Atos 22

Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — O katukytsa myzotsa iwatsa kaharere bo wabytaha! Utakta wasani mykara iwatahi pikbetesaka — niy.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Sudeutsa tihi:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Iwaze Pauro nitsasokozo:
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Iwatahi Sesus tuktsa humo ikykyriki. Iksisukyryky. Kytsa wytykyryk iwatsa sakyriukrẽnikitsa hurukwy bo iksioktykyryk. Ziknasiba tsihikik.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Iwaze taparakta ziknapamykysokonahatsa kytsaharerewabytsitsa iwatsa hawa sisopykwy humo zikzururuku sihyrinymyrẽtsa. Asahi papeu ty Sudeutsa tsyhyryze kabo nyny niaha. Iwaze Sudeutsa Damasko ezektsa kasoho humo sihyrinymyrẽtsa. Sesus tuktsa mysimyija tsihikik iwaze Damasko bo niukuru. Sesus tuktsa mysioktyk tsihikik sakyriukanikitsa hurukwy bo mysioktyhyk. Karikutsitsiwytsa ty mysiakwaraka. Iwatahi Damasko bo niukuru.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 — Ske buruk ikukuruze Damasko bo. Ikumukuze tokbaha nayzikze ske buruk haramwe hyrity waha iny. Atsoko haramwe hyrity waha bijoikpe ikny kabo inasik. Iwaze wytyk bo iknaraha.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Niytahi myksoho waha iwaby. Kape niy:
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “O kapehatsa aty skaraba tsimykara” iky.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Asaktsa katuktsa nipybybaiknaha. Haramwe hyrity waha bo iktsa niaha. Sesus harere ty batu waby.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “O kapehatsa hawa sa my” iky.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Kyze haramwe jekyrikoso humo ikyrizikubyri. Iwaze katuktsa ikyrizikubyrita humo zikoktyhyryknaha. Iwa Damasko bo tsikumunaha.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Niytahi Ananias inarokota kabo zumu. Sudeutsa sopyk ty ziknakara. Tsimysapyrẽta. Sudeutsa tihi:
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Kabaze niriktohoko. Kape niy:
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Tubabatu Deus zawatawy. Myzotsa ihumo sispirikporẽtsa atahi zawatawy. Iwatahi iharere ty tsinymyry ana humo hi zawatawy. Ikia Sesus bo iktsa tsiky. Atahi imysapyrẽnikita my. Abaka Sesus bo iktsa tsiky, iharere tsiwaby. Ikia hi iharere baba tsiwaby. Deus harere sohokota tsimozik ana humo hi zawatawy niy.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Taharere kytsa sizubarẽtsa bo tsimypamykysoko. Amy bo skaraba iktsa tsiky, kytsa bo tsimypamykysoko. Amy ty skaraba tsiwaby kytsa bo tsimytsasoko.” Iwa Ananias kape niyzo.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 “Amy humo sa batu aidy ziky. Kyikty. Paharasusuhik mypehatsa pe tsimy. ‘O ikia utakta atukta babata mozihikik tsimy’ niy.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — Serusarẽhe bo tsikziksizonaha. Deus wahoro zubata bo iktsukze Deus bo ikpamykysoko atsoko katsotyspykwaha iny.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Mypehatsa iny. Niytahi kape niy:
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Uta ipe iky:
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nihyrikosokdata Estewã asohokotsa niy. Kytsa kaokze tu zibezenahaze tsahi wasani ikykara. Estewã zibezenahaze kytsa suk iperyky. Ana hi sizubarẽtsa sihyrinymyrẽtsa” iky.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Kapehatsa kape niy:
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Kyze Pauro nitsasokoze Deus Sudeutsabyitsa bo zipeha tsihikik ana humo hi kytsa batu hỹ niaha. Opykani kazi nikaranaha.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Opykani kazi nikaranaha. Tahasuk ka zizyzykynaha. Tahakyrikinaha tsahi tahasuk zizyzykynaha. Wytyktazy jobo zipaparakanaha tahasopyk ty tahakyrikinaha ziwatawykynaha.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Iwaze ipehakatsa sodadutsa nisipehaka.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Iwaze sodadutsa zitsipatsawarahiknaha, zipyrytsawarahiknaha. Niytahi Pauro perytsa pe niy:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Iwaze sodadutsa perykytsa ipehatsa bo niy. Hawa Pauro nitsasoko atsatu nipamykysoko:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Sodadutsa pehakatsa kino Pauro bo zumu. Ipe niy:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 — Uta kino niwatihi niy. Okyrysaro tsizubarẽna ty nyny iky. Iwatahi ispehakatsa Homa ezekta ikyzik — niy.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Atsoko sodadutsa zikykwarakanaha nisiharerepyk. Sodadutsa pehakatsa kino niwatihi tsipybyrẽta. Pauro Homa ezekta ispehakatsa ezekta humo tsipybyrẽta. Tapara atahi sodadutsa pe:
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kyze sodadutsa isipehakatsa. Amy humo sa Sudeutsa Pauro soho zisapybyrikinaha ana hi piwabytsihikik. Iwaze estuba zuruze kytsa nisipehaka.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.