Lucas 15
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs ARA
1 Kyze okyrysaro bykyktsitsa, tahapehatsa tsyhyryze zebykyryknaha. Asahi Sesus bo zumukunaha. Simysapybyitsa nikaranaha niwatihi ibo zumukunaha. Myzubaha Sesus harere ziwaby tsihikiknaha.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pariseutsa kytsa Deus harere nisihyrinymyrykynahatsitsa kino niwatihi Sesus zisapybyrikinaha.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Sesus ana ziwabytahi kytsa bo nipamykysoko:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 — Kyze aty hozipyrykzatsa humo tsiraratsahohokrẽta zeka. Iwaze nubaze taokarawy bo myziksinahaze estuba nikyrybyri iwa nizarata. Iwatahi nizarata pokzi piberiki tisukatsihikrẽta kyzekta ustsa tyka amytsĩ eze nisierekek. Nokponi hozipyrykza arara nizarata piberiki. Ustsa ty ka erekek niy. Tapara nizarata piberi. Hana bo skaraba my. Tyberi beri ibo typiktumuzo niy.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Myzikahazoze arara hozipyrykza isukyriki buruk korohyk my. Nizarata tu zisihykzo. Nizarata humo tsakurẽta nikara.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Atsoko iwahoro bo piksi. Taotutsa pauktsitsa bo piksizoze ispe my: “Ikiahatsa katuk ahakurẽtsa tykaranaha karara hozipyrykza nizarata tu ikzikahazo” my. Wasani nikaranaha.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Iwaze bijoikpe iknytsitsa sizubarẽtsa sisopyksapybyitsa nikaranaha Deus botu nisiokzohik anahumo hi sakurẽtsa. Maku estuba tapara imysapybyita nikara iwaze Deus harere bo hyỹ nikara. Atakta hozipyrykza nizarata zikahazo tawata. Atahi Deus harere bo hyỹ my zeka bijoikpe iknyktsitsa ihumo sakurẽtsa nikaranaha. Aparakbaha humo sakurẽtsa. Deus imysapybyita tu ziknakarata ziokzohikze bijoikpe iknyktsitsa kino ihumo sakurẽtsa — Sesus niy.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Sesus nikarazo sizubarẽtsa bo atsawatu nitsasokozo:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Wahoro ke bo piberiki. Tykahabyize rika ty hupok my. Tawaharo pioketsyktsyk. Itsozikewy humo tahi zikwatu piberiki, itsozikewy izikahaze atatsa tatukykyryk pe niy: “O katuk ahakurẽza ky. Katsozikewy nihokdata tu ikzikahazo. Wasani mykara” niy.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Atatsa tatsozikewy zikaha atatsa tsakurẽtatsa. Maku estuba tapara imysapybyikita ziknakara iwaze Deus harere bo hyỹ mykara zeka bijoikpe iknyktsitsa Deus tsumuẽhĩtsitsa ihumo atatsa watatsa sakurẽtsa.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Deus kytsa humo tsimypokzitsiukrẽta niy. Sesus nipamykysokozo.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Iypykziubyitahi:
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Byri puẽtsik iypykziubyita tanamy zizozoko. Iwatahi meky botu niukuru. Mektsa botu tasapy. Anaeze isopyksapybyita nikara. Tanamy ziwebaik zuba.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Kyze nepykbaze ba amy tohi humo ba ziktadisaha, ata kino niwatihi batu idisahawyky. Tarapaspyk. Iwatahi anaeze sihudikhudikwy eze estuba zuba tabo paku niy.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Atakta:
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 — O karaparẽta. Utakta pazaharezatsa disahawy ty pikdisaha tsihikik — niy. Batu. Ba aty tohi ibo nyny ziky.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Kyze mytsaty nikara.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Kazokta tsidisahawyrẽta. Karapaspyk mohyrikosokdaka. Piksizoze. Kazo pe my:
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Atsebyitatu zeka abaze zuba atuktu my. Iwatatu tarabajaziu my” — niy. Iwatahi ziksizo. Tazo zerekek tatu iwatatu ziksizo.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Kyze izo ziperyky. Itse zumukuze waratok sak eze tatse bo nikozo, nokponi eze tu izo ibo nikozo. Isukziubyita nikorotso. Iwaze izo ihumo imypokzitsi izumu. Iokeryk niparak tatse zihapyrykyk.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Itse:
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — O kytsa aidyktaha katsumuẽhĩtsitsa katse suk ty iziuha ty zuba wabehyrytynaha! Katse humo korobyktaha. Inahatsa ipyrysuktsa humo kino niwatihi wabehyryktyny — niy.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Aidytaha pikuza tsibezenaha. Kamyikaha nakymy. O kakurẽta. Atakta katse asiba nihyrikosokdata tu atatu.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Nokponi tasapyta tu kabo ziksizo niy. Yhỹ O mykurẽtsa wahoro ezektsa kino niwatihi nikaranaha.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Kyze usta ziky taparakta ypykyhy waratok ikny ziksita. Berekzetsa suka ziwaby kytsa nikarikinaha.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Iwaze tazo tsumuẽhĩtsa pe niy:
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 “O atsy ziksizo. Azo pikuza zibeze tamyikaha bete zibeze. Tsakurẽta. Atsy batu ihyrikosokda ibo ziksizo. Tsakurẽta” niy.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 — ausente —
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 — ausente —
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 — ausente —
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 — ausente —
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 — ausente —
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.