Números 16
rifa (RIFA) vs ARA
1 قُورَاحْ، مِّيسْ ن يِيصْهَارْ، مِّيسْ ن قَاهَاثْ، مِّيسْ ن لَاوِي، أَكْ-ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ، ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن إِلِييَابْ، ذ ؤُنْ، مِّيسْ ن فَالَاثْ، إِحنْجِيرنْ ن رُوبِينْ، إِوْينْ إِرْيَازنْ،
1 Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.
2 ؤُشَا كَّارنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِرْيَازنْ نّغْنِي زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ، أَقَا أَثنْ زڭْ إِنِّي د-إِتّْوَاڒَاغَانْ غَارْ ؤُمُونِي، إِرْيَازنْ س شَّانْ.
2 Levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, eleitos por ela, varões de renome,
3 نِيثْنِي مُوننْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ، نَّانْ أَسنْ: ”شْفَا أَومْ كنِّيوْ! مِينْزِي مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، وَاهْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِمْقدَّاسنْ ؤُشَا سِيذِي ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ. مَايمِّي ثسُّوعْڒَامْ إِخفْ نْومْ سنّجْ إِ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي؟“
3 e se ajuntaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Basta! Pois que toda a congregação é santa, cada um deles é santo, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos exaltais sobre a congregação do Senhor ?
4 ؤُمِي إِسْڒَا مُوسَا إِ مَانْ أَيَا، إِوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ.
4 Tendo ouvido isto, Moisés caiu sobre o seu rosto.
5 ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ قُورَاحْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ إِسّْشنْ سِيذِي ونِّي إِدْجَانْ نّسْ ذ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْقدَّاسْ ذ ونِّي إِ غَارسْ د غَا إِسّْقَارّبْ. ونِّي إِفَارْزْ نتَّا، ذ ونِّي إِ د غَا إِسّْقَارّبْ نتَّا غَارسْ.
5 E falou a Corá e a todo o seu grupo, dizendo: Amanhã pela manhã, o Senhor fará saber quem é dele e quem é o santo que ele fará chegar a si; aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 ڭّمْ أَيَا! أجّْ قُورَاحْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ أَذْ أَوْينْ ثِيمجْمَارِينْ.
6 Fazei isto: tomai vós incensários, Corá e todo o seu grupo;
7 ثِيوشَّا ڭّمْ خَاسنْثْ ڒفْحمْ إِ ثْمسِّي، سَارْسمْ خَاسْ ڒبْخُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. خنِّي أَذْ إِمْسَارْ بلِّي أَرْيَازْ نِّي إِخْضَارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْقدَّاسْ. أَقَا ثْرُوحمْ ثِيڭّْوِيجمْ، أَيْثْ ن لَاوِي!“
7 e, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor ; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.
8 إِنَّا مُوسَا إِ قُورَاحْ: ”سْڒمْ ڒخُّو، تّْزَاوَاڭغْ، كنِّيوْ، أَيْثْ ن لَاوِي!
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi:
9 مَا وَارْ خَاومْ إِشْفِي ؤُمِي كنِّيوْ إِسّْفَارْزْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل خْ ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ غَارسْ د-إِسّْقَارّبْ، حِيمَا أَذْ ثْسخَّارمْ ذِي ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي ؤُشَا حِيمَا أَذْ ثْبدّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ثْمسْمُونْثْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثْسخَّارمْ؟
9 acaso, é para vós outros coisa de somenos que o Deus de Israel vos separou da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de cumprirdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe;
10 نتَّا إِسّْقَارّبْ إِ شكْ-د غَارسْ، شكْ ذ مَارَّا أَيْثْمَاشْ، أَيْثْ ن لَاوِي، جْمِيعْ أَكِيذكْ. مَا ثَارزُّومْ ڒخُّو عَاوذْ ثُوكهَّانْثْ؟
10 e te fez chegar, Corá, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? Ainda também procurais o sacerdócio?
11 س ؤُيَا، شكْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّشْ، أَقَا كنِّيوْ ثْمُونمْ ضِيدّْ ن سِيذِي، مِينْزِي مِينْ إِعْنَا هَارُونْ، مِينْ إِعْنَا حِيمَا أَذْ خَاسْ ثنّذْقمْ؟“
11 Pelo que tu e todo o teu grupo juntos estais contra o Senhor ; e Arão, que é ele para que murmureis contra ele?
12 ؤُشَا إِسّكّْ مُوسَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ، إِحنْجِيرنْ ن إِلِييَابْ، مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ د-نتِّيسْ شَا!“
12 Mandou Moisés chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 مَا وَارْ إِدْجِي إِشْفَا أَومْ ؤُمِي ذ أَنغْ د-ثْسُّوفّْغمْ زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ ثسّْهلّكذْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا خنِّي عَاوذْ ثڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ ڒْحَاكمْ خَانغْ؟
13 porventura, é coisa de somenos que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para fazer-nos morrer neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?
14 ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ ذ أَنغْ د-ثسِّيذْفذْ شَا ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، ؤُ وَارْ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ إِيَّارْأنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ذ ڒْوَارْثْ. مَا إِتّْغِيڒْ أَشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثسّْذَاغْڒذْ ثِيطَّاوِينْ ن يرْيَازنْ-أَ؟ نشِّينْ وَارْ د-نتِّيسْ شَا!“
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; pensas que lançarás pó aos olhos destes homens? Pois não subiremos.
15 خنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ ؤُفُوڭمْ ن مُوسَا، إِنَّا إِ سِيذِي: ”وَارْ خزَّارْ غَارْ ثوْهِيبْثْ نْسنْ! نشّْ وَارْ زَّايْسنْ كسِّيغْ قَاعْ إِجّْ ن ؤُغْيُوڒْ ؤُشَا وَارْ ڭِّيغْ ڒْغَارْ ؤُڒَا إِ يِيجّْ زَّايْسنْ.“
15 Então, Moisés irou-se muito e disse ao Senhor : Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento levei deles e a nenhum deles fiz mal.
16 إِنَّا مُوسَا إِ قُورَاحْ: ”شكْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّشْ، أَسمْ-د ثِيوشَّا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، شكْ ذ نِيثْنِي، ذ هَارُونْ.
16 Disse mais Moisés a Corá: Tu e todo o teu grupo, ponde-vos perante o Senhor , tu, e eles, e Arão, amanhã.
17 كْسِيمْ كُوڒْ إِجّْ زَّايْومْ إِجّْ ن ڒْمجْمَارْ، ڭّمْ ذَايسْ ڒبْخُورْ ؤُشَا قَارّْبمْ-د أَكِيذسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ ڒْمجْمَارْ نّسْ، مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن ثْمجْمَارِينْ، ؤُشَا عَاوذْ شكْ ذ هَارُونْ، كُوڒْ إِجّْ أَكْ-ذ ڒْمجْمَارْ نّسْ.“
17 Tomai cada um o seu incensário e neles ponde incenso; trazei-o, cada um o seu, perante o Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu.
18 إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ ڒْمجْمَارْ نّسْ ؤُشَا ڭِّينْ ذَايسْ ثِيمسِّي ؤُ سَّارْسنْ خَاسْ ڒبْخُورْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ زَّاثْ إِ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، ؤُڒَا ذ مُوسَا ذ هَارُونْ.
18 Tomaram, pois, cada qual o seu incensário, neles puseram fogo, sobre eles deitaram incenso e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 قُورَاحْ إِغوّغْ خَاسنْ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ. ڒخْذنِّي إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ.
19 Corá fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então, a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:
20 Disse o Senhor a Moisés e a Arão:
21 ”حيْذمْ إِخفْ نْومْ زڭْ ؤُبَارُّو-يَا، خنِّي أَذْ ثنْ هلّْكغْ ذڭْ ورْمَاشْ ن وَابْڒِيونْ!“
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.
22 مَاشَا نِيثْنِي وْضَانْ خْ وُوذمْ نْسنْ، نَّانْ: ”أَ أَربِّي، أَربِّي ن مَارَّا بُوحْبڒَاثْ ن مَارَّا دَّاثْ! مَاڒَا إِخْضَا إِجّْ ن ورْيَازْ، مَا خنِّي أَذْ ثڭّذْ أَغْضَابْ نّشْ أَذْ إِدُّوقّزْ خْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ؟“
22 Mas eles se prostraram sobre o seu rosto e disseram: Ó Deus, Autor e Conservador de toda a vida, acaso, por pecar um só homem, indignar-te-ás contra toda esta congregação?
23 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ ثْمسْمُونْثْ، إِنِي: ’بعّْذمْ خْ ثْزذِّيغْثْ ن قُورَاحْ ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ذ مِينْ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ.‘ “
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Levantai-vos do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 خنِّي مُوسَا إِكَّارْ ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ؤُشَا ؤُيُورنْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل أَوَارْنِي أَسْ.
25 Então, se levantou Moisés e foi a Datã e a Abirão; e após ele foram os anciãos de Israel.
26 ؤُشَا إِسِّيوڒْ نتَّا أَكْ-ذ ثْمسْمُونْثْ، إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ، بعّْذمْ خْ إِقِيضَانْ ن يرْيَازنْ-أَ إِقجْحنْ ؤُ وَارْ تّْحَاذَامْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ن مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ، حِيمَا كنِّيوْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكمْ شَا س دّْنُوبْ نْسنْ!“
26 E disse à congregação: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens perversos e não toqueis nada do que é seu, para que não sejais arrebatados em todos os seus pecados.
27 كَّارنْ نِيثْنِي ؤُشَا بعّْذنْ خْ إِقِيضَانْ ن قُورَاحْ ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ذ مِينْ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ. ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ فّْغنْ-د، بدّنْ غَارْ وَاذَافْ ن إِقِيضَانْ نْسنْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ إِمژْيَاننْ.
27 Levantaram-se, pois, do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão; e Datã e Abirão saíram e se puseram à porta da sua tenda, juntamente com suas mulheres, seus filhos e suas crianças.
28 خنِّي إِنَّا مُوسَا: ”س مَانْ أَيَا إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي إِسّكّْ أَيِي-د، حِيمَا أَذْ ڭّغْ مَارَّا ثِيمڭَّا-يَا، مِينْزِي وَارْ د-فِّيغنْثْ شَا زڭْ وُوڒْ إِنُو.
28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a realizar todas estas obras, que não procedem de mim mesmo:
29 مَاڒَا إِنَا أَذْ مّْثنْ أَمْ مَامّشْ مُّوثنْ إِوْذَانْ مَارَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِڒْقفْ مِينْ إِڒقْفنْ مَارَّا إِوْذَانْ، خنِّي أَذْ ثَافْ سِيذِي وَارْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ.
29 se morrerem estes como todos os homens morrem e se forem visitados por qualquer castigo como se dá com todos os homens, então, não sou enviado do Senhor .
30 مَاشَا مَاڒَا سِيذِي إِخْڒقْ-د شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَامَايْنُوثْ قَاعْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ أَذْ ثَارْزمْ أَقمُّومْ نّسْ، أَذْ ثنْ ثْسَارْضْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ هْوَانْ دَّارنْ ذِي ڒَاخَارْثْ، خنِّي إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي إِرْيَازنْ-أَ أَقَا سّْذُوقّْزنْ سِيذِي.“
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa inaudita, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então, conhecereis que estes homens desprezaram o Senhor .
31 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒنْ-أَ، ثْفدْجقْ ثمُّورْثْ نِّي سْوَادَّايْ نْسنْ.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra debaixo deles se fendeu,
32 ثَارْزمْ ثمُّورْثْ أَقمُّومْ نّسْ ؤُشَا ثْسَارْضْ إِ-ثنْ أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا إِوْذَانْ ن قُورَاحْ ذ مَارَّا أَڭْڒَا نْسنْ.
32 abriu a sua boca e os tragou com as suas casas, como também todos os homens que pertenciam a Corá e todos os seus bens.
33 هْوَانْ-د دَّارنْ ذِي ڒَاخَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ ثسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُ تّْوَاثحَّانْ زِي ڒْوسْطْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
33 Eles e todos os que lhes pertenciam desceram vivos ao abismo; a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 مَارَّا إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا د-إِنّْضنْ، أَروْڒنْ ؤُمِي سْڒِينْ إِ ثْغُويِّيثْ نْسنْ، مِينْزِي نَّانْ: ”نِيغْ أَذْ ثَافْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ أَنغْ ثْصَارْضْ ثمُّورْثْ.“
34 Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu do seu grito, porque diziam: Não suceda que a terra nos trague a nós também.
35 ؤُشَا ثفّغْ-د ثْمسِّي زِي سِيذِي، ثشَّا مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن يرْيَازنْ نِّي د-يِيوْينْ ڒبْخُورْ.
35 Procedente do Senhor saiu fogo e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua própria vida, deles se façam lâminas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor ; pelo que santos são e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que tinham trazido aqueles que foram queimados, e os converteram em lâminas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor ; para que não seja como Corá e o seu grupo, como o Senhor lhe tinha dito por Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor .
42 — ausente —
42 Ajuntando-se o povo contra Moisés e Arão e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então, se prostraram sobre o seu rosto.
46 — ausente —
46 Disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele, vai depressa à congregação e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor ; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés lhe falara, correu ao meio da congregação (eis que já a praga havia começado entre o povo), deitou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 Voltou Arão a Moisés, à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.