Atos 22
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs NTLH
1 — O katukytsa myzotsa iwatsa kaharere bo wabytaha! Utakta wasani mykara iwatahi pikbetesaka — niy.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Sudeutsa tihi:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Iwaze Pauro nitsasokozo:
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Iwatahi Sesus tuktsa humo ikykyriki. Iksisukyryky. Kytsa wytykyryk iwatsa sakyriukrẽnikitsa hurukwy bo iksioktykyryk. Ziknasiba tsihikik.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Iwaze taparakta ziknapamykysokonahatsa kytsaharerewabytsitsa iwatsa hawa sisopykwy humo zikzururuku sihyrinymyrẽtsa. Asahi papeu ty Sudeutsa tsyhyryze kabo nyny niaha. Iwaze Sudeutsa Damasko ezektsa kasoho humo sihyrinymyrẽtsa. Sesus tuktsa mysimyija tsihikik iwaze Damasko bo niukuru. Sesus tuktsa mysioktyk tsihikik sakyriukanikitsa hurukwy bo mysioktyhyk. Karikutsitsiwytsa ty mysiakwaraka. Iwatahi Damasko bo niukuru.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 — Ske buruk ikukuruze Damasko bo. Ikumukuze tokbaha nayzikze ske buruk haramwe hyrity waha iny. Atsoko haramwe hyrity waha bijoikpe ikny kabo inasik. Iwaze wytyk bo iknaraha.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Niytahi myksoho waha iwaby. Kape niy:
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “O kapehatsa aty skaraba tsimykara” iky.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Asaktsa katuktsa nipybybaiknaha. Haramwe hyrity waha bo iktsa niaha. Sesus harere ty batu waby.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “O kapehatsa hawa sa my” iky.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Kyze haramwe jekyrikoso humo ikyrizikubyri. Iwaze katuktsa ikyrizikubyrita humo zikoktyhyryknaha. Iwa Damasko bo tsikumunaha.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Niytahi Ananias inarokota kabo zumu. Sudeutsa sopyk ty ziknakara. Tsimysapyrẽta. Sudeutsa tihi:
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Kabaze niriktohoko. Kape niy:
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Tubabatu Deus zawatawy. Myzotsa ihumo sispirikporẽtsa atahi zawatawy. Iwatahi iharere ty tsinymyry ana humo hi zawatawy. Ikia Sesus bo iktsa tsiky. Atahi imysapyrẽnikita my. Abaka Sesus bo iktsa tsiky, iharere tsiwaby. Ikia hi iharere baba tsiwaby. Deus harere sohokota tsimozik ana humo hi zawatawy niy.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Taharere kytsa sizubarẽtsa bo tsimypamykysoko. Amy bo skaraba iktsa tsiky, kytsa bo tsimypamykysoko. Amy ty skaraba tsiwaby kytsa bo tsimytsasoko.” Iwa Ananias kape niyzo.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 “Amy humo sa batu aidy ziky. Kyikty. Paharasusuhik mypehatsa pe tsimy. ‘O ikia utakta atukta babata mozihikik tsimy’ niy.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — Serusarẽhe bo tsikziksizonaha. Deus wahoro zubata bo iktsukze Deus bo ikpamykysoko atsoko katsotyspykwaha iny.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Mypehatsa iny. Niytahi kape niy:
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Uta ipe iky:
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Nihyrikosokdata Estewã asohokotsa niy. Kytsa kaokze tu zibezenahaze tsahi wasani ikykara. Estewã zibezenahaze kytsa suk iperyky. Ana hi sizubarẽtsa sihyrinymyrẽtsa” iky.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Kapehatsa kape niy:
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Kyze Pauro nitsasokoze Deus Sudeutsabyitsa bo zipeha tsihikik ana humo hi kytsa batu hỹ niaha. Opykani kazi nikaranaha.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Opykani kazi nikaranaha. Tahasuk ka zizyzykynaha. Tahakyrikinaha tsahi tahasuk zizyzykynaha. Wytyktazy jobo zipaparakanaha tahasopyk ty tahakyrikinaha ziwatawykynaha.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Iwaze ipehakatsa sodadutsa nisipehaka.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Iwaze sodadutsa zitsipatsawarahiknaha, zipyrytsawarahiknaha. Niytahi Pauro perytsa pe niy:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Iwaze sodadutsa perykytsa ipehatsa bo niy. Hawa Pauro nitsasoko atsatu nipamykysoko:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Sodadutsa pehakatsa kino Pauro bo zumu. Ipe niy:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 — Uta kino niwatihi niy. Okyrysaro tsizubarẽna ty nyny iky. Iwatahi ispehakatsa Homa ezekta ikyzik — niy.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Atsoko sodadutsa zikykwarakanaha nisiharerepyk. Sodadutsa pehakatsa kino niwatihi tsipybyrẽta. Pauro Homa ezekta ispehakatsa ezekta humo tsipybyrẽta. Tapara atahi sodadutsa pe:
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kyze sodadutsa isipehakatsa. Amy humo sa Sudeutsa Pauro soho zisapybyrikinaha ana hi piwabytsihikik. Iwaze estuba zuruze kytsa nisipehaka.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.