аякха о Сагбус пхэнляс амэнги:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Кана о наиудея шунлэ адава, он лошазэнас тай махтадиенас э Сагбус андар Лэски зборатэ, тай алаи, савэ камэл тэ овэн андэ бибытимаско бэшыпэ, пакянилэ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Э збора э Сагбуски гили опэр алаи одоя пху.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 О иудея ваздинэ э чяче джювлен андар намлыдэс хорандадэс тай э барэн э дизакерэн, тай одола ваздинэ родипэ мамуй ко Павел тай ко Варнава тай кувдылар лэн андар пумарэ тханэндар.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Дэчи он кактылар о прахос опрал пумарэ пинрэндэ тай гелэ андэ Иконий.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 О сиклярдэ сас пхэрдэ лошаса тай Шужэ Духоса.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.