Lucas 10

Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bykyze Sesus kytsa sizubarẽtsa nispeha. Setẽta doistsa nisipeha. Petok petokohotsa nisipehaka. Iharere sohowy tuk sihudikhudikwy taba niukurunaha. Iharaze niukurunaha. Deus wasania ty ziknapamykysokonaha. Bykyze Sesus siapik pomo sihudikhudikwy taba my.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Sesus ispe niy:
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 — Aba tsimykurunaha. Uta pahapehaka. Kytsa ahahumo batu siakparawy. Ikiahatsa hozipyrykzatsa watsa. Hozipyrykza parinitsa tazaha eze tawata tsimoziknaha. Parini hozipyrykzatsa myzukbatsi tsihikik naha watsa kytsa pahasukyrykynaha. Kytsa ikiahatsa humo ba hỹ zikaha.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Iwaze ske buruk okyrysaro suk ty batu wabehyryktaha! Ahanamy ty ka pok pok byitaha! Ahapyrysuk byitsa tu tsimaha! Ske buruk pyk pyk byitaha! Kytsa tsimysihobyknaha zeka, pamykyso pamykyso byitaha! Aidyktsa tsimaha! — nikara.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 — Wahoro bo tsimypupunahaze wahoro ezektsa pe tsimaha: “Deus ikiahatsa humo pahasapywyky” tsimaha — niy.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 — Anaeze maku tsakurẽta aharere bo yhỹ mykara. Wasani my. Aharere piakse wasani my. Anaeze kytsa zuba simysapybyikitsa maha zeka aharere bo hyỹ ahabyi zeka. Deus ikiahatsa zuba pahasapywykyzo.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Wahoro tsimypupunahaze anaeze tsimypykyknaha. Tahadisahawy ty ahabo nyny mahaze, tsipahadisahanaha. Tahaopowy ty nyny mahaze niwatihi tsipikunaha. Kytsa sitsumuẽhĩtsitsa bo tahadisahawy ty sihyriziktsokzawy humo nyny maha. Iwatsahi kytsa ahadisahawy ty ahabo nyny maha. Ahahyriziktsokzawy humo ahadisahawy ty nyny maha. Mekta wahoro bo ka pão pão byitaha ataeze zuba tupykyknaha — niy.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 — Sihudikhudikwy bo tsipomonahaze kytsa ahahumo sakurẽtsa mykaranaha. Iwaze tahadisahawy ty nyny maha. Tsipahadisahanaha.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Anaeze simyiziubyitsa tysizororowynaha. Anaeze sihudikhudikwy ezektsa pe: “O Deus tyryktsa ikiahatsa bo mozumunaha tsimaha” — niy.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 — Sihudikhudikwy bo tsipomonaha zeka kytsa ahahumo batu siaku mykaranaha. Tsiksinaha.
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Tapara siwahoro ezektsa pe tsimaha:
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Sesus wasani nikara iwaze ahape:
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 — O Tsoratsĩ inarokoha sihudikhudikwy ezektsa sinini mykaranaha. Kaharere bo batu yhỹ mykaranaha iwatsahi sispirikpobyitsa tu sinini mynakaranaha — niy.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Nawa zuruze kytsa Tiro ezektsa jokboha zuba sinini mykaranaha. Kytsa Sodõ ezektsa niwatihi jokboha zuba sinini mykaranaha. Ikiahatsa hi sininitohi tsimykaranaha niy.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ikiahatsa Kaparanaũ eze sihudikhudikwytsa. Anaezektsa tihi:
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Zinymyrykynahatsa pe nikarazo:
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Kyze Sesus nisipehakanahatsa sizubarẽtsa setẽta doistsa ziksizonaha. Sakurẽtsa nikaranaha. Sesus bo nipamykysobanaha:
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 — Yhỹ niy. Iwaze hi Satanas bijoikpe ikny wytyk bo inasik inyhik bijo papaizo niaha waha.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Wabytaha! Uta ikiahatsa bo kazikwy ty botu nyny iky. Ikiahatsa pyryhyk bete tsimyzonaha zeka ba zahasisi. Ikiahatsa pikzaha bete tsimyzonaha zeka ba zahahohoro — niy. — Batu amy tohi ahamyiwyky. Ahasukyrytsitsa humo ba zahamyiwynaha — niy.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 — Ikiahatsa hyrikoso sapybara ahaharere humo yhỹ mykaranaha ana humo kino ahaku byitaha. Ikiahatsa ahakurẽtsa ahanaro bijoikpe eze Deus botu ziwatahaka, ana humo hi ahakurẽtsa tsimykaranaha — niy.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Kyze Deus hyrikoso humo tsakurẽta. Deus bo nipamykysoko:
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 — O kazo ikia hi anamy ty kabo nyny tsiky. Ba aty tohi taja itse ziky ikatahi zuba. Kazo zuba. Niwatihi ba aty tohi taja kazo ziky ikatahi atse babata zuba zany. Asa kino mysiwatawy tsihikik. Iwa hỹ — niy.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Niytahi Sesus tuk zinymyrykynahatsa asa bo zuba nipamykysokozo.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 — Kytsa ikiahatsa wa pinynaha zeka sakurẽtsa moziknaha. Tubabatu Deus sohokotsa ziny tsihikiknaha hawa Deus mykaranaha batu sinyhy. Ikiahatsa botu tsiknynaha. Ispehatsa kino niwatihi zinytsihikinaha amy ty tsipinykynaha batu sinyhy. Hawa ha ty tsipiwabykynaha, ziwaby tsihikiknaha batu siwabyhy — Sesus nikara. Iwa zinymyrykynahatsa bo nipamykysoko.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Deus harere watahatsa Sesus bo zumu. Sesus zispirikpobyisohoko ata tihi nikara. Iwaze ipe niy:
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Sesus:
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Sesus pe niy:
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Sesus ipe niy:
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Deus harere watahatsa mytsaty nikara:
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Iwatahi Sesus pe nikara:
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Iwaze maku Deus wahoro eze ziknapamykysokota Serikoho bo niukuru niwatihi. Ibo nikozoze ziharamu zuba. Tatuky asiba nihyrikosokdata ziharamu. Batu ibo iktsa niy. Usta ske buruk ziharapuwyhik.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Iwaze Deus wahoro eze ziknasitsumuẽhĩkĩta zumu. Usta ituky zumu. Asta buruk tu inaukuru ata kino asiba nihyrikosokdata zinyze ziharamu zuba. Usta ske buruk ziharapuwyhik. Iwaze ske buruk niukuru.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Iwaze usta maku Samarija ezekta inaukuru. Atakta bipyri asiba nihyrikosokdata zinyze ihumo tsimypokzitsiarẽta nikara.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Iwaze asiba nihyrikosokdata bo tadyhy. Ikiwytsa sapy panu ty ziakwaraka. Zihipepeke. Oreo ty ikiwy sapy bo zitsyktsykyk. Ziharasusuku. Duabohotsa tsik ty zipiakurukuk iwa. Iwaze tarara bete zihwikyk. Sisukmotsa wahoro bo zioktyhyryk. Maku asiba nihyrikosokdata humo tsimypokzitsiukrẽta. Sisukmotsa wahoro bo niy.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Byi zuruze sisukmotsa wahoro tsihitsa petok okyrysaro parata ty ibo nyny niy. Asiba tabezewyta iwahoro eze zereke. Iwaze wahoro tsihitsa pe niy:
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Iwatahakatsa pe niy:
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Iwatahakatsa:
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Kyze niukurunaha. Sesus zinymykyrynahatsa tuk niukurunahaze myzubahabara bo izumunaha. Anaeze Mata wahoro bo nitsuk.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Maria Mata tsy niy. Atatsa hi Sesus harere ziwabyziu. Ipyrytsa baze nidyhyky. Atatsa iharere ziwabytoktoko.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ieky katsa bu nikara. Mydisahawy humo tsihyriziktsokzaharẽtatsa nikara. Iwatatsahi Sesus bo zumu. Ipe niy:
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 — ausente —
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 — ausente —
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.